Innamorata

*Chapter Thirteen*

"Good afternoon," masayang bati ni Montez sa kagigising lang na si Ceres.

Walang anumang dumiretso si Ceres patungo sa refrigerator. Pagkakuha sa mason jar na puno ng dugo ay naupo na siya sa isa sa mga stool sa center island. "Good afternoon," tila tulog pa ang diwang sagot niya, ipinatong lang ang mason jar sa island ngunit hindi naman pinagkaabalahang inumin.

Ilang sandali pa at namataan na nina Ceres at Montez ang paparating na si Lucan. Fresh from the bath with her jet black hair all wet and tousled. May nakapatong pang maliit na tuwalya sa batok nito. She was wearing a gray sleeveless shirt, showing off her brilliant white skin and a fitted blue jeans. Ceres stared at her dreamily, internally shaking her head to stop herself from thinking about the kiss they've shared earlier.

"Good afternoon," muling saad ni Montez, ngiting-ngiti.

"Good afternoon," sagot naman ni Lucan na walang anumang naupo sa stool katapat ng kay Ceres.

Napatingin si Montez sa dalawang babaeng nagtitigan, nakapagtataka ang katahimikan sa kusinang iyon bandang alas dos ng tanghali. Tanging ang tunog lang mula sa pagluluto niya ng sariling pagkain ang maririnig na ingay sa paligid.

Lucan was the one who broke the staring contest, she could not contain the smile that was pulling at the edge of her lips. "Good afternoon, princess," she greeted Ceres who were looking extra adorable that day with her red hair disheveled from sleeping, those long curls was in a display of a sexy riot. She was still wearing her red over-sized sleep shirt, dust of little freckles on the bridge of her cute upturned nose, and her cheeks so pinkish in contrast to the creaminess of her skin, her emerald green eyes luminescent as they stared back at her. And when she dropped her glance to that delicious lips that were slightly parted. She was floored. May gaganda pa ba sa hapong iyon?

When Ceres smiled at her, she grinned mischievously back.

"May problema ba kayo?" Naghihinalang tanong ni Montez sa dalawa habang inilalagay sa island ang mga nilutong pagkain.

"W-Wala naman." Ceres answered innocently.

"Bakit ang tahimik n'yo tapos ngitian lang kayo ng ngitian diyan?" Muling tanong Montez matapos umupo, nang ibaling niya ang tingin kay Lucan ay bigla naman itong umalis sa kinauupuan at naglakad papunta sa fridge, pagbalik nito sa puwesto ay may hawak ng de boteng dugo. "Princess, huh?"

Malakas na natawa si Lucan. Ipinatong ang fit na mga braso sa ibabaw ng island. "Look at her," aniya at itinuro si Ceres.

"What?" Nagtatakang tanong naman ni Ceres, nahinto sa tangkang pag-inom ng dugo.

Napatingin si Montez sa kaibigan habang sumusubo ng pagkain, clueless sa gustong ipaintindi ni Lucan.

"She looked like a Disney princess, right?" She explained.

Si Montez naman ang natawa nang malakas. "Siya si Princess Merida ng Brave!"

Napanganga si Ceres. "What the fuck?"

"Ikaw naman, Lucan, si Snow White." Patuloy ni Montez na ikinatawa ni Lucan.

"Bakit ang dami mong kilalang Disney princess?" Tanong ni Ceres.

"Duh?" Umiirap pang saad ni Montez. "I'm a Disney princess myself."

Muling natawa si Lucan. "Sinong prinsesa ka naman?"

"Tinatanong pa ba iyan, dear? Syempre si Beauty."

Nandiring bigla si Ceres sa kaartehan ng kaibigan. "Enough of Disney princesses, what's on our plate today?"