انتقام الاشباح

→١٧←

لو قيل لى لف العالم لتوزن حبك لها، لالففته سجلت حياتي. لطلامه كنتِ سببً في طعمها
♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪

مازن: كملى اما نشوف اخرتها ايه معاكى؟

رشا: الى حصل ان روحها عادت لتنتقم تانى.

وليد: وايه الحل فى الموصيبه دى دلوقتى ان البشريه تنقرد يعنى ولا ايه؟

رشا : لاء طبعا فى حل تانى ....................

قالت شوية كلام محدش فيهم فهموا و ظهر الكتاب فى ايديها.

حسام: واو!

رشا: انا مش بهزر احنا دلوقتى هنعمل تعويذه عشان الموضوع ده ينتهى ندى ولعى الشمع وانت يا وليد افرش دى فى الارض حسام افتح الدلاب هتلاقى شنطه هتها وتعاله و بدأت تدور على التعويذه فى الكتاب.

وبدأت تقرأ التعليمات: لازم يكون فى ليله قمريه يعنى انهارده.

مازن: انهرده ازاى احنا كل ده لسه فى نفس اليوم.

رشا: لاء عدى شهر.

حسام: ايه ازاى دى هى ليله وحده الى عدة.

رشا: الليله هنا بشهر  عندنا.

حسام: يعنى احنا بقلنا شهر مختفين.

رشا: اه بالظبط اقدر اكمل التعليمات.

حسام: اتفضلى.

رشا: لازم نكون بنثق فى بعض وميكنش فى حد بيحقد ولا بيغير من حد وإلا الموضوع كله هيبوظ لازم كل واحد لو جواه حاجه لازم يقلها للتانى دلوقتى نبدأ بندى.

ندى: انا.

رشا: اه لو عايزه تقولى حاجه لحد فينا.

ندى بصت لمازن : انا بحبك💗.

مازن بص لندى بأستغراب وكان فرحان اوى بس مدهاش رد.

رشا: انت يا وليد.

وليد : بص لمازن بردوا كنت غيران منك اوى ومستغرب الى هى قالته بس هى بسببي اتعزبت كتير وجه الوقت عشان تحب واحد يستاهل زيك.

مازن بصلوا بأستغراب: مش عارف اقلك ايه شكرا ولا معلش.

وليد بصلوا وضحك ضحكه بسيطه😏.

رشا: وانت يا مازن.

مازن بص لندى: وانا كمان بحبك من اول مشفتك 💕 بس كنت فاكر انك بتحبى وليد وعشان كده متكلمتش 😞.

رشا: انا بقى معنديش حاجه اقلها نبدأ.

كلهم: يلا.

وبدأوا.

قعدوا على الارض ومسكوا ايد بعض على شكل دائرى وبدأت رشا تكرر كلام غريب وتكرره بدأت الغرفه تسقع اوى هواء شديد الوان متغيره وبدأت الديره تدوخ بيهم واترفعه عن الارض بمسافه صغيره وفجأه ندى صوتت ووقعت على الارض اغم عليها.

مازن: ندى ندى.

ندى: حطت ايديها على دمغها اه اااااااااآه.

مازن: انتِ كويسه؟

ندى: اه الحمد الله.

مازن: هو ايه الى حصل؟

رشا: ايه الى حصل؟ الى حصل ان فى واحد فيكم منفذش التعليمات كلنا هنموت كان لازم كل واحد ينفذ الى قلته.

حسام: هو انتِ عشان متعرفيش حاجه فعايزه تلبسيها لاى حد.

رشا: انا كنت عارفه انا بعمل ايه واحد فيكم هيكون السبب فى اختفاء البشريه.

مازن احنا لازم ندور على باب نخرج منه.

رشا: هو باب واحد الى فى المكان كله وعلى بعد ٧٠٠ كيلو من هنا ولازم نروحلوا على ما نروح هنكون موتنا كلنا بسبب واحد غبى فينا.

مازن: احنا معندناش وقت لده كله لازم نمشى من هنا ونبدأ دلوقتى، خده اكل وميه معاكوا و يلا.