Give Me Love

Chapter 15 : Head the way home

"Hey! I know, hold my hand and dont let the fear ruin this moment! Let's go!"

-pumasok na kaming 10 sa Haunted House at syempre ano pa bang bago? Edi naduduwag si Vincent kaya pinapahawak ko siya sa kamay ko :'))

''Vin? Vin?!' Is this now the trap? Oh ghasssh! Why you're not answering me? And bakit hindi ko na hawak ang kamay mo? Vin!" - i pouted .

"Ken! Let's solve it! Puzzles! Find every pieces. Common!" -lumingon ako sa likod ko. Si Kean.

"Okey." - Medyo nakakailang 'to ah? Di naman awkward pero there's something that i feel between us. Di ko alam kung ano yun pero iba talaga.

"Hey! Come here! Eto yung last Piece ng Puzzle. Sobra titig mo sa kawalan kaya tara na."

Napatingin ako kay Kean ~ Nang may nakita ako sa di kalayuan na magkahawak ng kamay. Pataas ko silang tinignan at hindi ako makapaniwalang ang laki ng pinagbago niya.

At nag-tuluan na naman ang luha ko dahil sa lalaking iyon~

Ang First Love ko ~ Si Ralph Cortez

Kasama 'yung Fiancé niya .

Nagulo lang ang diwa ko ng yakapin ako ni Kean -

"Ang sakit-sakit Kean. Ang sakit-sakit na makita mong masaya na siya kasama yung iba. Na may taong nagdudusa pa rin sa pang iiwan niya. Ang sakit! Grabe!! Akala ko nakarecover na ko pero habang nakikita ko siya, bumabalik lang yung lahat. Sobrang sakit!!" -

KEAN's P.O.V

Sa likod ng palangiting si Kendrah, nagtatago ang mahinang puso na meron siya. She's weak. Takot umiyak sa iba pero pag di na kaya, tutulo na.

Si Jelo Cortez ~ Siya ang pinakahuling lalaking nakita ko bago umiyak si Kendrah. Kilala ko

siya sa kadahilanang siya ang bestfriend ko date nung mga bata pa kami. Kilala ko siya noon. Sobra!

"Sige. Iiyak mo lahat ng sakit. Pero dapat bukas paggiseng mo, okay na ang lahat. Wag mo hayaan na palaging kang nasasaktan ng paligid. Pero wag kang magiging bato. Move On lang. Tara na!" -

Matapos ko siyang yakapin ng mahigpit, nag-desisyon na siyang lumabas since tapos nang isolve ang Puzzle -

--

"Ang tagal niyo naman. Grabe!" -Pambungad ni Jeron sa amin.

Buti di nila napansin yung maga niyang mata.

"Pasensya na ha? Kase natrapped kami. Ang bibilis niyo naman kase maglakad. Dugyot talaga kayo!" -Natawa na lang kami sa term ni Kendrah.

Nagka-ayaan na kami sa space shuttle na makaiwan kaluluwa. ~

-

~

"Thanks for the day." -Tumingin si Ken sa'kin dahil ako na lang ang magdadala ng sasakyan kay Yuan since ako ang last na magdadrive at sila ni Polyesha ang huli kong hinatid dahil sila ang pinakamalayo.

"Thankyou den. Basta, Move On na ha? Hindi ka kase magiging masaya kung di mo hahayaan ang mga bagay na nakakasakit sayo."

Ginulo ko ang buhok niya na dahilan ng pagkalukot ng mukha niya.

"Babye Na! Mag iingat ka ha?" -then i wink at her.

"Goodnight! See you tomorrow!" then she smile at me.

-

Sana makatulong ako sa kanya :'))