Pretending Turn To Official (Complete)

Chapter 1

Saan mo gustong magkita?

Sa coffee shop Malapit sa hospital, ngayon mismo. Ayaw ko ng ibang araw because I'm a busy person at para na rin ma ready ko na ang kinakailangan nyo ng family mo.

Okay, ibababa ko na ito at pinatay ko na ang tawag.

Lumabas ako ng kwarto ni mama at nakita ko ang kapatid ko na umiiyak habang nakaupo sa upoan. Ano kayang problema ng kapatid kung to.

"Prince? "Tawag ko sa kanya at agad nyang pinunasan ang luha nya."Ang bakla mo naman"

Tumabi sa pagkaka upo habang nakangiti. We had a lot of problems yes, pero i dont want to see a sad expression. We can manage all of this, we just need to face and have a solusion.

"Kasi naman ate, kung di dahil sakin hindi tayo magkakaganito? Kung hindi ako nalolong sa bisyo, e di sana matiwasay ang buhay natin ngayon. E di Sana hindi natin kailangan mag bayad ng mga utang ko" at mas lalo pa syang umiyak.

Babae ba tong kapatid ko? Napaka iyakin na man nito pero hindi iyon mangyayari. Hindi kami maghihirap, hindi kami mgdudusa gaya ng dating buhay namin. Gagawa at gagawa ako ng paraan.

"Bunso, alam kung nag si sisi ka pero huli na e. Pero alam mo kung ano ang pinapasalamat ko? Yun yung natoto ka sa mga nangyari sa buhay mo" at umakbay ako sa kanya.

"Ate, sorry talaga ah! Akala ko kasi ma's yayaman ako sa sugal at di ko na kailangan mag Aral at magtrabaho, pero mali ako. Maling mali ako, ate" kaya hinagod ko lang ang likod nya.

"Ano ka ba Prince, wag ka na mag sorry okay. Hindi tayo maghihirap tulad ng dati kaya wag ka nang umiyak dyan, para kang bakla" kaya natawa sya sa sinabi ko.

"Bakla agad ate? Di ba pwedeng nag emote lang. Sorry ate, promise tutulong ako para makabawi sa lahat ng nagawa ko" nakangiti nyang sambit pero.halatang seryoso

"Sige na nga pero tatandaan mo ah! Wag na wag mo nang uulitin ang pag susugal. Mas malaki ang sacrifice ko ngayon kisa noon, kaya magpakabait ka. Bantayan mo muna si mama at lalabas lang ako, bibili na rin ako ng jungkfoods at prutas para naman may makain tayo habang nag babantay kay, mama" at tumayo na ako.

"Bakit ate? Anong pinag kaiba ng magawa mo noon at ngayon?" naguguluhang tanong.

"Wag ka ng mag tanong, pag uwi ko may ipakikilala ako sayo. Magkikita mo na kami, sige na kailangan ko ng umalis baka nandun na sya. Bantayan mo si mama, ah!" tumayo na ako at nagsimula ng maglakad para hindi na sya mag tanong pa.

*Coffee Shop*

"Asan ka? Nandito na ako malapit sa window " at umirap ako. 15 minutes na syang late sa usapan namin kaya nag order na ako ng coffee dahil inaantok na ako and appelarently, second coffee ko na ito.

"Nasa labas, tinitignan ka. Ang cute mo pala pag napipikon?" patawa tawa nyang sambit sa kabilang linya.

"Pumasok ka na dahil nag hihintay ang kapatid ko sakin. I will buy food for them in the grocery later" nakasimangot kung sabi sa kanya.

"Okay" at pinatay na nya ang kabilang linya kaya uminom ako ng inorder kung coffee dito sa coffeshop.

Kung ano man ang mangyayari ngayon, kailangan kung panindigan at dapat kaming dalawa ang mananagot dahil kami ang nagsimula nito. No need to back off, i need money.

Hes handsome, i will not argue with that pero i cant memorize already. Im just to schock, on what he offer. Sabi ko nga I don't talk to strangers pero bakit ngayon nakikipag kita ako sa kanya?

