အကယ္​၍သာ...

>>3<<

''Hyung.. ညက ...
ထပ္​ျဖစ္​ျပန္​ၿပီ... ''

အဆက္​အစပ္​မ႐ွိ​ေျပာလိုက္​​ေသာ စကား​ေပမယ္​့
အ​ေၾကာင္​းသိၿပီးသားျဖစ္​တဲ့
Minseok Hyung က coffee ​ေသာက္​​ေနရင္​းက​ေန အံ့ၾသတႀကီးလွည္​့ၾကည္​့လာသည္​...

''ဆိုလိုတာက.. ဒိိတစ္​ပတ္​ထဲတင္​ကို
၃ညဆက္​တိုက္​လား... ''

​ေခါင္​းကို အသာၿငိမ္​့ျပလိုက္​​ေတာ့
​လက္​ထဲက ​ေသာက္​လက္​စcoffeeကို
တစ္​ခ်က္​စုတ္​​ေသာက္​လိုက္​ရင္​း

''ထူးဆန္​းတယ္​.. '' ဟုဆိုလာသည္​..

''အင္​း... ထူးဆန္​း​ေနတယ္​..
ပိုထူးဆန္​းတာ႐ွိ​ေသးတယ္​.. Hyung ၾကည္​့ၾကည္​့.. ''

သြား​ေလရာပါလာတတ္​တဲ့
စာအုပ္​​ေလးကို ထုတ္​ကာ
​​ေနာက္​ဆံုး စာမ်က္​ႏွာကို လွန္​ၿပီး
သူ႔​ေ႐ွ႕ထိုး​ေပးလိုက္​​ေတာ့
ပါးစပ္​​ေလးအသာဟကာ အံ့ျသ​ေန​ေသာ Hyung..

''Sehun.. ဒါက... ''

''ပံုမွန္​မဟုတ္​ဘူးမလား...
Xiao Han ဆိုတဲ့ လူပံုပဲ အျမဲျဖစ္​​ေနရာက​ေန..
ဘာလို႔.. ဘုရား​ေက်ာင္​းပံုႀကီးဆြဲမိရတာလဲ...
တစ္​ခုခု​ေတာ့တစ္​ခုခုပဲ... ''

စိတ္​႐ႈပ္​​ေထြးစြာ စုတ္​သပ္​မိသည္​...

ဘာလို႔ ဒိိလို​ေတြျဖစ္​​ေနရတာလဲ..
​ သာမန္​လူတစ္​​ေယာက္​လိုပဲ
႐ိုး႐ိုး​ေလး အသက္​႐ွင္​သြားလို႔မရဘူးလား...

''Sehun ဒီမွာၾကည္​့... ''

Minseok Hyung ျပတဲ့​ေနရာကိုၾကည္​့လိုက္​​ေတာ့

''1995.5.19''

႐ႈပ္​​ေထြး​ေနတဲ့ ခဲျခစ္​ရာ​​ေတြၾကား မထင္​မ႐ွား​ေပၚ​ေန​ေသာ ရက္​စြဲ​ေလး..

''Tsk.. ကြၽန္​​ေတာ္​​ေတာ့ ႐ူး​ေတာ့မယ္​ထင္​တယ္​ Hyung ရယ္​.. ''

​ေလပူတစ္​ခ်က္​ ဟူးခနဲ မႈတ္​ထုတ္​လိုက္​​​ေတာ့
Hyungက ကြၽန္​​ေတာ္​့ပုဆံုးကို ခပ္​ဖြဖြပုတ္​သည္​...

''ကဲပါကြာ.. အဲ့ဒါ​ေတြစိတ္​ထဲကခဏထုတ္​ထား..
မနက္​ျဖန္​ basket ball ၿပိဳင္​ပြဲကိုပဲ
အာရံုစုိက္​ထား.. ''

​ေခါင္​းတစ္​ခ်က္​ၿငိမ္​့ျပလိုက္​​ေတာ့
Hyung က ျပံဳးျပၿပီး အခန္​းအျပင္​ထြက္​သြားသည္​...