Αποφάσεις

260 18 8
                                        

Μερικές φορές τα πράγματα δεν εξελίσσονται οπώς τα θέλουμε. Συχνά το αποτέλεσμα είναι αναπάντεχο, ανεπιθύμητο. Δεν έχουμε όμως επιλογή. Δεν μπορούμε να διαλέξουμε μια άλλη εκδοχή της ιδιας ζωής από τη στιγμή που οι αποφάσεις έχουν παρθεί.

Η μοίρα είναι ανεξέλεγκτη όσο αφορά τις δράσεις των άλλων και πόσο αυτές θα επηρεάσουν την δική σου. Εσύ όμως μπορείς να τη ρυθμίσεις, οπώς εσύ θέλεις, κοιτάζοντας το μέλλον, βάζοντας στόχους και παίρνοντας τις κατάλληλες αποφάσεις.Δυστυχώς όμως, αυτό θα ήταν εύκολο για κάποιον χωρίς καρδιά, γιατί καρδιά και μυαλό δεν συνυπάρχουν αρμονικά. Και αυτό ισχύει για όλους.

Αυτά σκεφτόταν απο το πρωΐ η Έλλη. Ξανά και ξανά. Οι σκέψεις βασάνιζαν το μυαλό της σαν οργισμένες μέλισσες και εκείνη όσο και να προσπαθούσε, δεν μπορούσε να τις διώξει. Η συνείδησή της την κυνηγούσε επίσης. Χθεσινοβραδινές αναμνήσεις παίζοταν ζωντανά μπροστά στα μάτια της. Ναι, είχε πιει, αλλά όχι αρκετά για να αμφιβάλλει. Εξάλλου το ζεστό στρώμα δίπλα της φανέρωνε το αυτονόητο.

Σήμερα δεν έχει εργασίες. Μπορούσε επιτέλους να πιει τον καφέ της με ησυχία, χωρίς τρυπάνια και άγριοφωνάρες. Δεν ήθελε όμως να είναι μόνη. Ήθελε κάποιον δίπλα της. Κάποιον συγκεκριμένο. Κάποιον ιδιαίτερο. Ήθελε εκείνον.

Εκείνος όμως ήταν ο μόνος που δεν μπορούσε να έχει. Έπρεπε να σκεφτεί και να αποφασίσει και η παρουσία του την έκανε να δυσλειτουργεί. Ήταν άδικη η επιρροή που ασκούσε πάνω της, όταν εκείνον δεν τον επηρέαζε τιποτα.

Έπιασε το κινητό και άρχισε να πληκτρολογεί.

" Μπορείς να περάσεις από το αρχοντικό; ". Έστειλε στην Ντέπη.

" Φυσικά, αγάπη! Σε κανα μισάωρο είναι οκ; ". Απάντησε μετά από λίγο η φίλη της.

" Έλεγα μήπως μπορούσες να έρθεις τώρα... ".

" Ωχ... Σε 10' είμαι εκεί ".

Γέλασε με την αναφώνηση της Ντέπης. Ούτε τα μηνύματα δεν μπορούσαν να κρύψουν την αγανάκτησή της πλέον. Ευτυχώς που ο Λεωνίδας είχε φύγει με την εταιρία σε ένα ταξίδι στο εξωτερικό και η διαφορά ώρας δεν τους επέτρεπε να τηλεφωνηθούν. Η τύχη ήταν με το μέρος της αυτή τη φορά.

Μετά από λίγη ώρα, ακούστηκε το κουδούνι της εξώπορτας και εκείνη έσπευσε να ανοίξει. Υποδέχτηκε εγκάρδια την φίλη της, η οποία είχε φέρει ένα οικογενειακό παγωτό μαζί της και σε λίγο βρισκόταν καθησμένες η μια απέναντι στην άλλη με το παγωτό στη μέση.

Ήταν καλοκαίριWo Geschichten leben. Entdecke jetzt