...ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΥΧΤΑ...

4.4K 342 15
                                        

" Τι έπαθες κοριτσάκι μου; "
Λέει ο Πέτρος καθώς με κοιταει σαστισμενος.
" Πέτρο.."Δεν άντεξα και τα πόδια μου λυγισαν. Με έπιασε στην αγκαλιά του και με έβαλε στον καναπέ.
" Τι συμβαίνει; "
" Ο Αρης, ο Μάρκος, όλοι!"
" Σωπα κοριτσάκι μου, μην κλαις έλα έδω."
Μου είπε και κουρνιασα στην μεγάλη του αγκαλιά.
" Είσαι ο μόνος άνθρωπος που μου φέρθηκε καλά μέχρι τώρα. Να μείνω εδώ;"
" Ναι,πάω να σου φέρω ρούχα! "
Σηκώθηκε πάνω και εγώ ξαπλώσα στον καναπέ, τα δάκρυα μου έφευγαν ανεξέλεγκτα από τα μάτια μου, δεν ήξερα τι να κάνω, τι να πω,τόσα ψέματα, νομιζα ότι ζούσα με έναν άνθρωπο καλό και όχι με έναν έγκληματια, ναρκωμανη, βαπορακι και κλέφτη.
Τον αγάπησα, του έδωσα όλο μου το είναι και εκείνος, με κοροϊδεψε.
Μου πούλησε ένα διαφορετικό του εγώ.

" Έλα βάλε αύτα και πήγαινε στο δωμάτιο μου. "
" Όχι Πέτρο μην σε ξεβολευω!"
" Συνήθως στον καναπέ κοιμάμαι, δεν είναι η πρώτη φορά, αντέχω, καληνύχτα. "
" Καληνύχτα! "

Κατέβασα το φερμουάρ του φόρεματος μου και το άφησα να πέσει. Έβγαλα το σουτιέν μου και φόρεσα την μπλούζα του Πέτρου και το παντελόνι που μου εδώσε, που επιπλέει πάνω μου.
Επειδή δεν βολεύομουν το έβγαλα και έμεινα με την μπλούζα του, που ήταν φορεματακι πάνω μου.
Ξαπλώσα και ο ύπνος δεν με επερνε με τίποτα, σκέψεις και κακά πράγματα, γυρνουσαν γύρω γύρω από το μυαλό μου.
Σηκώθηκα πάνω και βγήκα από το δωμάτιο και πλησίασα στον καναπέ.
" Πέτρο, δεν μπορώ να κοιμηθώ. "
" Έλα εδώ! "
Είπε και με κοίταξε εξεταστικα.
Ντράπηκα λίγο και τράβηξα την μπλούζα λίγο πιο κάτω.
" Μην ντρέπεσαι βρε χαζό! "
Μου είπε και γέλασα.
" Ευχαριστώ για όλα! "

" Σιγά, ούτως ή άλλως ο Μάρκος είναι μάλακας, το διαπίστωσα τις τελευταίες μέρες, έχει πάθει εμμονή με την εταιρεία του. "
" Αύτα σου κάνουν τα χρήματα. "
Ξαπλώσα δίπλα του και σκέπαστικα με την κουβερτούλα.

Το πρωί ήταν βασανιστήκο, τα μάτια μου πόνουσαν από το πολύ κλάμα και είχα πιαστεί από τον καναπέ. Σκέπασα τον Πέτρο και άρχισα να φτιάχνω καφέ.

Αρης.

Η καρδιά μου έχει παγώσει, την έχασα αυτό ήταν, ο Μάρκος φτιάχνει πολύ καλά πλαστά έγγραφα.Θα μου το πληρώσει αυτό όμως.
Με έχει στο χέρι όμως και για αυτό τον λόγο θα φύγω.Πιο πάλια δούλευα σε μια άλλη εταιρία και βοήθησα μια κοπέλα και με έμπλεξε έτσι έχει στοιχεία ενάντια μου, αλλά όλα τα άλλα που έδωσε στην μάχη δεν ισχύουν. Θα φύγω για Αγγλια, μια θέση στην εταιρεία του πατέρα μου με περίμενει, ακόμα και το σπίτι μου με θέα το μπιγκ Μπεν.

Μάζεψα τα τελευταία ρούχα μου και κοίταξα την ντουλάπα.Μέσα υπήρχαν τα ρούχα της κοίταξα στο κρεβάτι και ήταν η νυχτικια της, που φορούσε εκείνη την μέρα, που της είχα δείξει Ποο πολύ κάλα τον έρωτα μου.
Και θυμάμαι και τα λόγια της,όταν πήγα να της την σκίσω.
"Αρηη, όχι και αυτό, είναι η αγάπημενη μου."
Γέλασα στην σκέψη, η φωνή της ήταν σαν νιαουρισμα γατούλας.

Έβαλα και τα τελευταία πράγματα στην βαλίτσα και άρπαξα το μπούφαν μου, το άφησα στην ακρη του κρεβάτιου και μάζεψα τα ρούχα της σε ένα σάκο..
Έγγραφα ένα γράμμα και το έβαλα μέσα εω έξω.
Φόρτωσα τα πράγματα μου.στο αμάξι μου και πέρασα από το σπίτι της,αθόρυβα της άφησα τα πράγματα καο χτύπησα το κουδούνι, έτρεξα και μπήκα στο αμάξι.
Η πόρτα ανοίξε, ήταν εκείνη, πήρε την τσάντα και κοίταξε γύρω της, μπήκε μέσα και εγώ έβαλα μπρος.

Ανδρομαχη.

Έφαγα το πρωίνο με τον Πέτρο και μετά επέστρεψα σπίτι, ενώ χάζευα στην τηλεόραση άκουσα το κουδούνι. Άνοιξα την πόρτα και το μόνο που είδα ήταν ένας σακος. Τον πήρα μέσα καο τον άνοιξα. Τα ρούχα μου.
Και ένα γράμμα.
Το ανοίξα και άρχισα να το διαβάζω

Καρδιά μου, ζωή μου, σε αγαπάω πολύ, ο Μάρκος λέει ψέματα, δεν το κατάλαβαινεις τώρα θα το καταλάβεις όμως μέτα, έπρεπε να φύγω για Αγγλια, όταν αποφάσισεις και σκεφτείς σε περιμένω εκεί να ζήσουμε τον έρωτα μας, δεν μπορώ μακριά σου αλλά θα κάνω υπομονή να σκεφτείς κάποια πράγματα.

Τα δάκρυα μου καθώς το διάβαζα έτρεχαν." Ψεύτη"αναφωνισα και έσκισα το γράμμα σε χίλια δύο κομμάτια όπως σκιστικε και η καρδιά μου.

Χέιιι, βάζω τα χέρια μου και βγάζω τα Μάτια μου το ξέρω. Φιλουρες αγάπες και πάλι καλά Χριστούγεννα και καλή Πρωτοχρονιά, να περάσετε καλά, με την οικογένεια σας και όποιους άνθρωπους σας κάνουν χαρούμενους, γιατί κάθε χρόνια που περνάει, περνάνε και οι αναμνήσεις για αυτό φροντίσετε να έχει καλές και τις ζείτε με ανθρώπους που αγαπάτε.


ImposibleDove le storie prendono vita. Scoprilo ora