ACI AŞK

44.Bölüm"Baba-Oğul"

EYLÜL
Bebeğimii..oğlumu kucağıma almanın sevincini yaşıyordum..Serkan'ın da dediği kadar minikti..ee bir ay önce doğarsa...

Eylül: annem..Bulut'um. Ne kadar tatlıı Serkan.

Serkan: değil mi yaa çok şeker.

Eylül: sana benziyor aşkım.

Serkan: kalbi senin kadar temiz olsunda..

Eylül: senin de kalbin tertemiz..Sen bizi sevdin ya.

Serkan: severim tabii...ailemsiniz benim.

Eylül: Serkan? Kızlar nerde aşkım?

Serkan: o-onlar dışardalar Son-Songül'ün yanındalar sevgilim.

Eylül: hmm..ne oldu bi garip oldun sanki..

Serkan: haa yook..öyle mi oldum bilmem..

Eylül: Serkan! Çıkart ağzında ne varsa..Ne saklıyorsun benden?

Serkan: Eylül..ben..sana nasıl söylerim bunu daha yeni uya-

Eylül: off..Serkan sinirleniyorum!

Serkan: Selma teyze öldü..

Eylül: Ne! Bu bu olamaz Songül mahvolmuştur Serkan..Bende burda mutluluk içerisindeyim ya..Allah beni kah-

Serkan: ştt! Deme öyle Eylül..sen ne yapabilirdin ki? Nolur üzme kendini bak..Bulut'u düşünmen gerek..

Eylül: ama Songül?

Serkan: biz onun yanındayız sen merak etme..seninle de görüştürürüm ben.

Eylül: peki tamam..öyle olsun. Kardeşim benim ya.

Serkan: tamaam sakin ol..

SONGÜL
Annemin vefatinden tam iki hafta geçmişti..Bende kendimi toparlamaya çalışıyordum..ne kadar da bizimkilere belli etmesem de geceleri hüngür hüngür ağlıyordum! Eylül'ün de canını sıkmak istemiyorum anne oldu sonuçta...Ben annemi kaybettiğim gün o anne oldu..Ben bunları düşünürken yanıma Cemre gelip oturdu..Okul kantininde ders saatimi bekliyor idim.

Cemre: Songül?

Songül: efendim Cemre?

Cemre: naber nasılsın?

Songül: eh işte ya..iyi gibiyim..

Cemre: bak sana ne diyeceğim.. Bugün Eylül'ün yanına gidelim mi?

Songül: bilmem ki yani dinlenir o aslında hem be-

Cemre: ya hem ben Bulut'u özledim hadi hadi.

Songül: tamam peki...derslerden sonra gideriz.

Cemre tamam deyip yanımdan kalktı..ben de ders saatim geldiği için dersliğe doğru gittim.

SERKAN
Bugün bana okul değil de iş vardı..sabah 10 gibi stüdyoya gelmiştim..bizim çocuklar Bulut'u öğrenmişlerdi hepsinin tebriklerini aldım..sonrasında yarışma başlayacaktı ve yerlerimizi aldık..kendi koltuğumu özlemişim...

EYLÜL
Bulut uyuyordu..Benim de ders saatim yaklaşıyordu..Henüz Bulut'a bi bakıcı bulamamıştım...Ne yapacağımı bilemiyordum..Aklıma kimse gelmiyordu...Anneme bıraksam yolum ters oraya..Annem de buraya gelir mi ki? Annemi aradım ve sordum. Gelebileceğini söyledi..O da Bulut'u özlemiş zaten..annem gelene kadar bende hazırlamak için odama çıktım...Dolabımdan bir elbise aldım ve giydim...saçlarım ve makyajımdan sonra hazırdım...oğlumun yanına gidip yanağını okşadım...pamuk gibii..kapının çalınması ile annem geldi..