The way I was

2. Hazel Eyes

I have no idea what's happening that morning when I woke up. Pakiramdam ko ay nagkakagulo ang mga kapatid ko. I went outside the room and that was when I saw Hyacinth laughing wholeheartedly while talking to my other siblings. Nasa sala sila habang walang tigil ang pakikipagkwetuhan niya sa mga ito. And frankly, nakakaramdam ako ng inggit. Tulad nang nararamdaman ko tuwing nakikita ko kung paano si Daddy kay Hyan at sa iba ay nakakaramdam ako ng kalngkutan at inggit. Wala na akong lugar sa pamilya ko. Wala na akong papel. Like what Hyan told me, I'm a stranger. And I guess these people around me doesn't have any plans of knowing me again. Mukhang maayos sila nang sila lang. Si Hyan lang talaga ang nakikipag-usap sa akin kahit na may tampo pa rin siya. Si Daddy ay iniiwasan pa rin ako magpasa hanggang ngayon. Hindi ko alam kung saan ko ilulugar ang sarili ko basta ang malinaw lang sa akin ay wala akong puwang sa bahay na ito.

"Hyron, gising ka na pala. Halika, kumain ka na. Nauna na ang mga kapatid mo at may mga pasok iyan." Mama took my hand. Hindi ko napigilan ang hindi mapangiti. I have missed her a lot at ngayon na kasama ko na siya ay gusto ko sana ulit bumawi sa mga pagkukulang ko. Sampung taon akong nawala and if there's away that I can ever make her smile gagawin ko iyon nang walang tanong.

"Si Hyan, Mom?" I asked her. Sinabayan ako ni Mama sa pagbaba ng hagdanan. Nakita kong nakatingin sa akin ang iba ko pang mga kapatid pero hindi naman sila nagsalita. I just sighed. I hate the fact that I feel alienated eveytime that they all look at me.

"Maaga silang umalis ng Daddy mo. May kailangan ayusin si Hyan sa office para sa pagbalik mo. And you're dad was asking you kung may MBA ka na daw or kung kailangan niya pang tawagin si Professor Mary Ann para sa private session ninyo."

"I have my MBA, Ma. Graduate ako sa Rhodes University. I have a diploma. I don't need a refresher." Mahinahong wika ko.

"Graduate ka naman pala then you should be more civilized, Hyron. You can't go around the city telling everyone that you love slow death. It's creepy." Napatingin ako sa likuran nang marinig ko ang boses n Hyancinth. Halos magkasing edad lang kami. Mas matanda lang siya ng apat na buwan sa amin ni Hyan.

Humalik siya sa pisngi ni Mama at saka ako binalingan.

"Hi, dear Yvan." Sabi niya sa akin. "Dad wants me to check on you so here I am."

"I'm still in probation huh."

"Yes and you'll be for a very long time."

"Hya, pakainin muna natin ang pinsan mo bago momsiya awayin ha." Mahinahong wika naman ni Mama. Sumabay kumain sa amin si Hayacinth. Habang nag-aagahan ay matyaga niyang pinaliliwanag sa akin ang magiging kalagayan ko sa company.

Ang una kong gagawin ay ang pagpasok sa Consunji Hotels. Iyon ang gusto ni Tita Hera. Ang trabaho ko ay messenger. I have to endure it. Ito na siguro iyong punishment na sinasabi sa akin. Bago iyon ay sinabi niya sa akin na ipapaalam sa lahat ang pagbalik ko, lalo na sa Demitri. People will see me as the other CEO. HIndi naman kasi pwedeng basta na lang bibitiwan ni Hyan ang pwesto para makaupo ako. Hindi ganoon kadali iyon.

Sa pagbalik ko, ang una kong gagawin ay ang alisin si Juan Sanque sa landas ko. Hindi ko gusto ang nangyari sa kanya at sa kapatid ko. I left believing that Hyan is in good hands but then, he screwed up everything and now I wanna kill him. Kulang ang salitang pagkamuhi para sa kanya. I hate him so much that I want to kill him over and over until he cries for forgiveness and then, I will kill him again.

Matapos mag-agahan ay pinagbihis ako ni Hya. Pupunta kamin dalawa ngayon sa Demitri. Ibinilin pala sa kanya ni Daddy na dalhin ako doon para sa pakikipagkita ko sa ibang board members. Naipaliwanag naman niya kung anonb nangyari at kung bakit nandito ako. Habang nasa sasakyan ay napapailing si Hya sa akin. She was grinning like the devil that she is. I guess she took a lot from uncle Yto.