Simula Pa Noong Una

Ll

Tahimik ko lang tinutulak yung wheelchair nya habang papunta kami sa garden ng hospital. Nagtaka nga ako kung bakit sya nagrequest ng wheelchair eih hindi naman sya baldado. I rolled my eyes when I remember how quick they gave us the wheelchair. He and his looks.

"Ang boring"rinig kong bulong nya halatang nagpaparinig.

"Edi sana si Idris yung pinasama mo"

"Masyado syang maingay"

"At least hindi boring si Idris"sabi ko at kibit balikat.

"Ayaw mo ba akong kasama?"tanong nya

I sighed. Ito na naman sya. Ever since he said the word I love you to me, he's acting different than before. I'm not even sure if it's true. And it's april's fools that day when he said that.

"Sabagay kahit itong relasyon na toh,napilitan ka lang na um-oo. Since wala ka ng magagawa nun" dugtong nya pa. Told you, he's different and it's scares me big time.

"It's not like that jerk. Magsasayang ba ko ng pera at oras sayo kung napipilitan lang ako?"

"You've done it before Saintlyne, in the airport remember?" Well that was true. Napilitan talaga ako nung araw na yun. Yung imbes na makaligo pa ko eih hindi ko magawa dahil sumingit sya sa schedule ko.

"It's my own will"sabi ko na lang dahil baka mag-away pa kaming dalawa.

Hininto ko yung wheelchair katabi ng bench at dun ako umupo. Ang mga mata ko ay naka-fucos sa fountain na para bang ito na yung pinaka-interesanteng bagay na nakita ko sa tanang buhay ko.

"We still have 2 and a half months"mahinang sabi nya. Yeah ang bilis ng panahon,dalawang buwan na lang matatapos na tong pangpepeke namin.

Napabuntong hininga ako sana bago matapos ang dalawa't kalahating buwan ay tapos na rin namin ang misyon. Na sana mahanap na yung Q--

"Hey"

Tumingin ako sa kanya ng tawagin nya ko at nakitang nakatingin din sya sakin. Mapupungay ang mga mata nya at ito ang pinaka unang beses kong nakita may emosyon sa mata nya.

"Iiwanan mo na ba ko pagkatapos ng ginagawa nyo?"tanong nya na syang ikinatigil ko. Hindi na ko magtataka kung bakit alam nya, matalino sya at hindi imposibleng makaramdam sya ng kakaiba.

"It depends"sagot ko

"On what?"

"Us?"di ko siguradong sagot sa kanya. Dahil hindi ko rin alam kung anong mangyayari samin pagkatapos nito. Hindi ko man aminin, but I'm already developing my feelings to Rory.

I sighed.

"Itutuloy pa rin yung concert namin since day 1 pa lang ang natapos"sabi nya tumango lang ako.

"At bukas yun"dugtong nya na ikanalingon ko.

"What? Ang sabi ng doctor kailangan mo pa ng pahinga"

"I'm fine, nabuburyo na ko rito"sabi nya saka bumuntong hininga.

Tumayo ako at pumunta sa likod nya saka hinawakan yung handler ng wheelchair at sinimulang itulak palayo sa lugar na yun.

--

Nakaupo lang ako sa isa sa mga upuan dito sa backstage habang yung mga staff ay busy sa mga kanya-kanya nilang trabaho. Kanina pa nag simula ang cincert nila at walang palya silang sumisigaw pagkumakanta si Pilarmeo. Namiss siguro nila even though I'm updating them about his condition simula ng magising sya.

"Dyan ka pa rin?"rinig kong tanong ni Hell sa earpiece, yung ginagamit namin tuwing may misyon kami.

"Malamang! Alam mo naman yan pagnakapirmi na sa isang lugar tatamadin na yan"napairap ako sa hangin ng marinig ko yung sinabi ni Sevielle