Είχαν περάσει πλέον δύο μήνες, άλλαξα ξανά όλη μου την ζωή. Άλλαξα σπίτι και μετακόμισα σε ένα στο κέντρο και το παλιό το έδωσα στην Χριστίνα, με την Χριστίνα μιλάμε ξανά, ήξερα ότι δεν έφταιγε αλλά εκείνη την μέρα το μυαλό μου είχε θολωσει.
Γύρισα και στην εταιρεία και με τον Μάρκο είπαμε να κάνουμε μια καινούρια αρχή,αλλά το όνομα Αρης έχει διαγραφτει από το λεξιλόγιο μου.
Αρης
Έχουν περάσει δύο γαμήμενοι μήνες στο Λονδίνο και δεν περνάνε με τίποτα, τα νεύρα μου μερά με ττην μέρα πολλαπλασιαζονται το ίδιο και η λύπη. Μου λείπει αφάνταστα, θέλω να την δω.
Τελικά κληρονομισα την εταιρεία του πατέρα μου, μου είπε ότι είναι κουρασμένος για να συνεχίσει και εφόσον γύρισα πίσω θα την διηκουσα καλητερα.
Τα ποτά, τα ξενύχτια και οι αμέτρητες γυναίκες επανήλθαν στην καθημερινότητα μου. Ομως καμία σαν την Ανδρομαχη, όλες Ξενερωτες, πουτανες.
Ανδρομαχη
Το κινητό μου χτύπουσε ασταμάτητα, άνοιξα τα μάτια μου και αμέσως ένας οξυς πονοκέφαλος μου διαμέρασε τον εγκέφαλο.
Πήρα το κινητό στα χέρια μου και το σήκωσα.
" Ναι!"
" Τι ναι μωρή, που είσαι, ο Μάρκος ΑΕ περιμένει για το μίτινγκ της εταιρείας για την απόφαση της διαφήμισης κει εσύ κοιμάσαι;"
" Να μην με ποτιζες όλο το Βοσπορο. "
" Χαχα..αντέ, Σηκώ, ντύσου και φύγε θα σε δικαιολογησω. "
Το κλείνω και περνώ τηλέφωνο τον Μάρκο,του λέω ότι είμαι άρρωστη και πραγματικά έτσι νιώθω, και το κλείνω, χουζουρευοντας στο κρεβάτι.
Αμέσως μια αναγουλα και με έκανε να τρέξω στην τουαλέτα να αδιασω το περιεχόμενο της κοιλιάς μου.
Τημ υπόλοιπη μέρα την πέρασα στον καναπέ, κουκουλομενη καο έβλεπα μια ταινία και έκλεγα, αμέσως μετά κοιμήθηκα.
Άκουσα το κουδούνι να χτυπάει και πετάχτηκα πάνω. Από το ταρακουνιμα μου ήρθε πάλι αναγουλα και έτρεξα στο μπάνιο.
" Αντέ τι κάνεις τόση ώρα; "
" Είμαι χάλια, άρρωστησα εξετιας σου, έχω πονοκέφαλο,ζάλαδες, κάνω εμετό, υπνυλια, με άρρωστησες εχθές."
" Από αύριο πήγαινε σε κάνα γιατρό, πυρετό έχεις; "
" Τσ! "
" Καλά, αλλά για καλό και για κακό πήγαινε. "
"Εντάξει μαμά."Της είπα κοροϊδευτικα και με κοίταξε έντονα.
" Τι;"
" Ακόμα και όταν είσαι χάλια, την γλυκούλα κουβέντα στο στόμα την έχεις. " Λέει
" Ηλιθεια..."
Γελάω και πηγαίνω στην κουζίνα, να φτιάξω ένα τσάι μπας και ηρεμίσει το στόμαχι μου.
" Μπορεί να είναι καί από την πολύ δουλειά, δύο μήνες τώρα δεν έχεις σταματήσει. "
" Με βοηθάει! "
" Σε τι ρε Μάχη; "
" Στο να μην σκέφτομαι "
" Είσαι μια νέα κοπέλα,όμορφη, η ζωή ξαναφτιαχνετε. "
" Όχι! "
Λέω και η αναγουλα επανέρχεται, τρέχω στο μπάνιο.
" Είσαι καλά αγάπη μου; "
" Σου φαίνομαι καλά; "
" Όχι, θα μείνω σήμερα μαζί σου, για καλό και για κακό εντάξει; "
" Ευχαριστώ! "
" Για αυτό υπάρχουν οι κολλητες. "
Μου χαμόγελαει και ανάποδιδω.
Χει Αγαπακια, καλημέρα, τι μου κάνετε, ελπίζω καλά όλοι. Ελπίζω να σας αρέσε το κεφάλαιακι και μερικοί να μην θέλετε να μου ξεριζοσετε το κεφάλι. Αλλά σας ετοιμάζω πράγματα, που ούτε τα φαντάζεστε. Και καινούργια ιστορία!! Ψηφίστε και σχολιάστε, τα χρειάζομαι για την συνέχεια.
