Pretending Turn To Official (Complete)

Chapter 4

"Buntis po ang patient sir. Kailangan nyang magpahinga lalo nat 2 weeks palang syang buntis" sabi ng babae ang boses.

"Po?"

"Wag nyo syang hahayaan na ma stress kung hindi yan ang magiging rason na mawawala ang baby sa sinapoponan nya."

Dinilat ko ang mga Mata ko at kisami ang unang nakikita ko. Nilibot ko ang mga mata ko ng may nakita akong apat na tao ang nasa paanan ko. Hindi ko pa ma aninag nong Una pero kalaonan nakilala ko sila dahil bumalik na sa dati ang pananaw ko.

Lumapit si Ryan na halatang nag aalala sakin. Tumingin ako sa kanila na nagtataka. Ano yung narinig kung buntis? Sino?

"Hindi mo naman sinabi na pregnant ka na babe? E di Sana pinag pahinga na kita" habang hinahalikan nya ang kamay ko ng paulit ulit.

Lumapit sya sa tinga ko at bumolong. How come na buntis ka? Wala namang nangyari satin ah!

"Congratulations miss, you're 2 weeks pregnant. Wag na kayong masyadong gumawa ng gawaing bahay at mag pahinga nalang kayo. Mas makakabuti yun sa baby nyo" kaya ma's lalong kumunot ang noo ko.

"Ako? Buntis? Sigurado ka ba, doc?" Taka kung tanong sa kanya.

"Yes miss. Kaya ka nahilo dahil sa dinadala mo at sa stress na rin siguro dahil sa nangyari kaninang away nyo ng babae" paliwanag nya pero hindi yun totoo.

"Doc, pwede ko ba kayo ng makausap pati na rin ikaw Ryan" at tumingin ako kina Andrew at sa girlfriend nyang bitch na si Natalie.

"Naiintindihan ko" at hinila na nya ang girlfriend nyang nàkabusangot. Nang makalabas na sila ay tumingin ako kay doc.

"Doc? Paanong nangyari yun? Even my boyfriend ay hindi pa ako nagagalaw at ni isang tao ay walang nakakuha ng pag ka babae ko? Nawalan ako ng malay kanina dahil sa may phobia ako sa dugo kaya paanong nangyari yun?" Takang tanong ko sa kanya

"Phobia sa dugo? Kung may phobia ka sa dugo, san galing ang dugo kanina? Sayo mismo nang galing yun at hindi ka nakunan dahil sa mahigpit ang kapit ng baby mo sa tyan mo" kaya ma's lalong kumunot ang noo ko pati ni Ryan.

Galing sakin? Paano po nangyari yun? Wala pa naman pong nakakakuha ng pagmamay Ari ko kaya how come na buntis ako? Hindi ko na alam kung ano ang totoo pero I trust my self dahil ako mismo ang nakaka alam sa sarili ko.

"Doc, maari po ba tayong gumawa ng test para masiguradong buntis nga ba sya? Even my self na boyfriend nya ay hindi pa nakukuha ang pag ka babae nya at I know my girlfriend doc kaya can you do a test?" Kaya nakatingin ako kay Ryan na nasa tabi ko na hawak hawak ang kamay ko.

Biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang nurse at tumingin ito kay doc.

"Excuse me doc. Nasa kabilang patient po ang room ng patient" at biglang kumunot ang noo ni doc.

"Nasa kabilang room? Hindi ba ito ang room ng buntis na patient?" At tumingin sya samin ni Ryan.

"Hindi po doc. Si Miss Princess po ang nasa room na to. May phobia po ang patient dito at si Doc Sandy ang doctor nya. Nasa kabilang room po ang patient na 2 weeks pregnant" at habang nakatingin sya sa kanyang hawak.

Tumingin si doc samin na halatang wala na sa mood dahil sa nangyari pero masaya ako dahil hindi ako ang babaeng sinasabi nyang buntis.

"Sorry, nagkamali ako ng room na pinasokan and sorry dahil sayo ko na sabi ang Good news na hindi para sa inyo " at ngumiti ng pilit si Doc.

"Okay lang po doc" at ngumiti ako sa kanya.

"I'll go know, ikaw na ang bahala sa girlfriend mo" at lumabas na sila ng nurse sa room.

"Sabi ko na nga ba, hindi ako yun" at tumingin na lamang ako sa puting kisame.

"Totoo bang, ni kahit isa walang nakakuha ng virginity mo?" Kaya napatingin ako sa kanya.

"Bat mo tinatanong? Nasabi ko na sa doctor ang lahat kaya hindi mangyayaring mabuntis ako" at sumilay sa kanyang labi ang ngiti.

"Thank you mahina nyang sabi," sapat lang para marinig ko.

Hindi na ako umimiik pa at nakatingin lamang sa kisame. Tumayo si Ryan, sa tabi ko at binitiwan ang kamay kot naglakad palabas. Huminto sya saglit at nagsalita.

