Üvey Ve Dengesiz

14.Bölüm 1.Part

Batu

Kararımı vermiştim. Ne kadar çok merak ediyor olsamda Ecrinin odasına o izin vermeden giremezdim.

Kucağımda mışıl mışıl uyuyan kardeşime baktım. Üvey kardeşime. Onu kendi odama götürdüm ve yatağıma yatırdım.

Gül ablaya benim odamda olduğumuzu haber verdikten sonra yatağın başucuna oturdum. Uyurken melek gibi görünüyordu. Simsiyah makyajlarla gizlediği gözleri çok şey anlatıyordu aslında.

Ama anlayamıyordum. Gözlerinin içine bakarak düşüncelere dalıyordum bazen.

Ne yaşamıştı ki bu kız bu kadar? Neydi bu öfke? Ne vardı bu kadar öfkeyle dolucak? Öfkesi başkalarına mıydı? Yoksa kendisine mi? Babası?? Peki babası neden başkalarına iyiyken kızına bu kadar kötüydü? İçki.. Sigara.. Neden bunlara çok ihtiyacı vardı? Niye gerçekten mutlu olduğu zamanlar çok azdı? Bu karamsarlık, içine kapanıklık, öfke de neyin nesiydi?

Gül ablanın elinde kahveyle odaya girmesiyle kafamdaki düşünceleri attım. Kahveyi alıp teşekkür ettikten sonra Gül ablaya artık uyuyabileceğini söyledim.

Gül abla odadan çıktıktan sonra Ecrini hafifçe sarstım. Uyanmadı. 

Şiddetli bir şekilde sarstım uyanabilmesi için ve sonunda uyandı. Sarhoşluğun etkisiyle birşeyler sayıklıyor aradada onu bırakmam için küfürler ederek birşeyler söylüyordu.

Kahveyi almasını söyledim ama bir türlü almadı. Onu lavaboya götürüp soğuk suyla yüzünü yıkadım. Küfürler etmeye devam etti ama azda olsa ayılabilmişti. Kahvesini verdim. İçtikten sonra bana bakıp "Teşekkür ederim" dedi.

"Teşekküre gerek yok hadi artık ayıldığına göre odana çıkabilirsin."

Ecrin bir süre bana baktı. Sanki yüzümü inceliyordu. Sonra gülümsedi ve hiçbirşey demeden odasına gitti.

Yorucu bir günün ardından artık uyuyabilirdim.

***********

Sabah alarmın sesiyle kalktım. Üzerime rahat birşeyler giyindilten sonra mutfağa doğru yürüdüm. Salondan gelen Ecrinin sesisyle mutfağa gitmekten vazgeçtim. Salona yaklaşırken kapı aralığından Ecrin ve arkadaşı Begümü gördüm.

Yaptığım şey ne kadar yanlış olursa olsun merakıma yenik düşüp konuşmalarına kulak misafiri oldum. Duyduğum şeylere hem şaşırdım hem de çok sevindim. 

Ecrin

(1 YIL ÖNCE)

Begümle sohbet ediyorduk. Bana artık kendimi üzmemem, öfkemi bir kenara bırakmamı söyliyordu. O işler o kadar kolay değildi işte. Niye böyleydim ben bile tam olarak anlamış değildim. Yapım böyleydi sanırım.

Ne kadar güçlü gözükmeye çalışsamda güçsüzdüm işte. Öfkemin, hırçınlığımın arkasına saklanan bir zavallı. Rol yapıyordum. Ne rolü dersenizde 'hiç bişey sikimde değil' diye gezinenlerin rolü. Hiç birşeyi kafama takmıyordum dimi? 

Aslında takıyordum her ne kadar umursamak istemesemde.. Beni anlıyacak kişiyi bekliyordum yıllardır. Gelmemişti. Gelmeyecektide..

İşte o an istemsizce bir şey söyledim Begüme. Saçma birşey.

"Eğer bir gün birine benle yarışmasını söylersem ve o kişi kabul edip beni sokak yarışında yenerse işte o kişi benim hayatımı değiştirecek olan kişidir."

