double life ft muke Clemmings <3

chapter 44

Michaels point of view
Ik lig nog steeds op de grond te huilen terwijl luke het voor me opneemt. Hij is echt zo lief voor me.
"Sorry? Volgens mij heb ik hele goede kijk op jullie gezinsleven. Volgens mij zit Michael altijd bij mij, omdat bang is voor zijn bloedeigen vader! En bovendien als u het zo gaat spelen dan is micheal ook een eigendom van mij. Ja u hoort het goed, Michael en ik zijn samen. Hij is MIJN vriendje. Als ik hem wil zoenen, doe ik dat; als ik hem wil beschermen tegen zijn eigen vader, dan doe ik dat" zegt luke boos. Ik heb hem serieus nog nooit zo boos gezien. Wel Cool dat hij tegen mijn vader durft te zeggen dat wij samen zijn.
Ik kijk naar mijn vader, hij is razend. Zijn blik op luke is vol met verwalging en zijn ogen zijn donker. Dat heb ik van hem geërfd, als ik lust of woede uitstraal, zijn ze ook donker. Veder zijn zijn handen tot vuisten geknepen en zijn haar zit door de war. Aan de geur te reuken, heeft hij weer eens te veel gedronken.
Luke heeft gelijk, maar het doet wel pijn om het zo te horen. Ik weet dat hij het lief bedoeld, maar soms doen woorden pijn...
"Het maakt me niet uit dat je homo bent, maar dat je mijn zoon daarmee ook besmet, zal je voor boete. Micheal is mijn zoon en ik wil hem gelukkig zien, dus leg ik voor hem de lat hoog, om hem voor te bereiden op het echte leven" zegt pap. Lukes borstkas gaat ruig op en neer, als teken van zijn woede. Op de een of andere manier ziet het er sexy uit, maar daarvoor is het nu niet het goede moment voor, om dat te denken. Ik sta op en verzamel al mijn moed bij elkaar.
"Pap alsjeblieft, luke is echt een goede jongen voor me. Dat ik een andere voorkeur heb voor geslacht is mijn keuze. Daar kan ik alsnog wel groot mee worden. Misschien ben ik dan niet zoals u denkt dat ik moet zijn, maar met luke ben ik gelukkig en daar telt het om, toch? Kijk eens naar luke, en vertel me eens wat u ziet. Daarna zal ik het eens doen. Alsjeblieft pap, doe het ander voor mij, om u zoon gelukkig te zien. Dan zal ik naar de winkel gaan en een fles bier halen" smeek ik.
"Vooruit" zucht pap en kijkt naar luke. "Ik zie een blonde jongen met vel blauwe ogen. Hij draagt een zwart shirt en een zwarte broek. Zijn blonde haren zitten in een kuif en aan zijn lippen te zien, heeft hij ook een piercing, maar die heeft hij nu uit. Hij is er lang en glimlacht naar mijn zoon. Zijn glimlach ziet er vriendelijk uit en als je veder in zijn ogen kijkt, zie je dat hij erg slim is en van mijn zoon houdt" zegt pap. Aan luke te zien vindt hij het enorm akward. Ik glimlach naar hem.
"Oke, was dat zo moeilijk? Nu ik" zeg ik. "Ik zie een knappe jongen die veel om mij geeft. Een jongen die voor me opkomt, als dat nodig heeft. Iemand die voor me klaar staat. Maak niet uit wanneer. Ik zie iemand die eigenlijk hoog begaafd is maar toch havo wil doen. Een jongen waar van ik hou en waarmee ik mijn leven mee wil delen. Luke is een jongen met veel kanten, maar elke kant weerspiegelt weer hem en zijn grote passie. Hij is een jongen met blonde haren en vel blauwe ogen waar ik steeds weer in verdrink. Hij heeft een glimlach waar je spontaan vrolijk van wordt en de warmte bij zich, waarvan ik steeds weer kriebels van krijg" zeg ik met een glimlach.
"Oke vooruit luke. Je mag blijven, maar als jullie klef of iets doen bij mij in de buurt is het over. Ook als je Michael pijn doet, hoef ik he nooit meer weer te zien" zegt pap. Ik vlieg hem om de nek.
"Bedankt pap. Ik zal nu voor u naar de winkel gaan, bier halen. Luke ga je mee?" Zeg ik blij.
"Tuurlijk" glimlacht luke.
"Mooi" zeg ik en huppel naar beneden.

Heey pinguïns vandaag nog een hoofdstuk
Hope you like it
comment vote
Love you all
xx dagmar