Bir gün birisini unutmaya başlarsan ve bunu içtenlikle istersen, beyin denilen organ - sadece organ değil aynı zamanda hatıra ve zaman makinesi- devreğe girer. Gel görki sağ lob sol ile itişe, kavgaya girişer. Biri realist olmanı ister, diğeri hayelperest. Hayellerine girmesine izin verdiğin o adam artık senin beyninde bir kavgadır. Unutuyorum de, nafile... Bazı bir iki aşk yaratan hormonlarda varsa, iş daha zor. Peki unutmaya karar verdin. İmdi "napcaz"?
İnanç lazım o zaman inanç. Büyük bir tutku ile bunu yapmalısın. Beyninde kurduğun o acımsı aşkı artık taşıman gerkip gerekmediğini kalbine danışmalısın. Nede olsa kalbin titremese, sağ lobla sol lob ha itişsin, qıdası gelmedikten sora...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Tanrı gibi sev
SachbücherBazen severiz ama Tanrı hep sevdi. Bazen küseriz, ama Tanrı asla. Bazen üzülürüz, hah işte peki o zaman?!
