Ερωτεύτηκα τον Άντρα μου.

Chapter 11

"Τι σχέδιο λοιπόν;" ρώτησε ο Όλιβερ.

Ο Μάθιου χαμογέλασε και έσκυψε να πει στον αδερφό του το σχέδιο του μα ο Όλιβερ δεν ήξερε ότι ο Μάθιου τόση ώρα κρατούσε ένα μαχαίρι στο χέρι του. Ξαφνικά το κάρφωσε με δύναμη στην κοιλιά του αδερφού του.

"Ξέρεις ότι αυτό δεν θα μου κάνει τίποτα έτσι;" ρώτησε ο Όλιβερ και γέλασε.

"Απλά ήθελα να βεβαιωθώ" χαμογέλασε και συνέχισε να λέει για το σχέδιο του.

Κάρολαινς POV (ου ου πρώτη φορά)

Τον αγαπώ. Ναι τον αγαπώ. Φαίνεται άγριος, κρύος και απάνθρωπος μα τον αγαπώ γιατί πίσω από όλα αυτά έχει μια ευαίσθητη μεριά. Απλά η δουλειά του τον έκανε να την κρύβει. Ξάπλωνα στην αγκαλιά του ενώ αυτός έκανε με τα χέρια του κύκλους στην πλάτη μου.

"Ξέρεις οτι σε αγαπώ σωστά;" ρώτησε ξαφνικά.

"Ναι" απάντησα

"Και ξέρεις πως θα κάνω τα πάντα για σένα και πότε δεν θα σε πληγώσω σωστά;" ρώτησε.

Σήκωσα το κεφάλι του και τον κοίταξα. Δεν καταλάβαινα γιατί θα έλεγε αυτά. "Ναι Ίαν, αλλά γιατί τα λες αυτά;" ρώτησα.

"Απλά δεν ξέρω τι έχω κάνει και έχω μια κοπέλα σαν εσένα. Συγγνώμη εννοώ γυναίκα σαν εσένα" είπε.

Αμέσως χαμογέλασα. Έσκυψα και του έδωσα ένα φιλί στο μάγουλο μα εκείνος το γύρισε σε ενα παθιασμένο φιλί. Την επόμενη μέρα ο Ίαν έπρεπε να πάει στην δουλειά. Σηκώθηκα και πήγα να φάω πρωινό. Η Μαίρη μου είπε πως θα πάει μαζί με τον Σεμπάστιαν στην πόλη για ψώνια οπότε θα ήμουν μόνη σπίτι. Ίσως να είχα χρόνο να ψάξω εκείνο που άκουσα στο όνειρο μου. Ήταν πραγματικά περίεργο.

Πήγα στον κήπο και βρήκα το μεγάλο δέντρο. Είχε μια κουφάλα και έβαλα μέσα το χέρι μου.

"Αουτς" αναφώνησα.

Τράβηξα το χέρι μου και είχα ενα κλειδί και ένα σημάδι από δάγκωμα. "Κάποιος σκίουρος μάλλον" σκέφτηκα. Σηκώθηκα και πήγα μέσα. Άρχισα να ζαλίζομαι λιγάκι και να ζεσταίνομαι αλλά δεν έδωσα σημασία. Πήγα στο τελευταίο δωμάτιο που δεν είχα μπει ποτέ. Ξεκλείδωσα την πόρτα και μπήκα μέσα. Το δωμάτιο ήταν σκοτεινό. Είχε μια μεγάλη βιβλιοθήκη και μια φωτογραφία. Περπάτησα προς την φωτογραφία και είχε τρια παιδιά να χαμογελάνε. Μόνο που τα δύο είχαν πιο μυτερά δόντια. "Ο Μάθιου και ο Όλιβερ" είπα από μέσα μου. Το άλλο παιδί είχε μαύρα μαλλιά και χρυσάφι μάτια. "Ίαν;" σκέφτηκα. Σε ένα τραπέζι υπήρχε ένα μεγάλο βιβλίο. Μέσα του υπήρχε ένα ακόμα σαν ημερολόγιο.

