EYLÜL
Evet yorucu bir gündü yoğun dersler vardı..ama atlattık bugünü de çok şükür..okul çıkışı bütün kadro bahçede toplanmıştık...ben Meriç ve Serkan'ın arasında kalıyordum.. Kıskanç ya...
Güney: ee ne yapıyoruz gençler?
Defne: bilmem takılalım ya bi yerlerde.
Meral: ben çok isterdim ama bizim gitmemiz gerek Songül ile
Songül: aynen arkadaşlar size iyi eğlenceler.
Herkes: görüşürüz..
Serkan: sahile inelim mi?
Defne: ah harika fikir..
Gökhan: hadi o zaman..
Hep birlikte sahile doğru yürümeye karar verdik temiz havada..yürürken Meriç elimi tuttu ve başımın üzerinden omzuma koydu elini..kafam resmen boynuna gömüldü ya! Allah Allah! Serkan'da arkamızda yürüyor zaten..derhal Meriç'ten ayrılmam lazım.
Eylül: ay..şey..sıcak..çok terledim ya ben..
Cemre: evet sıcak hava..
Oh be bıraktı bende bende biraz yavaş yürümeye başladım ve Serkan ile aynı hizzaya geldik..
Defne: buraya oturalım mı?
Cemre: iyi burası.
Yarım daire şeklinde oturmuştuk..en uçta Gökhan Cemre Defne Meriç ben Serkan ve Güney..
Gökhan: Serkan senin çekimler ne zaman abi?
Serkan: bugün yok Gökhan.
Gökhan: anladım.
Güney: ya Songül ve Meral nereye gitti? Hani özlese şey etmeyin de.
Eylül: sanırım bu cevabı onlardan duysan iyi olur Güneycim..
Meriç: bence de Güney.
Cemre: Güney? Sende yok mu sevgili falan?
Gökhan: sanane aşkım ya.
Güney: yok şuanlık aslında.
Meriç: asıl Serkan'a sormak gerek ya..kızlar peşindedir falan değil mi Serkan!
Eylül: neden bu konuyu açtınız ki?!
Serkan: yok ya sorun yok Eylül biliyoruz ya zaten..
Defne: hadi kalkalım artık..
Gökhan: aynen Cemrem hadi..
Cemre: görüşürüz..
Meriç: gel bebeğim ben sizi bırakayım..
Eylül: benim bir kaç işim var..
Defne evde görüşürüz...sende eve git Meriç ya.
Meriç: ne işin var senin ki?
Eylül: an-anneme falan uğrarım işte.
Güney: Serkan ben kaçtım.
Serkan: tamam..
SERKAN
Herkes gitmişti..Eylül ile baş başa kalmayı başarmıştık..şu Meriç meselesi bir kapansa..sinirlerimi bozuyor çünkü..Gerizekalı! Neyse şuan Eylül'leydim..elini elimin arasına alıp tuttum..o da bana gülümsedi.
Eylül: aşkıım.?
Serkan: söyle canım.
Eylül: ya bozulmuyorsun değil mi yani Meriç hep böyleydi..
Serkan: bunu konuştuk prensesim sen ne zaman istersen dedim..tamam mı üzülme.
Eylül: aşığım sana ya..
Serkan: hıı..bende sana aşığım...
Ellerimi saçlarına koydum ve saçlarını salladım...boynuma sımsıkı sarılınca bende onu sardım iyice..minicikti..küçücük...benim hatunum..❤ bu sırada yanımıza takım elbiseli hafif sakallı esmer bir adam geldi..öksürdü..bizde ayrıldık ve adama baktım..
Serkan: buyrun..
X: Serkan bey ben Tevfik beyin adamlarından İsa..sizi şu arabaya alalım..
Serkan: Tevfik bey mi? Bi dakka kardeşim ya..olmaz.
İsa: Tevfik bey öyle dedi..zorluk çıkartmayın binin arabaya.
Eylül: Serkan ne oluyor? Tevfik kim? Nereye götürüyorlar seni?
Serkan: sakin ol..sakin ol birtanem.
Eylül: ya Serkan!
Serkan: sen eve git canım..ben seni arayacağım tamam mı? Hadi güzelim.
