Maaga akong na gising ngayon kaya ako na ang nag prepare ng breakfast namin. Monday ngayon kaya kailangan kung maagang gumising.
Sa ilang araw na nakasama ko si Ryan, mas nakilala ko sya, mas nagiging comfortable ako. Yung nakikita at nakakasama mo lang sya ay masya ka na. Samahan pa ng puso mong laging nag huhumirintado sa kaba pag nandyan sya.
Gusto ko yung feeling ngayon, kahit saglit lang kaming magkakasama, napapangiti na ako. Hindi ko alam kung tama ba si Mama, pero i need signs or probs na yun nga ang totoo.
"Ma, breakfast is ready" sigaw ko sa kwarto ni mama, pero walang sumasagot kaya binuksan ko ang ilaw at nakita kung natutulog pa si mama. "Ma, gising na. Ready na ang breakfast"
Gumalaw sya ng kaunti pero hindi nagsalita. Niyugyug ko sya ng tapikin nya ang kamay ko. Himbing ng tulong ng ina, ko. Kailangan oang yugyugin.
"Hintayin nyo nalang ako, mag pa palit lang ako ng damit at mang hihilamos" kaya tumayo na ako at pumunta sa kwarto ni bunso.
"Bunso, gising na. Kakain na tayo, sige ka mauubusan ka ng niluluto ko. Sa labas ka na kakain pag naubos" at napabangon sya sa hinihigaan nya.
"Ito na maghihilamos lang" kaya napangiti ako sa kanya.
I miss the moment na buhay pa si, papa. Sya ang gumigising samin ni bunso at naghahanda ng makakain namin araw araw. Sya yung taga tulog at taga gising namin kaya I will never forget him, hes allways in my heart kahit wala na sya.
Ding dong Ding dong
May nag doorbell kaya lumapit ako sa pinto at binuksan. Nakita ko si Ryan, na may dalang dalawang bulaklak at ito ang favorite namin na bulaklak ni mama. Naka tuxido sya na akala mo may meeting na pupuntahan.
"Good morning babe" bati nya sakin kaya napangiti ako lalo.
"Pasok ka" at pumasok na sya sa loob kaya sinara ko na ang pinto.
"Para sayo" binigay nya sakin ang isang bulaklak Sunflower kaya inamoy ito.
"Thank you" sambit ko saka ulit inamoy. Ang bago ng bulaklak.
"O, iho. Ang aga mo naman ata" kaya napatingin kami sa nagsalita at nakita ko si mama at Prince na nakatingin samin.
"Tita, Good Morning. Para sayo nga po pala. Gusto ko lang po kayong mapangiti ni Princess, sa umaga" at binigay nya kay mama ang Red roses. Na may pahabol pang bula.
"Sakin ba kuya, wala?" Biro nya kay Ryan.
"Hindi ko alam na mahilig ka rin sa bulaklak, Prince? Sa susunod, bibilhan kita ng gumamela" nakangiti nyang sabi.
"Tss, wag na nga lang kuya. Ang cheap nun e pero thank you kuya ah! Napapasaya mo ang mga babae sa buhay ko" at mas lalong napangiti si mama, sa sinabi ni bunso.
"Thank you iho, hindi ko alam na ang sweet mo palang bata. Sa susunod, wag ka ng mag abala para sakin, si Princess nalang at si Prince" kaya natawa ako sa sinabi ni Mama.
"Ma, hindi ako mahilig sa bulaklak" reklamo nya kay mama.
"E kakasabi mo lang na ikaw lang wala ah! Ngayon mag rereklamo ka?" This is just a perfect one for me.
Kahit hindi ka mayaman basta kasama mo lang ang pamilya mo ay okay na. Pamilya mo ang syang dapat mong e treasure, because yoi cany find another Family. Kahit kailan hinding hindi mawawala sa pusot isipan mo ang pamilya mo, they will be the first before yourself or others.
"Kain na muna tayo. Mamaya na yang bangayan ma, bunso" at lumapit ako sa kanila.
"Ito kasing si mama e, hindi naman ako mahilig sa bulaklak saka biro lang yun" nakasimangot na sabi ni kambal.
BINABASA MO ANG
Pretending Turn To Official (Complete)
RomanceLove at first sight kung si Ryan, ang tatanungin. Maling paraan naman para kay Princess, pero sila kaya ang magkakatuluyan? Ano nga ba ang papel ni Irish, sa buhay nila?
