Unicode
"Hyung ... ကူညီပါနော် Chanyeol က Hyung သူငယ်ချင်းပဲ ... ကျနော်တို့ အဆုံးထိ Sehun အတွက် လက်မလျော့ပဲ ဆက်သွားရအောင်နော် "
Sehunအတွက် Serious ဖြစ်လွန်းနေတဲ့ Jongdaeကို Jun Myeon ကြည့်လိုက်ရင်း
"မင်း Sehun အတွက် ဒီလောက်ထိ စိတ်ပူလိမ့်မယ် မထင်ထားဘူး ... မင်း သူ့ကို စိတ်မနာဘူးလား"
"သူက တစ်ချိန်က ကျနော့်ရဲ့ အချစ်ဦးပဲ ... အခုလို သေတော့မလို ဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေမှာ ကျနော်က ဆရာ၀န်တစ်ယောက် မပီသစွာ အငြိုးတေးထားနေရမှာလား"
ဒီတော့မှ Jun Myeon တုန်လှုပ်သွားပြီး
"ဘာပြောတယ် ... ရောဂါက အခုမှ အစပျိုးတာ မဟုတ်ဘူးလား"
Jongdae သူ ယူလာတဲ့ ဆေးစာရွက်တွေကို Junmyeon ဆီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ကာ
"တခြားသူတစ်ယောက်ဆို အခုအခြေအနေက ကုသရင်မှီဦးမလား မသိပေမဲ့ Sehunက သူနာကျင်ရတဲ့ ဝေဒနာတွေ သက်သာဖို့ ထုံဆေးတွေ အိပ်ဆေးတွေ အသုံးပြုထားတဲ့အပြင် သူ့ရောဂါအတွက် လုံး၀မသုံးသင့်တဲ့ အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးတွေအထိပါသုံးထားတယ် ... အဲဒီဆေးတွေက တရားမ၀င်ဆေးတွေ ဘိန်းတွေလိုပဲ ယာယီအားဖြင့် နာကျင်မှုတွေကို သက်သာစေပေမဲ့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ဆေးစွဲလာပြီး ဆက်အသုံးမပြုရင်လည်း သူပဲအလူးအလဲခံရမှာ ... အသုံးပြုရင်လည်း သေမဲ့နေ့ထိုင်စောင့်ခိုင်းသလိုဖြစ်နေပြီ... အခုချိန်ဆေးဖြတ်ပြီး ကျနော်တို့ဆေးတွေနဲ့ကုသရင်တောင် သူ နာကျင်မှုတွေ မခံစားနိုင်လောက်ဘူး ..."
Jongdaeဆီက Sehun အကြောင်း သိလိုက်ရချင်းပင် Jun Myeon မှိုင်ကျသွားခဲ့သည်။
"အခုချိန်မှရော ငါတို့ကုသလို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကင်ဆာဆဲလ်တွေက ငါတို့ဆေးတွေကို လက်ခံနိုင်ပါဦးမလား .. အဲဒီ အန္တရာယ်များတဲ့ ဆေးတွေသုံးလာခဲ့တာ သူ့ကိုယ်သူ သေကြောင်းကြံစည်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"
YOU ARE READING
Venus Flytrap ( Book 1 )
General Fictionသူဆိုတဲ့ လူကလေ ဒီကမ္ဘာမှာ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး လူသား...
