Πριν γράψω ήθελα να σας πω ότι ελπίζω να μην σας τα έχω πριξει με το ζευγάρι Χριστίνα -Μάρκος απλά μου αρέσει και έτσι η ιστορία μου θα βγει πιο μεγάλη, στα επόμενα κεφάλαια θα έχουμε συνέχεια Ανδρομαχη-αρης.
Χριστίνα!
Φτάσαμε στο ρεστοραν που είχε κλείσει ο Αρης και κάθισαμε σε ένα ωραίο γωνιακό τραπεζάκι.
Αφού τελειώσαμε με τις παραγγελίες μας, άρχισαμε ή μάλλον άρχισαν να Μίλανε.
Δεν λέω,ο Κώστας καλό παιδί, μορφομενος, όμορφος αλλά δεν κάνει για μένα.
Ένας μου κάνει μόνο!
" Κοριτσάκι μου που ταξιδεύεις; "
Με ρώτησε γλυκά η Μάχη. " Δεν ταξιδεύω απλά δεν..δεν έχω καθόλου όρεξη! "
" Καλά μωρό μου! "
Μου είπε και συνέχισε την κουβέντα της με τον Άρη που την αγκαλιάζε και την φίλουσε, φαινόταν στο μάτι του πόσο ερωτευμένοι είναι και οι δύο.
Χαιρόμουν για εκείνος, πριν λίγο καιρό εγώ ήμουν η Ερωτοχτυπημένη με τον Μάρκο και με κοροϊδευε η Μάχη και τώρα οι ρολόι αντιστραφικαν.
Το κινητό μου δόνιθηκε και το έπιασα.
Είχα ένα μήνυμα από Μάρκος και μόλις διάβασα το όνομα, ανατρυχιασα.
Το χέρια μου έτρεμαν.Άνοιξα το μήνυμα και άρχισα να το διαβάζω.
*Θα σε περιμένω στο γνωστό στενό! Μην αργήσεις..*
Η καρδιά μου πεταρισε αλλά το μυαλό μου έλεγε αλλά.
*Δεν χρειάζεται να με περιμένεις γιατί πολύ απλά δεν θα έρθω *
* Για πέντε λεπτά., σε παρακαλώ *
* ΚΑΛΑ! *
Γράφω και το αφήνω στο Τραπέζι.
" Μάχη, λέω να πάω σπίτι, δεν εστανομαι καλά. "
" Να φύγουμε μαζί; "
" όχι,όχι θα πάρω ταξί."
Σηκώνομαι πάνω και βγαίνω από το εστιατόριο.Σταματάω ένα ταξί και μπαίνω μέσα.
Με αφήνει έξω και περπατάω μέχρι το στενό. Το σκοτάδι ανατρυχιαζει κάθε σπιθαμη του κορμίου μου, και φοβάμαι.
Φτάνω περίπου και κάποιος μου κλείνει το στόμα.
" Σσσ, μην ουρλιαξεις. "
Γυρίζω το σώμα μου και βλέπω τον Μάρκο.
" Αντέ να χαθείς μαλακά, τρόμαξα, δεν είναι αστεία αυτά! "
" Τι φοράς; "Με ρωτάει και το βλέμμα του περιπλανειται στο σώμα μου.
" Εσύ τι βλέπεις ότι φοράω;"
" Μμμ ένα φόρεμα, που ξέχασαν να του βάλουν υφάσμα. "
" του έχουν βάλει! Αρκετό για να καλύψει τα απαραίτητα. "
" Τι κάνει η Ανδρομαχη; "
" Καλά είναι και χωρίς εσένα καλητερα, λεγε τώρα τι θες γιατί πρέπει να γυρίσω σπίτι. Πριν έρθει η Μάχη με τον Άρ.."
Λέω και κλείνω το στόμα μου.
" Με τον Αρ ποιος είναι ο αρ, Χριστίνα ολοκλήρωσε την πρόταση σου! "
" Με κανέναν, ο Αρ είναι όοο..Εμ το καινούριο της σκυλάκι. " Αχ τι λέω;
" Μάλιστα, ωραία τότε, πόση ώρα έχεις; "
Με ρωτάει και με πλησίαζει, εγώ κάνω ένα βήμα πίσω και κολλάω στον τοίχο. " Εμ...ε...δεν..δεν..ξέ..ξέρω "
Η καρδιά μου χτύπουσε δυνατά, δεν μπορούσα να αναπνευσω, ο Μάρκος πάντα είχε επιρροή πάνω μου." Γιατί χτυπάει έτσι η καρδιά σου;"
" Γιατί.. Μου.την σπας φύγε από κοντά μου. "
Τον σπροχνω αλλά δεν κουνιεται.
" Παραδεξου το! "
" ΠΟΙΟ; "
" Ότι με αγαπάς! "
Και εκεί ήταν που λιγισα.
" Βλακα, ηλιθειε,γιατί έγινες Γουρούνι;Γιατί με πληγωνεις; "
Του βαρουσα το στήθος με μανία αλλά δεν μιλούσε.
" Είχα λόγο! "
Το χέρι μου κατάλληξε στο μάγουλο του, γύρισε ελαφρώς το κεφάλι του και έμεινε εκεί.
" Συ..συγνώμη "
Μου έπιασε τους όμους και με φίλησε τόσο παθιασμενα που δεν με έχει ξαναφιλησει ποτέ.
Χέιιι άλλο ένα αγάπες, ελπίζω να μην γίνεται κουραστικό και να είναι ευχάριστο. Λολιποπς σχολιάστε και ψηφίστε!!
I♥u all.
