Second dimension (editing) (on hold)

Cupyne

*kuro is ook een gebied. Net zoals Cupyne en Alvony en het gebied waar Silver woont.

Drake

'Weten jullie al wie het is?'

'Nee, meneer. We weten alleen dat het een meisje is, meer niet. Dat zijn we nu aan het uitzoeken, meneer.'

'Mooi. Nog eventjes en ik Heers over heel Alacon!' ik lach keihard. Eindelijk, na jaren van wachten krijgt Kuro* waar het recht op heeft: totale macht! 'Maar schiet wel op, hoe langer we wachten, hoe sterker ze wordt. En hoever zijn jullie met de handboeien om haar te vangen? Het moet perfect zijn.'

'We zijn bijna klaar, hoeveel wilt U er?'

'Maak er eerst maar 100.'

Silver

Oké, ik kan dit. Ik mag bij Rose op de kamer slapen, zij is enige aardige strijder hier. De rest denkt dat ze te hoog zijn voor "normale" mensen. Al deden ze gister zo aardig tegen mij, ik zag de jaloezie van hun gezicht afdruipen.

'Waar denk je aan?'

'Uhh, ik mis Jake en mijn vriendinnen gewoon heel erg.'

Lieg ik soort van, ik mis ze wel maar daar denk ik nu niet aan.

'Ben je altijd zo rustig?'

Holycrab wat is Rose nieuwsgierig, maar ik laat mijn irritatie niet merken. Dus ik antwoord met een redelijk normale stem: 'Nee hoor, niet altijd ik kan ook heel druk zijn.'

'hier is de school, ik moet je wel waarschuwen: de jongens hebben geruchten gehoord over dat fijne gevoel als je met een strijder zoent, maar wij doen daar niet aan. Ik zou het best wel willen, maar dan heb ik helemaal niemand meer als vriend bij de rest van de strijders. Dus de jongens gaan jou zover proberen te zoenen. Succes! Je bent toch al niet erg populair bij de strijders, dus je zou het kunnen doen. Maar je hebt een vriendje toch? Oh dat wil....'

Ik knikte bij vriendje, maar voor de rest had ik niet echt geluisterd. We stonden nog steeds voor de school: een enorm gebouw, met een mega tuin en kas erbij. De school was helemaal groen met witte randjes van de ramen. Overal groeiden planten. Het was schitterend. Ons schoolgebouw was gewoon een saai gebouw (wel met een mega zwembad, maar voor de rest redelijk saai.

'Ben je er klaar voor?'

Ik schrik op. 'Uhh, ja ik hoop het. Rose, ik ben best wel bang. Niet voor de jongens hier, maar dat iedereen wat van me verwacht, wie weet of ik het kan.'

'Silver, alles komt goed. Ik geloof in je. Zullen we gaan? Anders komen we te laat. Een eerste indruk is belangrijk.'

Ik lach, ze is zo lief.

'Let's go.'

Ik haal nog even diep adem, we lopen de school in. De zenuwen komen naar boven. We zijn binnen, wauw war is het hier mooi: overal staan planten en er vliegen zelfs vlinders rond. Terwijl ik met mijn verbaasde blik rondkijk stoot Rose me aan en fluistert in mijn oor: 'Ze kijken je allemaal aan.'

'huh, wat?'

Ik kijk om me heen. Oh, ze kijken me echt allemaal aan. De één nog raarder dan de ander. Ik begin spontaan te lachen. Rose kijkt mijn nu ook heel spastisch aan, waardoor ik nog harder begin te lachen. We lopen door naar het kantoor van de directrice. We halen mijn rooster op en gaan naar het lokaal.

'gelukkig, je hebt precies hetzelfde rooster als ik. Naast elkaar zitten?'

'ja, lijkt me leuk. Fijn dat ik nu al een vriendin heb.'

Ik knuffel haar.

'Dames, letten jullie op? En Silver kom je even naar voren, dan kan je jezelf voorstellen.'