"W-what?"
I stared at Yna. Napamura na naman ako. Napasubunot ako sa sarili ko. Kung ano-ano na namang lumalabas sa bibig ko. Tinitigan ko siya. Nanlalaki ang kanyang mga mata. Para bang hindi niya alam ang gagawin niya. I sighed. I haven't seen her for the last five years – I haven't even heard of her. Noong araw na umalis siya at mas pinili niyang sumama kay Helios Demitri – kulang na lang ay magmakaawa ako sa kanya na huwag siyang umalis at huwag niya akong iwan, pero iniwan niya pa rin ako.
She doesn't know how much I love her that time – and I decided to never let her know how much I love her – but now – I have no idea what came over me. I just sighed and looked at her.
"Mahal kita. Kapatid pa rin kita." Mabilis kong sabi. Yna's mouth parted, then she sighed. Napailing na lang siya at muling bumalik sa pagkain. Naupo ako sa tabi niya at saka pinakatitigan siya. Wala nang bakas ang kapatid ko. This is not her anymore. I couldn't even see a glimpse of Yna Consunji – all that's left is Leigh Santillan and I hate Helios for making her this – I don't even know how to describe her. Parang ibang tao ang nasa harapan ko.
Nang makita ko siya kahapon ay para akong nakakita ng multo – oo, si Yna siya pero hindi na siya ang kapatid ko. I sighed. A part of me wanted to celebrate because of Yna's disappearance but the other part was grieving dearly because he had lost his favorite sister.
But then... I suddenly remembered what Ares told me the other night.
A Consunji only loved once.
And I am still madly in love with her.
"Hindi ko alam kung bakit nandito ka." Sabi niya sa akin. I sighed again. Malinaw pa sa sikat ng araw na pinapaalis niya ako pero hindi ako aalis basta. I wanted to be with her. Natapos siyang kumain nang hindi ako pinapansin. She stood up and left the dining area. Sumunod pa rin ako sa kanya. I saw her went to the gazebo. May nakasunod palang maid sa akin. Nakita kong may dala itong tubig. Ibinigay niya iyon kay Yna. Yna sat on the bench and looked at me. Her eyes were piercing to my being. I swallowed hard. Hindi ko alam kung bakit ganoon ang titig niya at hindi kio alam kung bakit sa titig niya parang natutunaw ang buong pagkatao ko.
Why the hell does she have that effect on me?
I got in the gazebo and sat beside her.
"Nandito ako para kunin ka." Malumanay na sabi ko.
"Bakit? Pag-aari mo ba ako?" Tanong niya. Uminom siya ng tubig. I grinned.
"Oo. Akin ka, Yna."
Slowly, she turned her head on me. Her eyes were wide and her lips were a bit parted. I felt the urge of kissing her but I controlled myself.
Parang ngayon, naiintindihan ko na si Ares. I already know why he wanted Yna to be Leigh Santillan. He was right – if Yna is still a Consunji – then claiming her would be a bloody war. Hindi lang naman kasi iyon sa pagitan namin ni Ares kundi sa pagitan ng buong pamilya.
I bit my lower lip and inhaled her scent. Yna's reaction was comical but I didn't care – it is my time. I will claim her. I will make her feel the intensity of a Consunji's love.
"Y-yllak..." I saw her swallowed. I grinned.
"Come home with me..." Sabi ko. I slowly opened my eyes. My face was just an inch away from her. Kung gagalaw siya at kung gagalaw ako, magtatapo ang mga labi namin at muli kong matitikman ang matamis na labi ni Yna.
She moved away. She looked so afraid. Napansin kong nanginginig ang buong katawan niya. "This is my home, Yllak."
"No. You belong to me..." Her eyes widened. "I mean to our home – doon sa bahay kung saan tayo lumaki. You belong in there, Yna. At alam kong matutuwa si Nanay kapag nakita ka."
BINABASA MO ANG
Until you are mine
RomanceYnna Johanna Consunji is the youngest daughter of The Sancho Consunji - she is a princess but not everything for her is easy. Yna was convinced that her brother Yllak, hates her and that saddens her big time. Yllak Joaquin Consunji is trying his be...
