Bad Decisions

9

Harry;
Sınavda yardım ettiğin için teşekkür ederim Adelynn

Harry;
Benim için gerçekten önemli bir sınavdı ve kağıdına bakmama izin verdin

Harry;
Çalışıp,zaman harcayıp öğrendiğin bilgileri ihtiyacın olduğunda yardımına gelemeyen biri ile paylaştın

Harry;
Bu çok düşünceli bir hareket

Adelynn;
Hey,önemli değil

Adelynn;
Mickey'nin sevdiği tek insansın,onun hatrına yardım ettim diyelim

Harry;
Gerçekten teşekkür ederim ♡

Adelynn;
Az önce de dediğim gibi,önemli değil Harry

Harry;
Ve şey,bu arada

Harry;
Yanına gelmemi geciktiren şey birisiyle birlikte olmam değildi

Harry;
Belki bilmek istersin diye düşündüm

Adelynn;
Bana hesap vermek zorunda değilsin,Harry

Harry;
Pekâlâ öyleyse

Harry;
Güzel geceler...

Adelynn;
Sana da:)

Telefonu kilitleyip yatağın öbür ucuna fırlattıktan sonra yüzümde oluştuğuna inanamadığım gülümseme eşliğinde ayağa kalktım. Harold Edward Styles az önce bana hesap mı vermişti? Evet,kesinlikle öyle olmuştu! Aman. Tanrım.

Mickey'nin şaşkınlıkla bakmasına sebep olacağım bir hız ile odadan çıktığımda tek düşündüğüm onun sözüne güvenip güvenemeyeceğimdi. Şey,belki mesajlaşırken oldukça havalı davranmaya çalışmış olabilirdim ama bu işin peşini elbette bırakmayacaktım. En azından karşımdaki kişinin güvenirliğini sorgulamaya hakkım vardı. En yakın arkadaşının sevgilisi ile birlikte olan biri...

Ne diyebilirim ki? Şimdiki gençlik kafayı sıyırmış.

"Harry!" diye bağırarak,deyimi yerindeyse salona tam anlamı ile dalmıştım. Koltuğun üzerinde sarmaş dolaş oturan ikili,en çok da April,panikle yerlerinde doğrulduğunda anlamsız bakışlarını üzerimde gezdiriyorlardı. Benden bir açıklama bekledikleri aşikardı.

"Harry perşembe gününün akşamı neredeydi?" diyerek az önceki tepkimi düzelttim. Dediğim şeyler üzerine April derin bir nefes alıp arkasına yaslanırken Niall daha çok doğruldu. Ona gerçekten üzülüyordum,April'ın verdiği tepkilerden hiç şüphelenmiyordu. Odaya Harry diye bağırarak girdiğimde sevgilisinin üstünde oluşan gerginliği fark etseydi eğer,bu durumda olmayacaktı.

"Perşembe günleri aşevinde gönüllü olarak çalışıyor. Evsiz ve durumu olmayan insanlara yemek falan dağıtıyor."

Duyduklarım karşısında ağzım açık kalmış,kendimi,benliğimi sorgular bir hâlde bulmuştum. Acaba onu fazla mı yargılıyordum? Yani... Bu yaptığı gerçekten çok güzel bir şeydi. Ve belki kulağa inanılmaz gelecek ama ona karşı sempati duymaya başlamıştım.

Ah,dünyanın sonu falan geliyor olmalıydı.