Üzgünüm...

1.3K 63 15
                                        


Sanmıştık ki ikimiz
yeryüzünde ancak
birbirimiz için varız
ikimiz sanmıştık ki
tek kişilik bir yalnızlığa bile
rahatça sığarız
hiç yanılmamışız
her an düşüp düşüp
kristal bir bardak gibi
tuz parça kırılsak da
hala içimizde o yanardağ ağzı
hala kıpkızıl gülümseyen
-sanki ateşten bir tebessüm-
zehir zemberek aşkımız  

                                              Atilla İlhan

Üzgünüm Hazan sana bunu yaşatttığım için çok üzgünüm.Sadece ikimiz olmasını senden daha fazla istememe rağmen başlamadan hikayemizi bitirdiğim için çok üzgünüm Hazan.

Gitmem gerektiğin için üzgünüm...

Dokunmak istedi saçlarına Yağız ama elleri yine havada kaldı .İmkansızlığıma rağmen seni sevdiğime pişman olmadım hiç ...Seni seninle bıraktığım için beni affet Hazan .Dönüşü olmayan bi çukurdayım affet ...Dedi ve sessizce ayrıldı sevdiği kadının yanından.Onu uykusu ile baş başa bıraktı .Gözlerinden düşen damlalar ile ilerledi kayıp olduğu yaşama.

Hazan korkuyla hissetmiş gibi sıçradı ve ilk söylediği isim Yağız oldu .Etrafına bakındı yoktu sevdiği adam.Üzerindeki kokuyla omzuna baktı ona ait ceket vardı sadece ...Gittin mi gerçekten bunu yapabildin mi ' dedi kırgın kelimelerle.Yalnız kırılmaya hakkı var mıydı .Gitmesi engellemeye gücü var mıydı ? 

Havaalanının soğukluğu ile yine karşı karşıydı Yağız.İlk kez gitmeye karr verdiğinde gözünde Hazan ile sarılması canlandı .Arkasını döndü bir hışımla etrafına bakındı .Ya yine gelirse diye ,gelirse ne diyecekti ? Kafasını salladı ' Hayır bu sefer gideceğim bu sefer dönüşü yok ' dedi.

-Hazan yerinden kalkamamıştı bomboş bakıyordu 

-Abla ' diye koşarak yanına geldi Ece .Seni sabaha kadar aradık nerdeydin ' dedi endişe ile.Hazan konuşmuyor sadece ağlıyordu 

-Bu sefer bıraktı gerçekten gitti Ece .Ben nefes alabilir miyim sence  ,yaşayabilir miyim Ece .Bu akan kanı yüreğimde durdurabilir miyim Ece ' dedi ağlayarak.Sarıldı ablasına Ece kocamanca .

-Gittiyse bile dönecek abla o Yağız Eğemen o dayanamaz sensizliğe dönecek zaman ver sadece ' diyerek teselli ediyordu aynı zamanda bu temennilerinin gerçek olması için tüm gücüyle dua ediyordu..


Biri Havaalanında boşluğa bakarken diğeri içten içe ağlıyordu .Hayat  imkansız yerden vurmuştu Hazan ve Yağızı .Kavuşamadan ayrılan ilk çift olarak belkide tarihin tozlu sayfalarına geçebilirlerdi.İkisi de aynı acıyı yaşarken ,farklı yollara saparken tek bildikleri şey bundan sonra hiç bir şeyin aynı olamayacağıydı .Çünkü biliyorlardı ki ikisi de ağır yenilgiler almışlardı..

  

1 SENE SONRA ...


Bahçede koşan oğluna baktı gülümseyerek Ece.Oğlum yavaş düşeceksin diyerek gülümsedi .O sıra baba diyerek koştu oğlu Yasin 'e.Yasin kocaman sarılırken oğluna gözleri ile de Ece ye baktı.Bir sene de ne Yasin eski Yasindi ne de Ece eski Ece idi .Çocuk ikisini de olgunlaştırmıştı lakin Ece ve Yasin diye bir gerçek kalmamıştı.Ece Yasin ' i affedememiş ve onunla olmayı kabullenmemişti.Okuluna devam etmiş aynı zaman da oğlu için her şeyi ortaya koymuştu ..

-Nasılsın ' dedi Ece .Hala aralarında ki mesafe gitmiyordu.İkisi de birbirine uzaklardı artık kabullenmişlerdi Ece ve Yasin olamayacaklarını.

-İyiyim sen hazır mı oğlumun pastası ' dedi bir öpücük kondurup oğluna.

-Hazır annem kendi elleri ile yaptı pastayı ' dedi Ece.

-Zehirlenmeyiz umarım ' dedi gülerek.Fazilet oradan duyup atladı hemen 

-Şuna bak şuna seni çağırdığımıza dua et sen zehirlenecekmiş bir de ' dedi.Torunu Yasin'in kucağından alıp içeri götürdü.

-Ece ben valizimi hazırladım iş çok iyi gitmem gerekiyor  yurt dışına ' dedi.

-Oğlumuz özleyecek seni ' dedi Ece duraksayarak.

-Sık sık görmeye geleceğim ' dedi. Ece üzülüp üzülmemekte bile tereddütteydi .-Peki hayatını yaşamanı istiyorum Yasin .-Sana yaptıklarım yüzünden asla affetmedim ben kendimi Ece .Senin yakınındayken sana uzak olmayı beceremiyorum artık.Ama seni senden yeniden istemiyorum da hak etmiyorum seni ' Yükümle gidiyorum Ece asla sana yaşattıklarımı unutmyacağım asla kendimi affetmeyeceğim .Oğlumuzun yüzüne bakacak ne yüzüm var ne diyecek sözüm .Ben hak etmiyorum hala sizi ' dediği anda Ece susturdu .

-Yasin sen ve ben yokuz evet ama bir oğlumuz var  ve o senin en değerlin olarak kalacak ve de sen de onun .Doğum gününde herkes vardı Fazilet,Ece Yasin tek bir kişi hariç Hazan...

Ablam nerede kaldı ' dedi Ece mutfağa girdiğinde .Fazilet 'in yüzü düştü bugün o gün gittiği gün 8 haziran eminim bahçesine gidip papatyaları suluyordur .' dedi .

Haklılardı Hazan evinin önünde kocaman papatya bahçesini suluyordu .Papatyaların birini okşayıp Yağız diyerek göz yaşı dökmüştü içine içine.  

Gelmiyorsun , akşam mı sabah mı bilmiyorum .Mutlu musun ,üzgün müsün ne yaşıyorsun şuan acaba ?.. Niye yanında değilim ki sanki Yağız neden bulamadım seni geçer mi bu acı ,özlem biter mi ?....


Bu bölüm Ece ve Yasin oldu evet ama ben Ece ve Yasin üzerinden devam etmeyeceğim bu yüzden Yasin ' e veda ettim bugün.Yağız Ve Hazan için bakalım ne olacak bundan sonra #YORUMLARINIZI BEKLİYORUM  #YAĞHAZ 

Sadece BizBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin