Remember(Completed)

twenty two (final)

Zawgyi

Tae Hyung ရဲ႕ ကုတင္ေဘးမွာ Jung Kook က ထိုင္ေနၿပီး ေဘးနားမွာေတာ့ Seok Jin နဲ႔ Hoseok က အသီးသီးရပ္ေနသည္။

ႏွစ္ေယာက္စလံုးေဆးရံုးေရာက္လာေပမယ့္ Jung Kook က တစ္ရက္ေလာက္ပဲ ေမ့ေနၿပီး ျပန္သတိရလာခဲ့သည္။

Tae Hyung က သံုးရက္ေျမာက္ေန႔မွ သတိရတာျဖစ္သည္။

Jung Kook က ကုတင္ေခါင္းရင္းမွာ ေခါင္းအံုးေတြဆင့္၍ ခပ္ေလ်ွာေလ်ွာထိုင္ေနသည့္ Tae Hyung ရဲ႕ေဘးမွာပဲ ထိုင္ေနကာ Tae Hyung မ်က္ႏွာကိုသာ ေငးၾကည့္ေနရင္း သူအခု လုပ္တက္တာက မ်က္ရည္ေတြ ျပည့္သိပ္လာလိုက္၊ မ်က္ေတာင္ေတြ ခတ္ပစ္ၿပီး တားဆီးခ်ဳပ္တီးလိုက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္တည္း အလုပ္႐ႈပ္ေနသည္။

သူ႔အတြက္ေၾကာင့္ႏွင့္ Hyung ရဲ႕ကိုယ္မွာ ဓားခ်က္ေတြထိထားသည္။

အသက္အႏၱရယ္ မစိုးရိမ္ရပါဘူး ဆိုတာေတာင္ ''Hyung မ်ားငါ့ေၾကာင့္ ေသသြားခဲ့ရင္'' ဆိုသည့္အေတြးေၾကာင့္ ငိုၿပီးရင္းငို မ်က္ရည္က က်ၿပီးရင္း က်ခ်င္ေနမိသည္။

ထို႔အျပင္ Sang Mi Noona က သတိရလာေတာ့ ဘယ္သူဘယ္ဝါ ဘာကိုမွ မမွတ္မိေတာ့ေလာက္ေအာင္ စိတ္ေတြေဖာက္ျပန္သြားခဲ့သည္ဟု Hyungie ေျပာျပလို႔သိရသည္။

ေနာက္ဆံုး ေဆးရံုေရာက္သြားလား ဘာျဖစ္သြားလဲေတာ့မသိ Hyung ကို စိတ္ပူေနတာႏွင့္ပဲ Jung Kook က်န္တာေတြ ဘာမွမသိျဖစ္လိုက္ေတာ့။

Hyungie နဲ႔ Hoseok Hyung ကေတာ့ ေျပာၾကသည္ ''ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈပဲ'' တဲ့။

အခုေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ Hyung ရဲ႕ က်န္းမာေရး အျမန္ဆံုးျပန္ေကာင္းဖို႔ကိုပဲ Jung Kook လိုခ်င္မိသည္။

သူ႔ရဲ႕ ေဘးမွာ Hyung ႐ွိေနမွ ျဖစ္လိမ့္မည္။

Hyung ႐ွိမွ ဘဝတစ္ခုလံုးၿပီးျပည္စံုမွာပါဆိုလ်ွင္ ပိုလြန္းတယ္လို႔ ေျပာၾကလိမ့္မည္လား။

မတတ္ႏိုင္.....Hyung ကို Jung Kook အရမ္းခ်စ္ပါသည္။

စိတ္အေတြးႏွင့္ မ်က္ဝန္းေတြက Hyung ဆီကို ေဝ့ခနဲေရာက္သြားသည္။

Tae Hyung က ကုတင္ေပၚမွာထိုင္လွဲေနရင္း Jung Kook မ်က္လံုးေလးေတြႏွင့္ ဆံုမိေတာ့ Tae Hyung မ်က္ႏွာ ကြက္ခနဲ ပ်က္သြားသည္။