Ano kaya yung feeling na ikakasal ka sa taong mahal ka? Sa taong mahal mo? Mag mamahalan kaya kayo habang kamatayan? Mabibiyayaan kaya kami ng maraming anak? Babae ba o Lalaki pero gusto ko both. Two boys and two girls.

" Hi " mahina nyang sambit na sapat lang na marinig ko.

Nawala ako sa pag iisip ko at umayos ng upo para maging formal sa harap nya. I don't need to down my self. Mganda naman ako at may ibubuga.

"Okay so, what's you're reason kung bakit mo ako inalokan ng ganon? Hindi mo ako aalokan ng ganon if walang babalik sayo kaya tell me" habang nakatingin ako sa kanya.

"Agad agad? Can i order first? Akala ko ba, you don't talk to strangers tapos ngayon ang dami mong sinabi" Sunod sunod nyang sabi sakin. Sabi ko na nga ba, isasali pa nya yung sinabi kung I don't talk to strangers tiny na yan.

"Actually, Yes pero dahil you offer me a big thing. I will talk to you not as strangers but a man. A real human" mas matigas kung sabi pero may laman.

"Wow huh. Is that what you talk to a person? Nakakatakot ka" patawa tawa nyang sambit.

"You don't care" saka ako umirap sa kanya.

"Really huh? Waiter" sambit nya at may lumapit na waiter."Give ma a brown coffee please"

Umalis na ang waiter kaya ininom ko na lamang ang coffee ko. Pangalawang Coffee ko na ito dahil sa tagal nya pero okay lang, masarap naman ang Coffee nila.

"But anyway Im Ryan Fedelin and I have my own resort and casino which is--"

"The Ryan Ranch hotel and Casino" sabat ko sa pakikipag kilala nya.

"How do you know?" Takang tanong nya saka nilapag ng waiter ang coffee na inorder nya.

"Calling card and I'm Princess Shane Diaz" at nilahad ko ang kamay ko sa kanya, tinanggap nya naman ito.

Ang lambot ng kamay nya, parang walang ginagawa. Oo nga naman, paano sya makaka gawa ng gawain e may resort and Casino sya. He will not do a thing that will harm herself.

"So, ano ang pag uusapan natin ngayon?" Habang uminom ako ng coffee.

"Simple lang, kung paano mo ako ipakilala sa parents mo at parents ko. I want our parents to know na we have a long distance relationship at walang nakaka alam nito kundi tayong dalawa lang" paliwanag nya.

Oo nga pala, kailangan pa nya akong ipa kilala sa parents nya. Makakaya ko kayang harapin ang parents nya kung hindi naman nya talaga ako kilala? Kailangan ko rin syang ipakilala sa parents ko pero okay lang naman sakin dahil para sa kanila na man itong ginagawa ko.

"Its okay with me but we have a rules" kaya binaba nya ang hawak nyang coffee.

"Rules? After na ng pagpapakila ko sayo sa parents ko at parents mo, ipapakilala kita sa kaibigan ko. Bibili rin ako ng condo para sa family mo pero name mo ang kailangan kung ilagay. You will go with me, later" naka cross arms nyang sabi.

"Okay lang sakin basta yung sinabi mong every month na 30 thousand mabibigay mo. Kailangan namin ngayon ang pera dahil malapit na ang pasukan and i will endroll my brother in college. Si mama, kailangan nyang ma relax dahil baka ma stress pa sya lalo sa mga problemang nangyayari samin. Ayaw kung maulit pa ang pagkaka ospital nya" paliwanag ko para hindi sya mag back out sa sinabi nya.

"Walang problema sakin ang pera pero nag dinner ka na ba? Kape ka ng kape dyan baka ma sunog na yang mga bituka mo sa tyan sa init ng coffee mo" kaya napangiti ako sa sinabi nya.

"Kumain na ako kanina pero dahil nag offer ka na lang din, kakain na ako. Baka maging totoo yung sinabi mo e" kaya napangiti sya sa sinabi ko at nag tawag ulit ng waiter.