**
VINCENT SANTOS' PoV :)
I am Vincent C. Santos. 19 years old. Yung parents ko, they are both CPA. (Certified Public Accountant in International Company located in U.S.A .)
I have 2 older siblings. They are twins.
They said that i am perfect. But i am not. I may have a Pointed Nose. Light Brown Eyes, Kissable Lips, 6pack of abs. But it's not the things that makes one person perfect. It is what they can , what they have. and anyway, According to God, as far as i am concern, No One Is Perfect !
I am weak. I do cry everynight. I can't move on to the pain of yesterday. I can't. At alam ko, hindi na ako makakaalis sa nakaraan ko. Nakaraang kahit ilang beses ko nang tinakbuhan, hindi na ako binitawan. That's why i am not Perfect.
"Iloveyou Baby. Mahal na mahal kita Vincent Marcus C. Santos- Wag mo kong iiwan ha? Wag kang magbabago. Wag mo kong sasaktan. " Sabay yakap niya sa akin.
"Hindi ko gagawin 'yun at hindi ko magagawa ang saktan ka Jeanex Ashli G. Moreuoi. Mahal na mahal kita."
-
" Alam mo, para kang bato, Ilang beses na kitang sinaktan, pero hindi mo pa rin ako iniiwan. Salamat Vincent Marcus. Mahal na mahal kita. Sorry sa lahat."
-
"I want to have you Forever. 16 years old, Masyadong bata pa tayo. Marami pa ang mangyayari. Pero gusto ko, magkasama tayo na harapin yung mga yun. Iloveyou Babe."
-
"Whatever Happens, Whoever Comes to stop us, I Will Love You. No matter what."
---
"Vincent !!! You're disoriented again!" -nagulantang ang mundo ko. Para ba naman kasing baliw ang mga taong ito. But i am very thankful to them ..
"Sorry ate. Are you sayin' something ba?" -Napa Facepalm si Ate.
"Kanina ka pa kaya tinatawag. Anong oras na oh? Diba nagsabi na ako sa'yo kahapon na alagaan mo ang baby ko ngayon. Aalis kami ng asawa ko. Susunduin namin si Kambal. "
" Thanks! Ginawa mo pa akong babysitter! " -Tss! Pasarap sa buhay 'to.
"Ako na lang maiiwan, ikaw na lang ang sumundo. " - And that's Better.
"Anong oras ba?" - tanong ko.
"Tsss! Mamayang mga 5:00 pm, nakalanding na ang eroplanong sasakyan nila. So, dahil 4:00 na, mag ayos ka na at umalis ka na. Mag iingat ka."
Dali-dali akong nag ayos . Gusto ko ng masundo si Kuya. Dahil siya lang ang kasama ko mang asar kay ate.
--
* Jeron Davales POV.
Oo alam ko namang bakla ako. Pero sana, hindi na ako makarinig ng Diskriminasyon mula sa kapwa ko. Pare-pareho tayong anak ng Diyos !! Hindi natin kailangan na sabihan ng kung anu-ano 'yung kapwa natin lalo na't hindi naman tayo kilala. Husgahan niyo ako kung kayo ang Siyang Lumikha sa sangkatauhan.
" ARAAAAYYY! Atee!!! Bakit mo ko Binatukan?!" Bwisit! Nakakabwisit!!
"Para kang tanga! Drama ka ng drama dyan!! Nakakatawa ka!" -sagot ng ate ko. Iyan ang ate ko. Grabe mang down. Shin Davales. iboto sa Halalan. Presidente ng 2016 !! HAHAHAHA.
Anyway, Siya ba pinapakilala? Siya ba Guys? Ako diba? Ako. Ako !!
I am Jeron Davales ! Dalaga. Mula sa lungsod ng Manila ! Kasalukuyang nasa unang taon at isang kolehiyala. At naniniwala sa kasabihang Sinuman ang sa akin ay manghusga, Kayo ay magdudusa . Salamat ! And Mabuhay !
"And The Crown goes to -- tenenenen -- Jerona Davales !!" Whoooahh !! Pumalakpak-palakpak si Ate. Parang tanga lang talaga.
But i really Love my Ate. Dahil siya na lang ang kasama ko. Mula kay Mommy at Papa na laging busy sa bagay-bagay.
"Ay Kapatid, Oo nga pala. 'Yung tuition mo ba, may Allowance na 'yun? 'Yun ang ipambili mo ng libro ha? Para ang mga pagpapaganda mo e 'dun na lang sa mga pinapadala sa atin nila Papa. Okey ba 'yun?"
Yep! Scholar ako. I got Full Scholarship dahil mataas ang General average ko noong highschool . I serve the Deans. 1 hour per week. Si Ate, she is a Civil Engineer graduate. My Papa is a business man and my Mommy manage a university somewhere in Cavite. Bihira na nga namin makita ni ate sila Papa e.
Pero kahit ganoon, may communication pa din kami na tipong lagi pa din akong inaasar ni Papa sa pagiging bakla ko. Tanggap niya ako. Pero si Mama, Hindi. Galit sa akin si Mommy. Hindi ko alam kung bakit.
BINABASA MO ANG
Give Me Love
Novela JuvenilWould you still push yourself to someone who doesn't see your worth? That someone who just let you feel those pains alone? Or would you let him go because he can't give you what you're Yearning?
