Ένα μήνα Μετά, όλα πλέον έχουν μπει στην θέση τους, η εταιρεία μου ανοίκει και ο Μάρκος εκεί που ανήκει, στην φυλακή. Ανακάλυψα κάποια παράνομα χαρτιά και τα έστειλα με φαξ στον πατέρα μου, όπου και ο ίδιος έκανε καταγγελία.
Η Χριστίνα από τότε ούτε να με δει θέλει, αλλά δεν φταίω εγώ, απλά έκανα το σωστό. Όλοι λένε ότι έχω γίνει πολύ πιο κακία από ότι ήμουν και εγώ απλά λέω, αλλάζουν οι άνθρωποι.
Ο Πέτρος είναι συνέχεια μαζί μου στο καινούργιο μας σπίτι.Δεν με αφήνει να δουλέυω πολύ στην κατάσταση μου αλλά κάνω τα δικά μου.
Σήμερα η δουλειά ήταν κουραστική, όλη μέρα πηγαινοερχομουν, γύρισα σπίτι και έκανα ένα μπάνιο. Ντύθηκα και κάθισα στην τηλεόραση.
Το κουδούνι χτύπησε και με υο ζόρι σηκώθηκα πάνω,έχω και μια κοιλίτσα δεν είναι τόσο εύκολο.
" Χριστίνα;"
Λέω ξαφνιασμενη.
" Γειά σου Μάχη.Να περάσω ή δεν..δεν έχω θέση εδώ μέσα; "
" Πας καλά; Περνά μέσα. "
" Ευχαριστώ! "
Μου λέει και κάθεται στον κάναπε, φαίνεται ταλαιπωρίμενη και στεναχωριμενη Κάτι τη βασανίζει.
" Θες κάτι να πιεις; "
" Λίγο νερό. "
Σηκώνομαι και τις βάζω νερό,καο επιστρέφω.
" Ευχαριστώ, μάχη, ήθελα να σου ζητήσω συγνώμη για όλα, ο Μάρκος είναι ρεμαλι, μάλακας, είχες δίκιο, συγνώμη για όλα και παλι, με δέχεσαι για κολλήτη σου, αν δεν θες,θα έχεις και δίκιο. "
"Εννοείται βρε Χαζό, αλλά τι έχεις;"
" Τίποτα είμαι καλά!"
" Χριστίνακι, σε μένα μιλάς σε ξέρω καλητερα και από ότι ξέρω εμένα. "
" Πριν ένα μήνα, πριν μπει Ο Μάρκος στην φυλακή, του είπα ότι είμαι έγκυος γιατί ήμουν, με ανάγκασε με βία να κάνω εκτροση. "
Τα μάτια της δακρυζαν, δεν το περίμενα ποτέ τόσο Ρεμαλι.
" Αγάπη μου, μην στεναχωριεσαι, υπάρχουν και καλύτεροι.Θα κάνεις και Άλλα παιδιά, ήταν μεγάλη αμαρτία αλλά ο Θεός θα του το ξεπληρωσει. "
" Είσαι η καλύτερη φιλενάδα του κόσμου."Χαμόγελαω και με αγκαλιάζει.
Ξαφνικά νιώθω ένα πόνο και υγρά να τρέχουν στα πόδια μου.
" Χρι-χριστινα; "
" Ναι;"
" Εμ,δεν θέλω να σε τρομάξω αλλά νομίζω ότι γένναω."
" Τι, τι να κάνω;;; όταν λες γεννας τι εννοείς κα..."
" Πάρε τηλέφωνο τον Πέτρο."
" Εντ-εντΑξει.. "
Αρπάζει το τηλέφωνο και περνει τηλέφωνο τον Πέτρο, περνει τον σάκο μου και με βάζει συο αμάξι,οι πόνοι είναι αφοροτοι,Θεέ μου. "Μάχη, πάρε βαθιές ανάσες οκ; Εισπνοη,εκπόη"
" Απλά οδηγα. "
Της λέω μέσα από τον πόνο μου και βάζει μπροστά.
Φτάνει στο νοσοκομείο και εκεί συναντάω τον Πέτρο, που έχει πάθει, δύο, τρία,ίσως και πέντε εγκέφαλικα.
Με σηκώνει στην αγκαλιά του καο μπαίνκυμε στο νοσοκομείο, ποομναω απίστευτα πολύ, όλος ο πόνος έχει κατακλησει το κορμί μου.
Με ένα φορείο με βάζουν στο χειρουργείο και λίγα λεπτά φτάνει ο γιατρός.
Ο Πέτρος μπαίνει μέσα μαζί μοου και μου κρατάει το χέρι.
" Πρέπει να κάνουμε καισαρική το μωρό έχει γυρίσει ανάποδα. "
Μόλις το ακούω αυτό, παθαίνω σοκ, όχι.
Η νόσοκομα μου βάζει αναισθησια και διώχνει Τον Πέτρο έξω.Σταματάει την αναισθησια, ξέρω τι γίνεται γύρω μου αλλά δεν νιώθω τα χέρια μου και τα πόδια μου.
Ένας οξυς πόνος με διαπερναει και λίγα λεπτά αργότερα ακούω υο κλαμμα του μωρού μου.
Η νόσοκομα το τυλιγεθ και το περνει μακριά μου.
Οι γιατροί με Ραβουν και μετά η νόσοκομα έρχεται με το μωρό μου.
Παρατηρώ τον μπεμπι μου για λίγα λεπτά καο διαπίστωνω ότι ο Μπεμπις είναι μικρογραφία του Αρη.
Μετά από ώρα ακούω φωνές και άνοιγω τα ματξα μου.
" Ανδρομαχη μου; "
Η φωνή του Πέτρου με ξυπνάει ακόμα περισσότερο και κοίταω γύρο μοθ.
" πεττρο, το μωρό μου;"
" Εκεί"
Λέει και δείχνει τους γονείς μου που κρατάνε το μωρό μου.
" Εντάξει. "
Λέω Κοφτα.
" Μάχηη, νομίζω ότι υποψιάζονται."
" Πέτρο μην άνυσηχεις. "
Του λέω απλά και τον αγκαλιάζω.
Καληνύχτα αγάπες.
Votes and comments ♥♥♥
