S I X
Can we talk?
~*~*~
"Bani! Anong gagawin ko? Galit siya! Hindi pa nga kami lubos na nagkakakilala o nagkakausap tapos galit na agad siya!" sigaw ko habang nakadapa sa kama ko.
"Kalma ka lang Nads. Baka namang nagkataon na sobrang pagod siya nun at saka sobrang stress kaya ganon ang naging usapan niyo. Intindihin mo na lang yang future husband mo Nads. Ganito na lang isipin mo, kunyari nagkatampuhan lang kayo ni Yeol just like some of those couples. Ang gawin mo na lang ay ipakita na nandyan ka para sa kanya" giit ni Bani. Napabuntong hininga na lang ako sa sinabi niya. May point naman siya. Siguro nga pagod lang siya nung mga oras na yun at ang akala niya ay nandoon ako para mangulit.
"Alam mo, Bani. Tama ka. Hindi ko siyang pwedeng sukuan dahil lang sa pangyayaring yun! I've been through many challenges for him, I should not give up. Di ba?" sabi ko saka ngumiti sa kaibigan kong nag thumbs up.
"Okay ka na? Gora na tayo sa press conference nila?" nagulag sa sinabi nya. Oo nga pala! May press con sila ngayon! Nawala sa isipan ko dahil sa ngyare kagabi.
"Akala ko pa naman alam mo! Leshe 'to! Bilisan mo na mag ayos!" tumayo siya sa pagkakaupo niya sa kama. Kumuripas ako ng takbo papunta sa banyo at naligo.
Wala pang sampung minuto ay tapos na ako maligo. Kinuha ko ang paborito kong high wasted pants at nag blouse saka sinuot ang coat ko.
Pagkatapos ko mag ayos ay agad kaming dumiretso sa bus stop. Hndi ako pinayagan ni daddy na mag drive ngayon. Hays, kung kelan naman nag mamadali ako saka naman bawal. Buti na lang at agad kaming nakasakay ng bus.
Habang nasa byahe ay hindi ko mapigilang hindi mapangiti. Excited ako na makita ulit siya. This time ay mag iingat na ako na hndi makagawa ng kaguluhan.
30 minutes ay nandoon na kami sa venue ni Bani. Agad kaming pumasok doon. Medyo ahead of time kami kaya hindi kami nahirapang maghanap ng upuan. Luckily, both of us were seated on the front chairs kaya mas lalong madali para sa inyo na makita ang bias namin. Dala niyo ang naming inilabas camera para makunan sila ng pictures.
"Ito na Nads! Makikia ko na naman si Umin ko!" Kinikilig na sinabi ng kaibigan ko. Halos mapunit na ang labi nya sa kakangiti habang kumukuha ng litrato.
Napangiti na lamang ako. Napuno ang puso ko ng tuwa nang makita ko si Yeol na nakaupo sa may gitna habang nakatingin sa phone nya. Nakangiti siya. Napangiti ako habang kinukuhabanan sya ng litrato.
Siguro isa sa mga dahilan bakit minahal ko siya ng ganito, ito ay dahil sa lagi siyang masaya. Kahit na pagod na siya o stress o di kaya'y nahihirapan. Nagagawa niya pa ding ngumiti at ipakita sa madla na okay siya. Kahit na minsan ang weird tignan ng ngiti niya. Para bang nakakahawa yung mga ngiti niya.
Unang tinanong si Suho. Hindi ako masyadong nakinig dahil sa masyado akong na o'occupied sa presensya ni Chanyeol.
"Okay, this question is for Mr. Kim Jongin" agad na nalipat ang paningin ko kay Jongin na kasalukuyang naka ngisi.
"We all know that you are a great dancer. Who is your inspiration to strive well at work?"
Natigilan ang halos nakararami. Pati ako. Bigla kasi akong na curios. Isa sa mga dahilan kong bakit naging bias ko siya ito ay dahil sa husay niya sa pag sasayaw. Pakiramdam ko nga ay nasa sinapupunan pa lang sya ng nanay nya nasayaw na sya eh.
"Well, ofcourse my family and our supporters and" napatigil siya saka napangiti ng bahagya.
"Oh. Is there someone?" Tanong nung host. Mas lalong natahimik ang madla dahil sa sinabi nya.
BINABASA MO ANG
Loving Park Chanyeol
FanfictionLoving him is like a roller coaster ride of emotion. Full of adventure, heartbreak, happiness and sacrifices. (Taglish) Written by: Shannie Unnie - 2014 This story is a work of FICTION. Names, some places and incidents are product of author's imagi...
