Cyclone

11

" Yoongi hyung ကျွန်တော့်ကို နမ်းပါဆို "

" ကိုယ်အလုပ်မပြီးသေးဘူးလေ ကလေး "

" အလုပ်က အရေးကြီးလား ကျွန်တော်က အရေး
ကြီးလား "

" အလုပ် "

"......"

" အဟား! စတာကို ဒီနှုတ်ခမ်းက တစ်ထောင်လောက်
ထော်နေ လာပါဦး ဒီကို ကိုယ်အလုပ်တွေမပြီးရင်
ကလေးအပြစ်ပဲနော် "

Yoongi hyung ရဲ့ အိမ်ထဲကို ရောက်လို့ အထဲအထိ
ဆက်ဝင်မယ့် Hoseok ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက ထိုသို့
ထိုသို့သော ချစ်ကြည်နူး တစ်တီတူးနေတဲ့ အသံ
တွေကြောင့် ရောက်ရာနေရာမှာ တန့်ခနဲ ဖြစ်ရသည်။

အခြေအနေ ထပ်ဆိုးမလာခင် နီးစပ်ရာ ကြိ်မ်ကုလား
ထိုင်ကို ခြေထောက်နဲ့ တစ်ချက် နှစ်ချက်လောက်
ခပ်ကြမ်းကြမ်း ကန်ကာ အသံပေးလိုက်တော့မှ အထဲက အသံတွေ တိတ်သွားကာ စက္ကန့်အချို့ ကြာတဲ့
အချိန်မှာ နှစ်ယောက်လုံး ဧည့်ခန်းထဲကို ထွက်လာ
လေသည်။

" Hoseok "

" အင်း.....ကြည်နူးချင်ရင်လည်း တံခါးလေးဘာလေး
ပိတ်ထားကြလေ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ တံခါးကြီးဖွင့်ထားပြီး
ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေတာလဲ "

သူ့အပြောကို Yoongi hyung က ဂရုမစိုက်သလို
ပခုံးတစ်ချက်တွန့်ပြပြီး ကြိ်မ်ကုလားထိုင် တစ်ခုပေါ်မှာ ဝင်ထိုင်သည်။ Jimin သည်လည်း သူ့စကားကို
အရေးမစိုက်စွာ Yoongi hyung ဘေးက ခုံမှာ
ဝင်ထိုင်ပြီး ဒူးတစ်လှုပ်လှုပ် လုပ်နေလေသည်။

" လိုရင်းကိုပဲပြောစမ်းပာကွာ "

" ဘာမှမဟုတ်ဘူး ပြန်တော့မလို့ လာနှုတ်ဆက်တာ "

" အစောကြီး????? "

မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးနေတဲ့ Yoongi hyung ကြောင့်
Hoseok နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်မိသည်။ ပွဲတော်ရက်
သုံးရက်ပြီးလို့ မနေ့ကတစ်နေ့လုံးလည်း Nofrora မှာ နေပြီးပြီ။ ပွဲတော်ပြီးတဲ့ မနက်ကတည်းက Taehyung ဆီပြန်ပြေးချင်နေတာကို မသိတာလည်း မဟုတ်ပဲနဲ့ ။

" ဘယ်ကစောရမှာလဲ နောက်တောင်ကျနေပြီကို
Taehyung ကို မြန်မြန်တွေ့ချင်နေပြီ "

သူ့စကားအဆုံးမှာ နှစ်ယောက်လုံးက ထ ရယ်တယ်။
အဖြစ်သည်းတယ်ဆိုတဲ့ သဘောမျိုး။