(For Unicode)
အနည်းငယ်ထုံထိုင်းမူးဝေနေသော ခေါင်းကိုဖိကာ Seok Jinအိပ်ယာမှလူးလဲထားလိုက်သည်
ဒီနေ့မနက်ပိုင်းအတန်းချိန်တွေမရှိတာမို့ တော်သေးသည်ဟုပင်ပြောရမည်..မဟုတ်ရင်မလွယ်
ခေါင်းကိုခါယမ်းရင်း ထ ထိုင်လိုက်တော့ သူ့စားပွဲပေါ်မှ ခပ်သင်းသင်းကော်ဖီရနံ့ကိုရလိုက်သည်သိပ်မပူတော့သော်လည်း နွေးနေသေး၏..
"Kim Namjoonဖျော်ထားတာလား?
ဘာလို့ငါ့စားပွဲပေါ်လာတင်ထားကာလိမ့်"နှုတ်မှတီးတိုးရေရွတ်နေစဉ် အခန်းတံခါးဖွင့်သံနှင့်အတူ Kim Namjoonဝင်လာသည်...
လက်ထဲတွင်လဲ အထုတ်ပေါင်းများစွာနှင့်..""စီနီယာ နှိုးပြီလား""
ကျားသားမိုးကြိုး!!!
နားရှိလို့သာကြားရတယ်
မျက်လုံးရှိလို့သာမြင်လိုက်ရတယ်..တွေ့စကတည်းကချေပြီးရင်ချေနေသော
အနှီရေခဲလူသားက သူ့အားပြုံးကာနှုတ်ဆက်သတဲ့လား..?
အမူးမပြေသေးလို့ထင်ရာမြင်ရာတွေလျှောက်ထင်နေတာလား...?ဒါမှမဟုတ် ည ကမူးမူးနဲ့ ပညာတွေပြလိုက်လို့
ကြောက်လန့်ပြီး ရိုကျိုးကုန်တာများလား..?
ဘာလဲဟ..!!အတွေးပေါင်းစုံနှင့်အူလည်လည်ဖြစ်နေသော
သူ့ဆီကို Kim Namjoonက ဘူးလေးတစ်ဗူးကိုင်ကာ လျှောက်လာပြီး ကမ်းပေးလိုက်သည်."ကျွန်တော် မနက်စာဝယ်လာခဲ့တယ်..
မနေ့ညက စီနီယာအရမ်းအန်ထားတော့
ဗိုက်ထဲအဆာရှိမှာမဟုတ်ဘူး"Seok jinခေါင်းထဲဗုံးကြဲလိုက်သလို
ဝုန်းဒိုင်းဖြစ်သွားရ၏..
သူဒီကောင့်ရှေ့မှာအန်မိသည်?
Image ထိခိုက်လိုက်လေခြင်း..."ကျစ်..အာ တကယ်ဆောရီးကွာ..
ကိုယ်မနေ့ကတော်တော်မူးနေတော့..."အားနာဟန်စွက်သည့်သူ့မျက်ဝန်းတွေကိုရိပ်မိသည့်အလား Kim Namjoonက နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံပြုံးလိုက်ပြီး..
"ကျွန်တော့်ကိုအားနာစရာမလိုပါဘူး..
စားလိုက်အုံးနော် ကျွန်တော်အတန်းရှိသေးလို့ သွားတော့မယ်"ကမ်းပေးလာသော မနက်စာဗူးလေးကိုယူလိုက်စဉ် ကျောက်စိမ်းဖြူသားလို ကျော့ရှင်းသော လက်ချောင်းတွေနှင့် ခဏမျှထိတွေ့လိုက်ရ၏..
အချိန်ခဏလေးပေမဲ့ ထိုလက်ချောင်းတွေအေးစက်နေတာကို Seok jinခံစားလိုက်ရ၏..
![](https://img.wattpad.com/cover/186518048-288-k853724.jpg)
YOU ARE READING
Give Love
Fanfictionသူအမြဲလျစ်လျူရှုနေပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အချစ်တွေပေးနေဆဲ.... အချစ်လေးနည်းနည်းလောက် ပေးပါလား အစ်ကို