İlk günün yorgunluğya Umutla okulda çıktık servise bindik hemen kulaklığımı çıkarıp müzik dinlemeye başladım bu aralar en sevdiğim şarkı Nil Karaibrahimgil'den Kanatlarım Var Ruhumda...
Birden böhh!"diye ses duymamla çığlık atmam bir oldu.Umutmuş.
"Ne bağırıyorsun be kulağımın dibinde!"
"Uyuya kalmıştın uyandırdım"
"Böle uyandırılırmı ya" Hem ne var!
"Çabuk olda kalk eve geldik" dedi hazırlandım kaltım servisten indim.Arkamdan hayvan gibi bağıran Umut'da geldi. "Nereye gidiyorsun"
"Ayıların bağırmadığı eve"
"Sen bana ayı mı dedin?"
"Yok canım hiç olur mu?Zincirsiz salınan ayıçığa dedim" kaçmaya başladım
"Çok komik haaha gülelim bari"
"Aynen öyle komik tabi"
"Kızım senin adını Melek değil Şeytan koymalılardı" Şeytanmış he görür o şimdi çantayı aldım ve kafasına fırlatım
"Ah canım acıdı" diye bağırdı"
"Acısın!Şeytan böle olur muş" diye seslendim.Çantasını yere bıraktı ve arkamdan koşmaya başladı ve beni sırtına oturturup koşturdu (multimedya da var) bu çocuk ne yapıyordu az kalsın yere kapaklanacaktım eğer öyle olsaydı onu eşek sudan gelinceye kadar döverdim sonra birden sırtından indirdi
"Niye beni sırtına aldın deli misin sen?" nefes nefes nefese kaldım
"Yaramazlık yaptın bende seni cezalandırdım" gülmeye başladı
"Bu mu ceza" dediğim anda tekrardan sırtına aldı
"Ya gene ne oluyor" halen koşturuyordu sitenin içinde.
"Sana ceza yeterli gelmemiş.Pestilin çıksında gör bakalım cezamıymış"
"Ya tamam cezaymış.Yeter!Yoruldum yeter bee!
"Yetmez" indirdi ve "özür dile benden yoksa koşmaya devam"
"İlk sen dile"
"Tamam ilk sen sonra ben dilerim yoksa devam ederim" mecbur özür dilicektim
"Tamam özür dilerim.Sıra sende"
"Özür dilerim" sonra kahkahalara boğularak evlerimizin kaplarına geldik. İçeri girerken telefon numaramı aldı bende onunkini.
Sonunda içeri girdim Ahmet abinin eşi Tuba abla hoş geldin dedi merabalaşıp odama çıktım ve ilk gün olsada seneye YGS olduğundan test çözmeye başladım.Akşam olmuştu Tuğba abla bana seslendi "canım hadi gel Ahmet abinde geldi yemeğe oturuyoruz" tamam diye seslenip ellerimi yıkayıp sofraya yanlarına oturdum Ahmet abi ile merabalaştık yemekten sonra Tuğba ablanın eline sağlık dedim sonrada sofrayı beraberce topladık.
Ahmet abinin yanına salona geçtik televizyon izliyordu sesini kısıp bana döndü "Nasıldı canım ilk günün"
"Gayet iyiydi" Tuğba abla araya girdi "Umut ve sınıftakilerle anlaşa bildin mi bari canım" "anlaştım sanırsam Umut gayet iyi biri ve öbürleride ama hemen inanmamak lazım diğ mi" Bu arada bu laf herkese inanmamak lazım bende meşur oldu şu bir kaç haftadır neyse.
"Şey izninizle odaya çıkıp biraz kitap okuyup sonrada yatmak istiyorum bugün ilk gün olduğundan yorucuydu" ikiside bana dönüp "tabi canım" dediler bende tebessüm edip odama çıktım ve yatağıma uzanıp kitap okuma başladım yavaş yavaş gözlerim kapanıyordu uyku bastırıyordu ve uykuya daldım masumca.....
Ahmet ve Tuğba;
Tuğba "Ahmet Melek niye bu aralar bu lafa taktı Hemen Güvenmemek Lazım. Acaba bizedemi güvenmiyor ne dersin"
Ahmet "Bilmiyorum canım.Ama biliyorsun ki eğer inanmıyorsa yani İlker abimin ve Eylül'ün ondan başka hiç bir şey gizlemediğini söylediğimize gayet haklı ama böle gerekiyor malesef.
