Pretending Turn To Official (Complete)

Chapter 25

"San mo gusto unang pumunta ma?" tanong ko sa kanya.

Hindi maikakaila kay Mama, na masaya sya. Isang linggo din sya sa ospital at sa condo maman ng ilang linggo. Sa susunod na linggo, mag iisang buwan na kami ni Ryan, ang daling lumipas ng araw.

"Ano bang ginagawa ng mga magulang pag nasa mall?" taning nya at nag iisip. Si mama, parang bata kung mag isip. 50 years old pa lang naman sya.

"Tita, gusto nyo bumili ng bagong damit?" kaya napatingin sya kay, Ryan.

"Wala akung pera iho. Manood nalang tayo ng movie" saka sya tumingin kay Prince.

"Tara na ma, tayo ng pumili" kaya naglakad na sila at hindi tinanong kung pumayag ba kami.

"Hayaan mo na, minsan lang naman" ngumiti ako at sumunod na lamang kami sa kanila.

"Horror movie, tayo anak. Mas maganda yun, nakakatakot" anong maganda sa nakakatakot ma? Hay nako, si mama talaga.

"Hayaan mo na" tumango na lang ako at bumili na kami ng ticket, popcorn at soda.

Habang nasa loob ng Mall, si Mama at bunso napapatili. Minsan napapatili din ako pag may lumalabas na hindi kOK enexpect kaya tinatawanan ako ng nasa tabi ko. Hindi kasi sya na nunuod, ako ang pinapanuod nya at kahit nakakailang, na kaya ko naman.

"Ang cute mo babe, pag nagugulat" saka ko sya pinalo pag labas namin ng sine.

"Ate, ulitin natin pero ibang movie naman"kaya tumingin ako kay Mama.

"The Conjuring, mas maganda yun"saka nya tinuro ang picture nito.

"Ma, iba naman. Nakapanuod na tayo ng horror" pagmamaktol ni bunso. Hindi nga yan pumasoo ngayon dahil gustomg sumama samin.

"Mamaya nalang ulit, meryenda muna tayo" hindi na nag react si Mama kaya lumapit ako sa kanya.

"Ma, may gusto ka bang bilhin?" saka asya nag isip.

"Grocerys" kaya napakamot ako sa ulo ko.

"Ma, namili ka na kagabie. Bibili ka na naman. Ulit?" saka sya ngumiti.

"Joke lang anak. Wala akung bibilhin, kasama ko naman kayo" saka nya pinisil ng pisngi ko.

Pumasok kami sa shakeys at nag order na ng pizza. Dalawang medium Hawain Pizza. Nang ma ilapag na ang order namin ay kinukunan ko si Mama, at kumakn lang sya ng kumain. Minsan kinukulit nya si bunso kaya napapangiti na lamang ako.

Pagkatapos namin kumain, namili kami ng mga gamit nina Mama at bunso. Hindi na ako bumili, marami na akung gamit at may binili pa si Ryan,sakin nung nasa ibanh bansa sya. Hindi ko pa nga natitignan dahil isang maleta din yun pero ang sabi nya, meron din kay Mama, at bunso pero kaunti lang.

Binilhan ko na rin sila ng sapatos, lalo na si bunso. Sasali kasi sya sa basketball game sa paaralan nila, at dalawang pares lang yung sapatos nya kaya binilhan ko sya. Si mama naman, may pinapakita sya sakin. Bilhan ko daw kasi sarili ko pero tanggi ako ng tanggi dahil meron pa naman ako.

"Ano ma, happy?" saka sya tumango.

"San tayo susunod? Gusto ko pang mamasyal" kaya napatingin ako kay Ryan, at pinakita sa video.

"Plaza tayo" kaya tumango ako at mukhang na excite si, Mama. Noon kasi, sa plaza lang kami dinadala ni Papa, kapag gusto namin mamasyal.

Na miss ko na tuloy si Papa, dadaan ako bukas sa libingan nya. Matagala na rin ng huli akong dumalaw sa kanya. Pag lapag ng airoplano, sumakay ako ng taxi papunta sa puntod nya bago umuwi sa bahay at dun ko nalaman na nasa hospital sina, Mama.

