SON VEDA

Sevmelerin en güzeliydin.

Bundan çok uzun zaman önceydi. Bir erkek . ilk defa bir erkeğin elleri değmişti ellerime. Küçüktüm . Bunu dünyanın en güzel şeyi sanacak kadar küçüktüm. Oysa bir bakış , bir gülüş yeterdi sevmeye, sevilmeye. İşte o gün tuttuğum ellerin sahibine aşık olmuştum ben . Bir erkeğe körü körüne bağlanmanın aptallık olduğunu düşünen ben , bir dakikasını bile onu düşünmeden yapamayan biri haline gelmiştim . Ona bağlayan şey elleri değil , kirpikleriydi. İlk defa bu kadar uzun kirpikler görüyordum sanırım. Böyle başlamıştı işte benim hikayem.Benim hikayem diyorum çünkü biz biz olamamışız onunla. Ben çok kaptırmışım kendimi , kör olmuş gözlerim. Dört sene boyunca birinin beni sevdiğini düşünerek yaşamıştım ben . Onun yalan olduğunu öğrendiğimden beri güvenemiyorum kimseye. Ben aşka aşık olandım , o birini sevmeyi bile göze alamayan.  Sevilmedim belki ama çok sevdim ben. Uykusuz kaldığın gecelere üzülecek kadar çok sevdim . Sevdim ben , askere gittiği günden beri bir saniyemi bile iyimi acaba diye düşünmeden geçirmeyecek kadar çok sevdim.  Evet sevilmedim ama kimsenin sevmeyeceği kadar çok sevdim seni. Benim kaybettiğim şey sendin. Sevdiğim adamdı. Ama senin kaybettiğin benim aşkımdı , sevgimdi. Sen , seni senden daha çok seven birini kaybetmiştin. Üzülmeliydin. Ama bunu anlamayacak kadar aptaldın. Bir gün pişman olacağını biliyordum. Bunun rahatlığıyla hoşçakal demedim. Aldatmıştın , beddua etmeyecek kadar sevmiştim oysaki.

Sevmelerin en güzeli  , sevilmenin en güzelini kaybetti.