Sofa(Ed Sheeran Fanfiction)

S~6~

Hangisine daha çok şaşırmalıydım?Annemin Edward'ı tanımasına mı,onu masamıza davet etmesine mi?

Yavaşça ayağa kalktım ve küçük adımlarla sahneye yaklaştım.Edward gitarıyla uğraşıyordu.Geldiğimi görünce gitarını yanına bıraktı.

"Edward..annem..seni bizim masaya çağırıyor yani eğer istersen..."

Edward gülümseyerek ayağa kalktı ve üstünü düzeltti.

"Ben..gelirim..tabi sizin için sorun olmazsa"

"Hayır.Olur.Yani olmaz.Yani sorun olmaz"

Konuşmayı mahfedip ordan ayrıldığımda yanaklarımın kızardığını anlamıştım.Masaya geldiğimde annem  bir sahnedeki Edward'a bir de bana baktı.

"Anna,seni anlamıyorum.Neden bu kadar kızardın?Sanki sevdiin çocuğun karşısına çıktın."

İçtiğim su boğazımda kaldığında Edward bizim masaya doğru yaklaşmaya başlamıştı.Öksürüğümü zorlukla durdurduğumda yanımıza gelmişti.Edward'ın oturmasına izin vermeden annem hızla ayağa kalkmış ve ona kocaman bir sarılma vermişti.Sarılmaları bitince annem hızla konuşmaya başladı.

"Tanrım Edward ne kadar da büyümüşsün.En son gördüğümde annenin peşinden ayrılmıyordun."

Edward güldüğünde masaya sert bir yumruk geçirip 'Bunun neresi komik'diyesim gelmişti.Tamam annemin düşüncelerine saygım vardı.Ama..çocukluk anılarını konuşmak mı?

"Bir keresinde Anna bir çocuğa güzel gözükmek için saçlarını boyamaya kalkmıştı.Hem de pastel boyayla"

İşte o an gözyaşlarımın içinde boğulmak istedim.Annem ve Edward'ın iyi anlaşmasına sevinmiştim.Ama eski aptal anılardan bahsetmek beni rezil etmekten başka bir işe yaramıyordu.

"Anne..biliyor musun biz bu cumartesi Edward ile şarkı söyleyeceğiz."

"İnanmıyorum tatlım.Bu çok romantik."

Ağzım resmen açık kalmıştı.

"Anne o anlamda değil.Sadece okul gösterisi"

"Tatlım..ben anlayacağımı anladım.Yani demek o yüzden Edward'ın yanına gidip gelince yüzün kızardı"

TANRIM.

Hızla ayağa kalktığımda hem Edward hem de annem bana şaşkınlıkla bakıyordu.

"Benim..gitmem gerekiyor"

İkisinin de bir şey söylemesine izin vermeden koşar adımlarla dışarı çıktığımda göz yaşlarıma engel olamıyordum.Hızlı adımlarla ana yola doğru yürümeye devam ederken gözlerimi sildim.Telefonum cebimde ötmeye başladığında ana yola gelmiştim.Büyük olasılıkla annem arıyordu.Telefonumun sesi kesildiğinde gördüğüm ilk taksiye bindim.

"YoungBrain yurduna gideceğiz"

Taksici sürmeye başladığında kafamı cama dayayıp gözlerimi yaşadıklarımı unutmak adına sımsıkı kapattım.

Telefonum tekrar ötmeye başladığında çantamdan çıkardım.Ama bu numara annemin değildi.

"Alo?"

"Alo Anna nerdesin?"

"Edward?"

"Evet benim.Sen nerdesin?"

"Yur-yurda gidiyorum.Edward ben.."

"Tamam.Beni bekle seninle konuşmam gereken bir şey var."

"Edward.."

"Büyük parkın yanında bekler misin,lütfen?"

"Peki"

Telefon kapandığında taksiciye parayı uzattım ve parka doğru yürümeye başladım.Hava serinlemişti.Parka geldiğimde banklardan birine oturup beklemeye başladım.5 dakika sonra girişte bir taksi belirdi ve Edward taksiden hızla indi.Bana doğru adım adım yaklaşırken taksi de geri geri giderek gözden kaybolmuştu.

"Edward ben özür dilerim.."

"Özür dilemen gereken kişi ben değilim annen"

"Edward beni küçük düşürmeye hakkı yok."

"Anna herkes hata yapar.Ve ayrıca senin de onu ağlatmaya hakkın yok."

"Buraya beni azarlamak için mi geldin Edward.?"

"Hayır ben sadece.."

"Sen sadece ne Edward.Bak geceni mahfettiğim için özür dilerim ama..annem de benim gecemi mahfetti"

"Sen de onun ."

"Edward annemi tanısaydın neden böyle davrandığımı anlardın."

"Tanıyorum zaten Anna."

"Peki annemin babam öldükten sonra başka bir adamla evlendiği için benim yurtta olduğumu biliyor musun?John denen aptal adamın beni evde istemediği için burda kaldığımı?Ya da annemin küçükken  sırf John istiyor diye benim odamı bir John'un aptal kızına verdiğini?"

Resmen içimi dökmüştüm.Edward şaşırmıştı.

"Üzgünüm Edward ama...annemin daha fazla benim hayatımı mahfetmesine izin veremezdim"

"Bak Anna ben...bunları bilmiyordum.Özür dilerim.."

Ellerimi yüzüme kapatıp hıçkırarak ağlamaya başlamıştım.Ve bu gerçekten küçük düşürücüydü.Gecem resmen mahfolmuştu.Ama tam o anda Edward'ın bana sarıldığını hissettim.Kollarını bana dolamıştı.Turuncu saçları beni gıdıklıyordu.Nefes alış verişini hissedebiliyordum.Kalbim ilk defa böyle hızlı atmaya başlamıştı.Belki de annem haklıydı.Belki de ben Edward'a karşı bir şeyler hissediyordum.Belki de aşıktım.