...ΦΥΛΛΟ...

4.1K 333 6
                                        

Η γιατρός άνοιξε τηβ πόρτα και μας έκανε νόημα.
Ο Πέτρος έσφηξε το χέρι μου και με κοίταξε στα μάτια. Και τι δεν θα έδινα για να είναι εδώ ο Αρης.

" Ξαπλώσε Ανδρομαχη μου. "
Μου είπε έυγενικα η Κυρία Γεωργία, ήταν κολλητή της μητέρας μου την ήξερα καλά αυτή την γυναίκα.
Ξαπλώσα στην θέση και σηκώσα την μπλούζα μου, κοιλίτσα μου είχε μεγαλώσει λίγο, σήμερα θα μαθαίναμε το φύλλο του μωρού, τρεις μήνες τώρα ο Πέτρος είναι πολύ καλός μαζί μου, φίλος μου, στήριγμα μου. ΜΕ κάνει να περνάω καλά και με το μωρό με έχει βοηθήσει πολύ, αλλά είναι πολύ υπερπροστατευτικος.

Η γιατρός μου βάζει το τζελ στην κοιλιά και ανατρυχιαζω.
Εδώ και λεπτά την βλέπω προβληματισμενη και η καρδιά μου χτυπάει δυνατά.
" Βλέπετε εδώ,κοιτάξτε"Λέει και κοιτάμε την οθόνη,βλέπω ένα σχηματισμενο μωρό, με χεράκια ποδαράκια.
" Είναι ένα υγιέστατο αγοράκι, απλά Μάχη μου, το πιο πιθανόν είναι να γεννήσεις νωρίτερα, για τεσσάρων μηνών είναι πολύ αναπτηγμενο το μωρό.

Χαμόγελαω, αλλά και Πανικοβαλομαι, δηλαδή δεν είναθ στάνταρ; Ο Πέτρος κρύβει το πρόσωπό του και τον τραβάω. " Τι έπαθες; "
" Μπήκε κάτι στο μάτι μου "Λέει δακρυσμένος. " oΟο γλυκούλι μου. "
Θέλω να βάλω τα κλάματα.
" Να σας ζήσει, εύχομαι τα καλύτερα, α και το σεξ μην φοβάστε ελεύθερα. "
Γουρλωνουμε και οι δύο τα μάτια και γελάμε.
Βγαίνουμε έξω από το ιατρείο και ο Πέτρος δεν έχει σταματήσει να γελάει.
" έλα ρε Πέτρο, τι να νομίζει η γυναίκα, μαζί μου, μου κρατάς το χέρι, κλαις. "
" Συγνώμη που είμαι και ευεσθητος. "
"Όο το αγοράκι μου είναι ευεσθητο;"
" Σταματά. "
Μοθ λέει ενοχλημενος και γελάω.

Οι επόμενοο δύο μήνες Περνάνε σαν νερό, πλέον έχω αλλάξει και εγώ ή ίδια, από ότι μου λένε όλοι έχω ομορφινει, βασικά έκοψα και έβαψα τα κάστανα μου μαλλιά ξανθα,πράγμα που ξάφνιασε τους πάντες εκτός από τον Πέτρο που είπε ότι είμαι πολύ όμορφη και ότι μου πάνε πολύ τα μαλλιά.

Στην εταιρεία δούλευα κανονικά, ο Μάρκος όμως με ξαναπροβληματιζε ΔΘΟΤΙ έλειπε συχνά.

Καθόμουν στην καρέκλα μου και έψαχνα κάτι αρχεία για την διαφήμιση που είχα αναλάβει.
" Μαρία, ο Μάρκος είναι στο γραφείο του; "
" Όχι! "
" Εντάξει. "
Κλείνω το τηλέφωνο και βγαίνω έξω,μπαίνω στο γραφείο του με το αντικλειδι μου και ψάχνω για τα αρχεία, τα είχα σε ένα κόκκινο φάκελο. Έκει που ψάχνω πέφτουν όλοι οι φάκελοι κάτω, και βλέπω επειτελους τον κόκκινο φάκελο, τον ανοίγω αλλά μέσα λέει, διαθήκη και όχι αρχεία 2015.
Ξεκινάω να το διαβάζω και έχω πάθει εγκέφαλικο.
Μέσα λέει: Το σπίτι στην Κηφισιά και οι εταιρείες εκτός από την εταιρεία του Λονδίνου που διηκω ανήκουν στον Μάρκο Νικολαΐδη μόλις όμως η Ανδρομαχη Νικολαΐδη παντρευτεί, τις ανήκουν τα πάντα. "

Το διαβάζα και το ξαναδιάβαζα είχε την υπογραφή του πατέρα μου.
Αυτό ήταν, να γιατί, να γιατί όλα αυτά τα ψέματα, δηλαδή ο Αρης ήταν αθώος όλα τα είχε κάνει ο Αδερφός μου; Δάκρυα έτρεξαν αππ τα μάτια μου, τα έσφηξα και σηκώθηκα αποφασισμένη. Πήρα την διαθήκη και την έβαλα στην τσάντα μου, η εκδίκηση κύριε Μάρκο είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο.
Μίσος για τον αδερφό μοθ.πλημμυρισε όλο το σώμα μου.

Άρπαξα το μπούφαν μου και την τσάντα μου και βγήκα από την εταιρεία.

Έφτασα στο σπίτι του Πέτρου και χτύπησα την πόρτα.

" Τι έπαθες, είσαι καλά; "Μου είπε ξαφνιασμενος και μπήκα μέσα.
" Διάβασε!"
Πιάνει τα χαρτιά και αρχίζει να τα διαβάζει και μετά κοιτάει εμένα.
" Σοβαρά τώρα; "
" Ναι Πέτρο, σοβαρά!Πέτρο, θα με παντρευτείς; "

Με κοιτάει και γουρλωνει τα μάτια. "Να κάνουμε έναν ψεύτικο γάμο, να πούμε ότι το κρατούσαμε κρυφό, θέλω να τοξ εκδίκηθω ρε Πέτρο. Μου στερισε τον άντρα τις ζωής μου."

" Παραλογιζεσαι, μάχη αύτα είναι σοβαρά θέματα. "
" Πέτρο, με αγαπάς ή όχι;"
" Εννοείται κουτο είσαι; "
" Ώραια τότε, είσαι τέλειος φίλος και πατέρας του παιδιού μου. "
" Τι;"
"Αυτό που ακούσες, κανένας δεν ξέρει ποιος είναι, όμως φανταζονται τον Άρη, αλλά θα τους πω ότι όταν χωρίσα με τον άρη, βρήκα εσένα, έγινε μια φορά και έμεινα έγκυος. Σε παρακαλώ παρακαλώ πολύυυ. "

" Και αν το παιδί βγει, με τέλεια πράσινα ματιά και καστανοξανθο;"
" Και έγω είμαι πρασινοματα, τώρα μπορεί μα έχει κάστανα μαλλιά. "

" Πφφφ, δεν ξέρω, με έπιασες απροετιμαστω άσε με να το σκέφτω και σε δύο μέρες, χτυπά μου την πόρτα. "
" Εντάξει! "

Λέω και κλείνω τη πόρτα.

Πάρτε το κεφάλαιακι, ήθελα να σας πω αύριο,ότι θα πρέπει να κάνετε υπομονή γιατί για δύο μέρες δεν θα ανέβασω τίποτα. Θα είμαι κάπου χωρίς καθόλου ίντερνετ οπότε καταλαβαίνεται την κατάσταση. Σχολιακια θέλω να δω πως σας φαίνεται, το περιμένατε αυτό;

ImposibleStories to obsess over. Discover now