"Copgi.....
လာေနၿပီလား???"
"အင္းးး
ကြ်န္ေတာ္လာေနၿပီ
လမ္းမွာ...
ေရာက္ေတာ့မယ္..."
"အင္းးးအင္းးး...
အာ့ဆိုဒါပဲေနာ္...
အမ်ားႀကီးခ်စ္တယ္...
အာဘြားးးအာဘြားးး..."
"အင္းးးဒါပဲ..."
"ဟာာာာာာ!!!
Copgiမ်ားသြားၿပီ..."
"အန္!!!!!
ဘာျဖစ္လို႔လဲ?????"
"ျပန္လည္းမေျပာဘူးးး..."
"ဘာာာကိုလဲ???"
"အမ်ားႀကီးခ်စ္တယ္.....
ဆိုတာေလ..."
"ေဩာ္!!!!!
P'Kimရယ္ဘာမ်ားလဲလို႔???
ဟုတ္ပါၿပီ...
အမ်ားႀကီးခ်စ္တယ္...
အာဘြားးးအာဘြားးး...
အာ့ဆိုဒါပဲေနာ္..."
"အင္းးးးးအင္းးးးးး"
Kimmonညက
Copterကိုမနက္ေတြ႕ရန္
ခ်ိန္းထားေသာေၾကာင့္
ေတြ႕ေနခ်ိန္cafeသို႔
သြားေနခ်ိန္တြင္...
Kimmonဖုန္းဆက္၍
ျပန္ေျဖေနရျခင္းျဖစ္သည္...
"P'Kim.....
ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ၿပီ..."
Copterအသံေပးလိုက္ေသာ္
Kimmonဖုန္းကိုၾကည့္ေနရာမွ
မ်က္စိခြာလိုက္ၿပီး
Copterကိုၾကည့္ကာ...
"Copgiထိုင္ေလ.....
ဘာမွာဦးမလဲ???"
"Americanoတစ္ခြက္နဲ႔
Sandwichပဲ....."
"Okay!!!!!"
Kimmon waiterကို
လွမ္းေခၚကာ
မုန္႔မွာၿပီးေသာအခါ...
"Copgiကို
ကိုေျပာစရာရွိလို႔..."
"အင္းေျပာေလ..."
"မနက္ျဖန္Singto
Bangkokကိုျပန္ေရာက္မယ္..."
"ဟုတ္လား???
Kristလည္းမနက္ျဖန္
Bangkokကိုျပန္ေရာက္မွာ...
ဒါနဲ႔P'Singtoက
ဘယ္ကျပန္လာတာလဲ???"
"JapanကCopgiရဲ႕
သူမိဘေတြအတင္းေခၚလို႔
ျဗဳန္းစိုင္းႀကီးထသြားတာ..."
"ၾကာၿပီလား???"
"Basအတိတ္ေမ့ေနတုန္းကပဲ..."
"ဟယ္!!!!!
တကယ္ႀကီးလား???"
Copterက
မ်က္လံုးေလးဝိုင္းကာ
ပါးစပ္ေလးးးဟၿပီးးး
အံ့ဩေသာပံုစံေလးျဖင့္
Kimmonကိုေမးေသာအခါ...
Kimmonက.....
"Copgi....."
"အင္းးး..."
"အဲ့လိုပံုစံေလးေတြ
သိပ္မလုပ္ပါနဲ႔လား???"
YOU ARE READING
ခ်စ္သည္ထက္ပို၍
أدب الهواة"Shit!!!!!" ေနပူပူကိုေမာ့ၾကည့္ၿပီး Basတစ္ေယာက္ ခပ္တိုးတိုးေရရြတ္လိုက္မိသည္..... "ဟူးးးးး!!! ဒီေလာက္ပူတဲ့ေနရာမွာ ဘယ္သူေတြက ဘယ္လိုမ်ားေနၾကသလဲမသိဘူးးး... စိတ္ေလပါတယ္..." Basတစ္ေယာက္တိုးတိုးေလးရြတ္လိုက္မိသည္... Basသည္တစ္ဦးတည္းေသာသားျဖစ္ၿပီး ဘြဲ႕ရၿပီးဘာ...
