Second dimension (editing) (on hold)

Secrets

Heeeyyy, sorry voor zo'n late update!!! Ik was in een niet creative bui. (maakt het boek alleen maar slechter.)

Ik ben trouwens niet zo tevreden over dit hoofdstuk, Duss ik wil graag jullie menin horen. Votes en comments zijn ook altijd welkom <3 nog veel plezier met lezen en schrijven!!! Love you <3<3

----------------------------

Hoofdstuk 10: Secrets

'Dat...dat...dat.' ik kom niet uit mijn woorden. Ik kan alleen maar met mijn mond open naar de tv aan de muur staren. Ik keek me vader aan, hij was lijkbleek en zat voor zich uit te staren, hij zag er heel kwetsbaar uit, bang, bezorgd. Hij heeft het ook gezien en iets zegt me dat hij er meer van weet.

'Pap?' Hij reageerde nog steeds niet. Als er nu het huis in de fik stond zou hij het niet eens merken. Ik grijp al mijn moed bij elkaar (wat al heel moeilijk is, want ik was niet bepaalt moedig) en vraag aan mijn vader: 'Pap, hoe kan het dat IK op tv ben, live, zwevend door de lucht, ergens anders, terwijl ik hier zit?' ik houd me adem in, bang voor zijn antwoord. Maar het enige wat gebeurt is dat hij opstaat en beveelt:'Ga naar je kamer. nu!'

Ik ben geschokt.' Ik heb mijn vader nog nooit zo..zo...ja hoe zal ik dat is uitleggen? Boos? Bezorgd ook wel een beetje. ' mompel ik tegen mezelf. Ondertussen loop ik de houten, wit geschilderde trap op. Naar mijn kamer. Ik ging zitten op mijn zwarte, lederen bank bij het raam. Ik bestudeerde me kamer (niet dat ik dat nog nooit gedaan had): één donkerpaarse muur, eentje die helemaal uit glas bestond en de rest wit. Het was een redelijke grote kamer, heel licht. Er stond een tweepersoons bed in het midden van hout. In het hoofdeinde van het bed waren er allemaal hartjes en bloemetjes uitgesneden. Het zag er lief uit. Het dekbed was lavendelpaars met een zilverkleurige tekst erop. Het was het sprookje wat mijn vader altijd voorlas toen ik klein met een wijze les erin: doe altijd wat jij wil, en doe er dan alles voor. Ook al moet je alles wat je lief hebt opgeven. Het was geen bekent sprookje, mijn vader heeft het bedacht: het gaat over Alacon. Een wereld met mensen met speciale krachten (maar dat waren er maar 24) die ervoor moesten zorgen dat er vrede heerste. Het gaat over een jongetje, dat die speciale krachten had. Blablabla... De rest is vaag. Ik loop naar mijn bed toe, mijn passen zo zachtjes dat niemand het hoort. Ik strek mijn lange, dunne vingers uit om het dekbed aan te raken. Ik streel er met mijn vingers overheen. Gelijk voel ik me dapperder, rustiger en sterker. Dat gebeurt elke keer als ik het aanraak. Zo sta ik een tijdje.

'Knok knok!!!' ik draai me verschrikt om. Het geluid komt van mijn raam. Voor het raam staat een meisje op mijn balkon. Van verbazing laat ik mijn mond openvallen. Voor mij sta IK! Het is het meisje van tv. Ze zwaait. Ik zwaai -nog steeds in shock- terug. "what the hack!" denk ik bij mezelf. Opeens besef ik dat ik heel droog in het midden van de kamer sta, en zij nog steeds buiten. Maar als ik wil bewegen, lijkt het of ik verlamd ben. Geen één spier doet het. 'Komt er nog wat van?' klinkt het door het raam. Ze glimlacht. Dat brengt me weer bij zinnen. Snel loop ik naar de glazen balkondeuren toe en doe ze open. 'Sorry.' mompel ik. IK voel dat mijn wangen knalrood worden. 'Het geeft niet. Ik zou ook schrikken als er opeens een meisje op het balkon staat.' haar glimlach wordt nog breder. Haar ogen stralen humor uit, maar diep van binnen zie je verdriet en woede. 'hii, ik ben Silver.' ze steekt haar hand uit.

"Silver, aparte naam, misschien verklaart dat mijn zilveren tranen." denk ik.

Kennelijk keek ik heel raar, want ze begint spontaan te lachen. 'Wat is er?' vraag ik een beetje geïrriteerd. 'Je had je gezicht moeten zien.'

'Ik was verbaasd dat we verschillende namen hebben.' 'Oh, maar jij heet ook Silver, alleen is dat je tweede naam. Jasmine.' ze kijkt me aan, haar ogen zijn net zo zilver als die van mij. 'Hoe weet je hoe ik heet?' vraag ik argwanend. 'Ik weet alles van je. Alleen je vader is één groot raadsel voor me.' ze keek bedachtzaam. 'Mijn vader? Wat is er met mijn vader??' mijn stem klinkt paniekerig. 'En waarom verscheen je zomaar op de tv? Ik word dood gebeld en gewhattsapped!!!'