Πρωτοχρονιά, είπαμε με τον Άρη να την περάσουμε μόνοι μας στο σπίτι του.
Όταν γύρισε σπίτι φαινόταν προβληματισμενος.
Πήγα κοντά του και άρχισα να τον χαιδευω.
" Αγάπη μου τι έχεις; "
" Τίποτα!"
" Άρη, ξέρεις δεν κάνει με κρατάς τα προβλήματα μέσα σου. "
" Μάχη, σου φαινόμαι για ανθρώπος που θα έπερνα ναρκωτικά; "
" Τι είναι αυτές οι Βλακειες;"
" Ο Μάρκος με πείρε τηλέφωνο και μου είπε να συναντηθούμε, τον συνάντησα στην εταιρεία, και μου είπε ότι με συγχωρεί και όλα αυτά, και μου είπε ότι λύθηκε η παρεξήγηση με τα ναρκωτικά, νόμιζε ότι έπερνα ναρκωτικά και ότι τώρα που δεν είμασταν φίλοι δεν έπερνα και έγινα καλά. "
" Τιιι;;;"Είπα σοκαρισμένη δεν πάει άλλο.
" Μωρό μου, ο Μάρκος δεν πάει καλά, δεν πρόκειται να γίνει τίποτα, εντάξει, ξέρω ποιος είσαι, ζω 3 μήνες μαζί σου, και είμαι ευτυχίσμενη και ερωτευμένη, σε αγαπάω, και τίποτα δεν αφήσω να μπει ανάμεσα μας,με ακούς; "
" Ναι! "
Λέει και με αγκαλιάζει.
Με φίλαει και με σηκώνει Πάνω, το σώμα μου γίνεται ένα με τον τοίχο καο μου αφήνει υγρά φιλιά στον λαιμό.
Την Συνέχεια την φαντάζεστε.
Το βράδυ έτοιμαζομαι, να βγούμε έξω μου αγοράσε ένα κόκκινο υπέροχο φόρεμα.
Βάφομαι και το φοράω.
" Είσαι μια οπτασια! "Λέει καθώς κατεβαίνω τις σκάλες.
" Και εσύ μωρό μου! "Του αφήνω ένα απαλο φιλί στον λαιμό καο νιώθω τις τρίχες του να ανατρυχιαζουν.
Πνιγω ένα γελάκι και τον πιάνω αγκαζε.
Μάρκος.
Κοιτάω όλα τα έγγραφα εναντίον του Αρη και τα μαζεύω όλα, παρανομιες, κλεψειμω από την εταιρεία του πατέρα μου στο Λονδίνο, εμπόριο και διακίνηση ναρκωτικών. Τα περνώ μαζί μου και τα βάζω στην τσάντα.
Εδώ καο δύο μέρες ξέρω για εκείνον και την Μάχη, ξέφυγε από την Χριστίνα. Θα σου απόδειξω μάχη μου ότι αυτός δεν είναι για εσένα.
Κανένας δηλαδή.
Βάζω την Χριστίνα να τους ψαρεψει που θα πάνε και καλά για έκπληξη.
" Μάρκο, έτοιμη είμαι! "Λέει το Χριστίνακι μου και την βλέπω που κατεβαίνει τις σκάλες.
" Πόποπο, ανάψα πολύ ζέστη κάνει εδώ μέσα. "
Λέω καο γελάει, το εννοώ είναι φωτιά. " Χαχα, χαζουλη, αντέ πάμε; "
" Ναι! "
Ανδρομαχη!
Καθόμαστε στο κλαμπ που διαλέξαμε, αν και τίγκα στον κόσμο, η ατμόσφαιρα είναι υπέροχη.
Περνουμε τα ποτά μας και μιλάμε, γενική συζήτηση,αλλά εγώ με αυτά που λέει γελάω.
Το γέλιο μου κόβεται όταν βλέπω τον Μάρκο με την Χριστίνα να μπαίνουν μέσα και να προχωρούν προς το μέρος μας.
" Αθετησες τον λόγο σου! "
Λέει ο Μάρκος και τον κοιτάω τρομαγμενα στα μάτια.
" Μάρκο τι στο καλό κάνεις εδώ;"
" Εσύ τι κάνεις, με την αδερφή μου,καθαρμα σου είπα να μείνεις μακριά της, αλλά Αθετησες τον λόγο σου, μάχη πάρε Αυτά! "
Λέει και μου δίνει κάτι χαρτιά.
Μέσα στην ταραχη μου τα διαβάζω γρήγορα, χάνω την γη κάτω από τα πόδια μου όταν διαβάζω τι λένε.
" Άρη;;; "Λέω δακρυσμένη.
" Μην τον πιστεύεις είναι πλαστά! "
" Τι είναι πλαστο ρε μαλακά; "
Ο Μάρκος τον πιάνει αππ τον γιακα και τον πετάει κάτω.
Ο Αρης του ορμαει και του χώνει μια μπουνιά. Και αρχίζουν να χτυπιουνται.
" Σταματήστε!"Ουρλιαζω και σταματάν και οι δύο.
" Κοφτε το, Αρηη με ναρκωτικά, πόρνες, εκλεβες τον πατέρα μου; Δεν θέλω να σε ξαναδώ στα μάτια μου. "
Αρχίζω και τρέχω προς τη έξοδο, και με κυνηγάει η Χριστίνα.
" Μάχη περίμενε. "
" Χριστίνα, δεν το πίστευω, δεν είναι αυτός ο Αρης που ξέρω,μου πλασάρε έναν καλό εαυτό!"σκουπήζω τα μάτια μου και με περνει αγκαλιά.
" Εγώ φταίω μάχη, μου ξεφύγαν κάποια πράγματα στον Μάρκο, αλλά μου είπε ότι δεν έχει πρόβλημα,δε ν υο ήθελα, δεν ήξερα τι ετοιμάζει."
" Σκυλαα, Επέιτηδες το έκανες ήξερες ότι ήμουν ευτυχισμένη και ήθελες να με χωρίσεις. "
" Όχι, τι είναι αυτά που λες, μάχη έχεις τυφλώθει!Δεν αξίζει για εσένα άκουσε με.. "
" Πάψε, σταματά, δεν θέλω να σε βλέπω στα μάτια μου, ζήσε ευτυχισμένη με τον αδερφό μου, εμένα όμως μην τολμησεις και με ακολουθείσεις. "
Άρχισα να τρέχω και μπήκα στο αυτοκίνητο μου.
Έβαλα μπρος και οδηγούσα σαν τρελή, τα δάκρυα μου δεν σταματούσαν, καταφύγιο βρήκα στο σπίτι του Πέτρου.
Ήταν ο μόνος άνθρωπος που μου φέρθηκε καλά όλα αυτά τα χρόνια και δεν με πρόδωσε.
Χέιιι αγάπες, να αρχίζω να τρέχω; Να ξέρω αν είναι να πεθάνω να τρέξω για να σωθω.Αν και ξέρω ότι θα με προλάβετε.
Votes.and comments ακόμα και αν είναι κακα. Α εκτός από αυτό οποίος θέλει να μάθει την συνέχεια ας μου στείλει μήνυμα και με χαρά θα απαντήσω, ότι ώρα θέλετε, δεν με ενοχλείτε.