Eylül: ama..olmaz..sana bişey yapacaklar nolur gitme Serkan yalvarırım nolur gitmee..
Serkan: Eylül bana bak..bana bak Eylül tamam sakin ol...bişey olmayacak dedim..tamam mı? Hadi arayacağım ben seni..
EYLÜL
Serkan'ı zorla bir arabaya bindirmişlerdi..bunlar da kimdi ya! Serkan'a bişey yapacaklar Allah'ım elim kolum bağlı kaldım ben burda ya..eve git dedi bana ben nasıl eve gideyim ki..! Hemen bir taxi bulup önde ki siyah arabayı takip etmesini söyledim..bu araba nereye gidiyor ya burası çok tekin yerler değil off..En sonunda bir yerde durdular..bizde biraz geride idik..Serkan arabadan indi ve ev gibi olan bir yere girdi...çok garipti burası başka hiç ev yok..evin dışı tamamen siyah!
SERKAN
Tevfik ÖZGÜN! Kendisi benim babam olur..yani ne kadar baba ise işte. Adı baba! Yine ne diyecek bana ya..bir huzur vermiyor bana..bir insan neden oğlunu sevmez ki? Nefret ediyor benden...Nefreet! Her zaman ki o eve gelmiştik..arabadan indim ve içeriye girdim..bir sürü takım elbiseli adamlar..hepsi babamın uşağı gibi.!
Serkan: nerde o?
İsa: çalışma odasında Serkan bey.
Çalışma odasına kapıyı çalmadan girdim..koltuğuna oturmuş..elinde o zıkkım sigarası içki şişesi..önünde dosyalar..
Tevfik: oo Serkan bey gelmiş..oğluum..
Serkan: ne istiyorsun?
Tevfik: Serkaan..sen nasıl mutlu olursun lan!
Serkan: ne diyorsun sen ya açık konuş!
Tevfik: açık konuşayım öyle mi? Tamam..Eylül Acar desem..
Serkan: E-Eylül ne alaka ya..sen Eyl- adamların takip ettirdin değil mi?
Tevfik: nasıl mutlusun sen be.! Annen senin yüzünden öldü! Senin yüzünden yanımda değil o tamam mı! Nasıl nasıl mutlusun..herşeyin sorumlusu,herşeyin suçlusu sensin!
Serkan: yeter bıktım kes artık.! Kees! Ben mi istedim annem ölsün ha!Ben mi istedim söyle sene! Ya ben daha küçücüktüm yaa..saçmalama artık!
Tevfik: hayır o senin yüzünden yok..senin yüzünden gitti işte!Senin senin seniiin!Hayatımın anlamını kaybettim ben ya..! Bunun sorumlusu senin!
Serkan: Annemin öldüğünde bana kol kanat germen gerelirdi be!Şu geldiğimiz duruma bak!Senin bana hem anne hem baba olman gerekiyordu! Sense hala senin yüzünden diyorsun be! Ben yeni doğmuş bir bebekken annemin ölümüne nasıl sebep olabilirim?!!
Tevfik: sende hayatının anlamını kaybedeceksin Serkan duydun mu beni OĞLUM!
Hayır bu bu ne demekti! Hayatımın anlamı E-Eylül..annemden sonra da Eylül gidemez..gitmemeli..Onu benden kimse alamaz!İzin vermem!! Tevfik ÖZGÜN senden nefret ediyorum..!!!
Bir bölüm sonu daha arkadaşlar..ee bugün bayram...bayramınızı kutlarım😊..nasıl dı bölüm? Serkan'ın babası? Tevfik Özgün..nasıl biri fikirlerinize ihtiyacım var? Eylül bunu öğrendiğinde neler olacak? Neyse..yorumları ve voteleri beklerim...Sizi Seviyorum...EySer'li Kalııın...❤❤⭐⭐
-Ezgii
ŞİMDİ OKUDUĞUN
ACI AŞK
FanficAnnesinin ölümünden çocuğunu sorumlu tutan bir baba...bunun için soğuk bir evlat...başarılı olmak için çok çalışmış bir genç adam....sadece sevdiği kişilere karşı sıcak........ Zenginlikten,gösterişten,cemiyetten,şöhretten sıkılmış bir genç kız..ark...
