Just Like A Rose

Chapter 4

A/N: Hey :3

No need for further announcements dahil wala namang bagong balita. XD

Here's the continuation, enjoy. :)

-Otaku_Fan(ಠ_ಠ)

*****

Robby's P.O.V.

Back at the kitchen

"So... Hindi pa ko nakapag-grocery.Ano naman kayang lulutuin ko?" Tinitignan ko yung laman ng refrigerator. Medyo onti na lang yung laman pero there's still food.

"Siguro fried chicken na lang muna." Nakacross-arms ako habang nag-iisip. Siguro okay na yun, well, it's an overnight anyways. I really want to eat curry but I don't have the exact ingredients on making those.

So kinuha ko na lahat ng ingredients, hinugasan ko na yung chicken legs, minarinate ko na, then I deep fried it. :3

"Okay now for the drinks... Oh meron pa nga palang root beer sa fridge." So tinignan ko yung fridge and luckily I found eight left.

Bale lima lang naman kami dito sa bahay then may additional pang three cans. Tapos tinignan ko yung time... 7:00 p.m. na pala. Nagsaing na rin ako para sabay na sa paghahantay.

So while I was waiting for the chicken and the rice to be cooked, naalala ko nanaman yung two surprising things that happened earlier. Una, yung bwisit na womanizer na nakakayamot, pangalawa, Steve's sudden actions. I'm kinda puzzled by the both of them.

Firstly, bakit pa kasi kailangan na maging casanova diba? Pwede naman kasi maging stick-to-one lang... Kasi hindi mo maeexperience yung feeling na... Head-over-heels ka sa isang tao tapos mahal ka rin pabalik. Napakasarap kaya sa feeling nun. Oo nga masaya ka nga dahil tiba-tiba ka sa girls, pero just imagine how their sorrow will be if they fall in love with that guy, right?

At dahil sa kakaisip ko ng nonsense, natalsikan ako ng mantika. (┛◉Д◉)┛彡┻━┻

"Aray!" Napasigaw ako sa init ng mantika, buti na lang hindi gaanong marami. Magpepeklat pa naman yun pag ganon.

"Phew, what is wrong with me? Seriously Robby, pull yourself together..." Sinampal ko yung sarili ko ng mahina then kumuha ako ng tongs para makuha na yung chicken. Nilagay ko sa isang plate yung chicken legs habang naghahantay ako sa rice.

Some minutes later naluto na yung kanin and I went to Cameron para tulungan ako magserve ng dinner.

And so while walking to the dining table... Tumambad sakin ang mga pagod na batang damulag.

"FINALLY!!!" Sigaw ni Luke na tumatalon-talon pa sa tuwa ng makita yung pagkain. ヽ(゜∇゜)ノ

"Tamang-tama I was craving for chicken." Sabi ni Dave habang nilalapag ko yung pagkain at drinks na dala namin ni Cameron.

"Hey Luke, what are you, a nine-year-old kid who saw Jollibee?" Tumatawa si Derrick habang hinawakan niya sa shoulders si Luke na nagwawala parin nang nakakita ng pagkain.

"W-what!? I am not a kid!" Nag-blush siya habang umupo siya ng dahan-dahan.

"Oh please. Just stay still and serve your own plates. Thanks for helping to clean the house." Umupo ako sa tabi ni Dave tapos nagpray muna kami bago kumain.

Ang pinakaunang kumuha ng pagkain guess who? Yes you are correct, si Luke na hindi naglilinis ng bahay dahil richkid siya at pagod na pagod dahil first time maglinis.

"HEY! PLEASE PASS THE RICE!" Ambilis kumain ni Luke, buti hindi nabubulunan 'to.

"Ate Robb can you please pass the root beer?" Tinapik ako ni Dave habang tinuro niya yung drinks sa tabi ko. "Ate?" Hindi pala ako nakikinig kay Dave dahil masyado akong nakafocus sa pag-iisip tungkol dun sa lalaki kanina.