"Sasabihin ko sa kanilang wala na ang baby"saka sya lumabas ng tuloyan.

Hindi ko alam kung tama bang sabihin nya kina Andrew, na nakunan ako pero hindi na man kasi ako totoong buntis. Baka rin tuksohin sya. Bahala na nga.

Bat ba kasi kami napunta sa ganitong sitwasyon, nakakainis. May phobia lang ako pero hindi ako buntis at worst, narinig pa talaga ni Andrew, at Natalie.

Bumukas ang pinto kaya napatingin ako dito. Pumasok si Natalie, na umiiyak kaya napakonot ako ng noo sa itsura nya. Anong problema, bat sya umiiyak?

"I'm so sorry Princess, hindi ko naman alam na dinadala mo ang anak nyo ni Ryan, kaya sana mapatawad mo ako" at humagolgol na sya. Umupo sya sa upoan na nasa tabi ko. "Sorry kasi hindi ko na control ang sarili ko throw you. Alam kung kasalanan ko kung bakit ka gumanti pero hindi ko sinasadyang mawala ang baby sa tyan mo. Sorry talaga Princess"

Habang pinuponasan nya ang luha nya biglag bumukas ang pinto at nakita ko si Ryan at Andrew, na hindi mapakali. Tumingin sila saming dalawa kaya napatayo si Natalie, sa tabi ko. Sana hindi nya nalang sinabi, na consinsya tuloy ako.

"Sana mapatawad mo ako" at nag lakad sya palabas ng kwarto. Dinaanan nya ang dalawa kaya tinapik ni Ryan, si Andrew, saka sinundan si Natalie, at umalis na ito.

"Sinabi mo sa kanila na wala na ang baby?" mahina kung sabi pero may pagka diin.

"No, si Andrew lang ang sinabihan ko. Nakita nalang namin ang bag ni Natalie na nasa labas ng kwarto mo kaya agad kaming pumasok. Siguro, narinig nya ang pag uusap namin at nako konsinsya sya sa nangyari" paliwanag nya.

"Hindi mo dapat sinabi yun pero narinig na nya kaya its useless. Kailan ba ako makakalabas? Hindi bat nasa mall tayo kanina? Paano na ang pinamili ko at ang mga tauhan na mag dadala ng mga gamit para sa condo?" Sunod sunod kung tanong sa kanya.

"Pag pumunta ang doctor mo, dun lang natin malalaman na pwede ka ng lumabas. Nandun na sa condo ang mga tauhan at inaayos na nila ang mga gamit na nabili natin kanina. Ang secretary ko ang nandun para tignan kung nagawa ba nila ang trabaho nila. Pinakuha ko na rin ang mga gamit nyo sa bahay nyo noon at pinalipat sa condo" paliwanag nya. Paano nya nalaman ang bahay namin? Hindi ko naman sinabi sa kanya.

"Paano mo nalaman ang bahay namin? Stalker kita no? Kaya mo pala ako niyaya sa deal dahil stalker kita?" natatawamg sambit at panunukso ko sa kanya.

"Tumawag si Prince kanina, sinabi nyang pwede nang ma discharge ang Mama mo at sinabi ko na rin kung san sila mag sta-stay kaya siguradong papunta na sila sa condo unit ngayon" kaya napatango ako pero may kalokuhang tumatakbo sa isip ko.

"Palusot mo lang ata yan eh. Stalker lang talaga kita" kaya natawa sya sa sinabi ko.

"Kung sasabihin kung, oo. Maniniwala ka ba?" kaya nawala anh ngiti sa labi ko.

"Hindi. I need evedince para malaman kung totoo ang sinabi mo"ng biglang bumukas ang pinto at niluwa nito si doc kasama ang nurse.

"Miss Princess, okay na ba ang kalagayan mo ngayon?" bungad nya at tumango lang ako."You had phobia in blood kaya kailangan mong iwasan ang matutulis na bagay para hindi ka himatayin. You need to overcome that phobia lalo na at hindi natin alam kung kailan ka makaka kita ng dugo. may sugat ka nga pala kaya may dugo kanina. May nabasag siguro kanina at napunta sayo kaya ka nasugatan but anyway makakalabas na kayo ngayon"

Ngumiti si doc, kaya ngumiti na rin kami. Akala ko talaga kanina, ako yun. Gi give up na sana ako, mabuti nalang dumating ang nurse kanina para ipaalam na maling room pumasok ang doctor.

"Salamat doc" sabi ko habang nakangiti.

"Babayaran ko lang ang bill doc" kaya tumango si doc sa kanya.

"Sge, kailangan ko na rin pumunta sa ibang room para malaman ang kalagayan nila. Mag ingat ka na sa susunod" at pinagbuksan sila ni Ryan at sabay silang lumabas sa room.