Thousand Cranes

Thousand Cranes : Part 7

(ZG)

“ငါ့ ဘုရားေက်ာင္းေလးကို တပတ္နဲ႔ အျပီးေဆာက္ႏုိင္မယ္လုိ႔ ထင္ခဲ့တာ……… ေခြးထက္ေတာင္ မုိုက္ခဲ့တာေပါ့။”

တရားေဟာ ဆရာလုိ႔ သူတို႔ ေခၚၾကတဲ့ Seungyoon က သူ႔ဘာသာေျပာတာလား ေဘးနားမွာ ခံုေတြကို ေဆးသုတ္ေနတဲ့ Jennie တုိ႔ ၾကားေအာင္ ေျပာခ်င္တာလား မသိ။ အသံထြက္ျပီး ညည္းေနသည္။

“လူေလးေယာက္ရွိတယ္။ ႏွစ္ေယာက္က ေက်ာင္းေဆာက္လိို႔ျပီးမွာ ေၾကာက္ေနမွ ေတာ့ ဘယ္ျပီးေတာ့မလဲ။ ဘုရားသခင္ အလုိေတာ္က်ပါပဲ။”

ခံုတန္းကို ေဆးအနက္သုတ္ေနတဲ့ Jennie ေခါင္းပုသြားသည္။ သူမနဲ႔ ခပ္လွမး္လွမ္းမွာ တရားေဟာစင္ရိုက္ေနတဲ့ Mino ကို ခိုးၾကည့္ေတာ့ သူက ဘာမွ မၾကားတဲ့အတုိင္း သံရိုက္ေနတာ မပ်က္။ သံရိုက္တဲ့ တူသံကေတာ့ နည္းနည္းပိုက်ယ္လာသည္။

“Jennie-ah ေနာက္ေန႔မလာပါနဲ႔ေတာ့လား။ နင့္မျမင္ရမွ ငါတုိ႔ ဘုရားေက်ာင္းလဲ ျမန္ျမန္လက္စသတ္။ ငါလဲ ေကာင္းေကာင္းေစ်းျပန္ေရာင္းရမွာ။ ငါ့ဆုိင္ကို ပစ္ထားရတာ ႏွစ္ပတ္ရွိျပီ။”

သူမေရွ႔မွာ ဆံပင္အလယ္ခြဲကို သပ္ကာ သပ္ကာနဲ႔ ရုပ္တည္နဲ႔ ဖိန္႔ေနတဲ့စတုိးဆုိင္ပိုင္ရွင္ Taehyun ကို ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ ျပန္ၾကည့္လုိက္သည္။ တကယ္မလာခိုင္းတာမဟုတ္ပဲ ေနာက္ေနတာမွန္းသိေပမယ့္ မ်က္လံုးေထာင့္စြန္းက Mino ကို ခိုးၾကည့္မိသည္။ သူ႔နားရြက္ဖ်ားေတြက ရဲေနတာပဲ။ သံရိုက္သံက နဂိုထက္ေတာင္ ပိုက်ယ္သြားသည္။

“ဟို တရားေဟာမယ့္ေကာင္ စင္ရျပီ။”

Mino လက္ထဲက တူကို လႊတ္ခ်လုိက္တဲ့ အသံက သစ္သားၾကမ္းခင္းေပၚက်ေတာ့ ေတာ္ေတာ္က်ယ္သြားျပီး က်န္တဲ့ သံုးေယာက္လံုးက ေခါင္းေထာင္ၾကည့္ေတာ့ Mino နည္းနည္း ရွက္သြားသည္။ ဒါနဲ႔ ပဲ သူ ရွက္ရွက္နဲ႔ ပစၥညး္ေတြ ေကာက္သိမ္းျပီး အိမ္ျပန္ဖုိိ႔ ျပင္သည္။

“Mino မင္းအိမ္ျပန္မယ္ဆို Jennie မင္းအိမ္ လိုုက္ခဲ့မယ္တဲ့။”

Seungyoon ကေျပာေတာ့ သူနည္းနည္း မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္။ ဘာလုိက္လုပ္မလို႔လဲ။

“ဟိုေလ……. အိုပါးအိမ္မွာ စာအုပ္ေတြရွိတယ္ဆိုလုိ႔။ အဲ့ဒါ ေလ တစ္အုပ္ႏွစ္အုပ္ေလာက္ ငွားဖတ္ခ်င္လို႔။”