Nang makarating kami sa Plaza, agad na lumapit si Mama, sa nagtitinda ng fishball, kikiam, hotdog at marami pang iba. Akala ko sa tabinh dagat sya pupunta, kakain lang pala.

Tapos na kasi kaming kumain ng dinner, kaya hindi ko enexpect na kakain ulit si Mama, sa turo turo dito sa plaza. Noon, silang dalawa lang ni papa, ang kumakain nyan pero lagi kaming pinipilit ni Papa, dahil mas masarap daw ito kumpara sa mayayamang pagkain.

"May naaalala ka?" saka ako tumango habang nakatingin kay Mama, at bunso.

"Si papa, mula ng nawala sya minsan na lamang kami mamasyal. Lagi kaming nagigipit sa pera kaya huminto muna si bunso, sa pag aaral at ako ang nagpatuloy. Hindi ko akalaing, na miss ni Mama, ang lumabas. Ngayon ko lang sya nakitang parang bata tignan" saka ko pinahid ang luha ko.

"San ang Papa mo? I mean, hindj ko kasi sya nakita mula noon?" umakbay sya sakin at hinigit ako papalapit sa kanya.

"Ipapakilala kita sa kanya bukas, sa ngayon e enjoy muna natin ang gabieng ito" tumango sya kaya hinila ko na sya papalapit kina Mama, para kumain.

Kinukunan ko sya habang kumakain, kung anong reaction nya at nagustuhan nya ba ang street food. Si mama at bunso, laging naka thumbs up pag hinaharap ko sila sa Camera.

"Ma, aalis na kami" saka sya tumango kaya niyakap ko sya.

"Mag ingat kayo"

"Ma, dalawin nyo si Papa bukas. Matagal na nang huling dalawa natin sa ka kanya" saka ko pinahid ang luha ko.

"Dadalaw kami anak. Pag uwi ni Prince, galing iskwelhan" tumango ako at kumalas."Salamat sa araw na ito anak, na enjoy ko ang ma masyal kahit para akung bata"

Natawa kami ni Mama, at niyakap namin ulit ang isat isa. Akala ko ako lang nakakapansin, napansin din pala nya ang pagiging bata nya kanina. Evedn do she act like a child, hes my mother after all. Theres nothing gonna change.

Umalis na kami at pinaandar na nya ang sasakyan. Ngayon nalang namin pupuntahan si Papa, sina mama, naman ang dadalaw sa kanila. Mag aalay na lamang ako ng kandila sa kanya, sa susunod na balik ko ay magdadala na ako ng bulaklak sa kanya.

"Daan muna kay cementeryo, babe" tumango sya kaya sinabi ko na ang lugar.

"Sinong pinunta natin dito?" nagtatakang tanong nya.

"Si papa. Ipapakilala kita sa kanya" hinila ko sya kung san nakalibing si Papa, at umupo para  sindihan ang kandila. Hinawakan ko ang pangalan nya sa lapida."Pa, pasinsya ka na kung minsan lang makadalaw. Alam kung naiintindihan mo kung bakit, kaya huwag ka nang magtampo. Pa, kasama ko nga pala boyfriend ko. Sya si ryan"

"Hi Tito" saka nya hinawakan ang puntod ni papa.

"Pa, sabi mo noon hindi ka siguradong may mag mamahal saking lalaki dahil mas lalaki akung tignan noon. Nung iwan mo kami, sabi ko sa sarili ko hindi naman masamang magbago. Lahat ng tao nagbabago, at ginawa kung daan ang pagkawala mo para makita ko ang pagbabago, and i catch ryans eyes pa. Hindi ko alam kung paano pero sana, masaya ka kung ano kami ngayon. Sana masaya ka kahit wala ka sa tabi namin, alam kung binabantayan mo kami" saka ko pinahid ang luha ko.

"Wag kayo mag alala tito, hindi ko pababayaan sina Princess, nandito lang ako para sa kanila"sumandal ako sa kanya  at tinitigan ang pangalan ni Papa, at nakipag usap sa kanya kahit hindj nagsasalita.