Neydi şimdi bu. Sözlere bak.. Ne saçma dimi. Biri beni araba yarışında yenicek ve o kişi benim hayatımı değiştiren kişi olacak. Nerden aklıma gelmiştide uydurmuştum bunları.

GÜNÜMÜZ

"Begüm sana birşey söylemem lazım" diyerek lafa başladım. Söyleyeceklerimi önemsemezdi heralde. Önemsencek birşeyde yoktu zaten. Sadece 1 yıl önceki önemsiz bir saçmalama. Zaten Batu beni yendi diye hayatımı değiştiricek kişi olamazdı dimi. O ancak filmlerde olurdu..

"Hadi söyle"

"Begüm hani 1 yıl önce aramızda bir konuşma geçmişti. Ben sana beni sokak yarışında geçen kişi benim hayatımı değiştirecek demiştim hatırladınmı?"

"Hatırladım. Devam et" bi beklesen edicem Begümcüm ama çok sabırsızsın.

"Heh işte geçen biz Batuyla yarıştık ve kazandı. Ama yani sonuçta ben sadece birşeyler saçmalamıştım bu ciddiye alıncak birşey değil. Düşünsene komik yani.. Peh bizim Batu benim hayatımı değiştirecek. Ahahah komik harbi komik ve aynı zamanda düşüncesi bile sinir bozucu.

"Ben inanıyorum." dedi piç bir sırıtmayla Begüm.

"Neye inanıyorsun?" diye sordum bende anlamamış bakışlarımla.

"Evet gerçekten o gün söylediklerin saçmaydı böyle şeyler anca filmlerde olur. Ama.." ama ne Begüm niye insanı meraklandırıyosun. 

"Ama ne" diyerek aklımdakileri söyledim.

"Ama ben söylediklerinin gerçekleştiğini düşünüyorum. Batu senin hayatını değiştiricek kişi. Ben buna inanıyorum." Deli mi bu kız yahu. Daha demin anca filmlerde olur diyoduk ne değişti amk. Bu kız harbi saf. Olucak işmi ya 1 sene önce saçmalamışım bu bana 'her ne kadar saçmada olsa Batu senin hayatını değiştiricek' diyor.

"Begüm"

"Ha"

"Sen saflıkta seviye atlamışsın bebeğim."

"Ya Ecrin aşkolsun ama niye öyle diyosun. Gör bak dediğim çıkacak. Her ne kadar saçmada olsa."

"Begüm o benim kardeşim ya. Ben hayatımı değiştirecek derken aşık olacağım kişiden bahsediyordum. Ki oda bi gelemedi ama. Neyse ya gelmesin de zaten. Ben böyle rahatım. Free takılıyorum anlarsın ya..:D" konuşma artık baymaya başlamıştı.

"Anladım. Sen devam et böyle ne diyim sana artık. Ha bu arada Batu senin kardeşin ama üvey kardeşin niye aşık olamayasın. Anlarsın ya.." diyerek göz kırptı ve çantasını alıp salondan çıktı. 

Bak ya laf soktuda gitti. Benim lafımı bana kullandı pis cadaloz. Neyse ödeşiriz bir ara onunla.

  OKUMADAN GEÇME!!

Arkadaşlar bölümü iki part halinde yapıcam. İkinci part gece geç saatlerde gelir büyük ihtimal. Bölümü beğenirseniz ne mutlu bana:) Yorum ve oylarınızı bekliyorum. Bir kaç arkadaşımla kavga ettiğimden dolayı hikayemi okumuyorlar,oylarım azaldı. Onların oylarınada ihtiyacım yok zaten. İnşAllah çok yakın zamanda aradaki o oy farkı kapanır. Hatta İnşAllah sizlerinde destekleriyle oy sayılarımız eskisine göre dahada artar. 

BEN ÜMİTLİYİM. (en azından)

Sizleri çok seviyorum ve çok teşekkür ediyorum.:))