15 Οκτωβρίου 1982

Επιτέλους ο μικρός μου Ίαν γεννήθηκε. Ο πατέρας του χάρηκε τόσο πολύ μα δεν ξέρει ότι η γυναίκα του που περιμένει το παιδί είναι βρικόλακας. Ανόητε, ανόητε Μάικλ. Προσπάθησα να σου δείξω ότι αυτή η γυναίκα είναι γυναίκα του βασιλιά των βρικολάκων αλλά εσύ ερωτεύτηκες την ομορφιά της. Ανόητε ανόητε.
Οι μέρες μου στο κάστρο τελειώνουν. Ο Ίαν γεννήθηκε. Ο Βασιλιάς των Δαιμόνων έχει διάδοχο. Μακάρι να μπορούσα να του εξηγήσω αλλά δεν με αφήνει. Με έχει κλειδώσει στο δωμάτιο αυτό. Όποιος βρει αυτό το ημερολόγιο να φύγει από το κάστρο. Δεν ξέρω πως θα μεγαλώσει ο Ίαν αλλά αν γίνει σαν αυτούς φύγε. Τρέξε μακριά. Μην εμπιστεύεσαι κανέναν.

24 Απριλίου 1990

Άκουσα την Λέσλι την υπηρέτρια να λέει στην αφέντρα της ότι αυτό που κανόνισαν θα γίνει αύριο. Μάλλον αυτό είναι το τέλος μου. Ο Ίαν μου έγινε δέκα. Αρχίζει να μαθαίνει για τις δυνάμεις του μα είναι πολύ μοναχικό παιδί. Τα αδέρφια του,  του κάνουν πλάκες συνέχεια μα αυτός προτιμάει να ανεβαίνει σε ένα δέντρο και μα διαβάζει κάποιο βιβλίο. Απλά εύχομαι στο μέλλον κάποια να τον αγαπήσει για αυτό που είναι. Δυστυχώς όμως όλοι θα τον φοβούνται. Αχ Ίαν μου αχ.

25 Απριλίου 1990

Τους ακούω να έρχονται. Εσύ που το διαβάζεις αυτό σε παρακαλώ σώσε τον γιο μου και φύγετε μακριά. Μην τον φοβάσαι ποτέ δεν θα σε πειράξει. Θεέ μου έρχονται. Αντίο Ίαν, λυπάμαι που δεν ήμουν κοντά σου να σου μάθω και αλλά πράγματα. Και Μάικλ, σε αγάπησα πραγματικά. Αντίο.

Το ημερολόγιο στο σημείο αυτό είχε αίμα επάνω. Δεν ήξερα πως έκλαιγα τόση ώρα. Η όραση μου άρχισε να θολώνει. Ο Ίαν δαίμονας και τα αδέρφια του βρικόλακες. Σαν να βγήκαν από τρομακτική ιστορία. Κοίταξα το μεγάλο βιβλίο και ήταν στην σελίδα για τους δαίμονες.

Δαίμονες: υπερ φυσικά όντα που δεν πεθαίνουν ποτέ. Μπορείς να τους πληγώσεις με κάποια αντικείμενα. Ο πρώτος δαίμονας ο Βασιλιάς Μάικλ. Από αυτόν έγιναν και οι υπόλοιποι. Δεν νιώθουν τίποτα και μισούν τους βρικόλακες από παλιά. Ο Βασιλιάς Στεφάν ο αρχικός βρικόλακας πάντα έκανε πόλεμο με τους δαίμονες. Όμως ζουν με ειρήνη από τότε που η γυναίκα του Βασιλιά Μάικλ γέννησε βρικόλακες.

Σηκώθηκα μα ζαλίστηκα. Όλα αυτά είναι πολλά. Το κεφάλι μου πονούσε και η όραση μου έγινε χειρότερη. Ξαφνικά ακούστηκε ένας δυνατός ήχος και η πόρτα άνοιξε και μέσα μπήκε.....

Τι σατανικια που είμαι το αφήνω σε τέτοιο σημείο χαχα. Τα λέμε στο επόμενο

Αναστασία ❤