HardLife.

Deel 30.

Perspectief Safae:

Na een hele lange avond van gisteren ben ik doodmoe wakker geworden. Ik zucht en maak mn bed op en loop richting de douche en bid daarna het ochtend gebed. Vervolgens kleed ik me om en loop ik naar beneden en hoor ik al vanaf de trap wat herrie. Ik loop naar beneden en zie Samir en Amine in een discussie. "mn vrienden komen vandaag en blijven deze week hier slapen" zegt Samir. Ik knik en loop richting de keuken en drink een glaasje water.
Samir ik ga afspreken met Khalid leen me je auto alsjeblieft. Zeg ik terwijl ik hem aankijk. "Hier maar wollah als je m beschadigd ik vermoord je" ik schiet in de lach en geef hem snel een kus en loop naar buiten richting de auto. Na 5 minuten ben ik aangekomen op de afgesproken plek en zie ik Khalid al staan. Ik parkeer de auto en stap uit en spring in Khalid zijn armen. "Hoe gaat het schat" zegt hij terwijl hij mij nog in zn armen heeft. Ik zucht. Ik moet je veel vertellen maar eerst gaan we eten.

Na ons etentje lopen we richting het strand en ploffen neer op het warme zand. "Lucht je hart"
Zegt Khalid. Pff waar zou ik beginnen. "Waar jij maar wilt ik heb al de tijd" Zegr khalid.

Samir zit in de onderwereld met Amine en ik ben bang dat ze gevaar lopen we hebben geen ouders die hem gaan waarschuwen en naar mij luistert hij toch niet. Als ik mn moeder en vader nog had dan waren zoveel dingen ander en mistte ik het gevoel van ouders niet. Ik doe wel altijd alsof het me niks doet maar toch doet het wat met me. En ik zal ze nooit vergeven nooit. Zeg ik in een zin door. "Het zijn tenslotte toch wel je ouders" zegt Khalid. Kijk Khalid je ouders die je verlaten zonder reden moeten ook niet terug komen zonder reden ik heb het af en toe wel moeilijk ik mis toch het vader en moeder gevoel maar verder kan ik er wel mee leven aangezien ik hun nooit heb gekend.
"Dat begrijp ik en achter elke keuze die je maakt sta ik volledig achter schat" zegt Khalid.

Na een hele tijd te hebben gekletst zet ik Khalid af en rij ik richting huis. Na een kwartiertje ben ik eindelijk thuis aangekomen. Ik doe de deur open en merk gelijk dat de vrienden van Samir er al zijn. Ik ben waarschijnlijk te luidruchtig geweest met de deur open te doen en zie iedereen omkijken.

"Dushi ik heb je yusu gemist" zegt Kevin de vriend van Samir. Ik kijk hem aan en schiet in de lach. Ik groet iedereen en loop richting de keuken en maak wat eten voor iedereen. "Wat gaat me dushi voor ons maken" Ik draai om en zie Kevin staan. Waar heb je zin in? "Hmm in jou" zegt Kevin die z'n lip likt. Donderop. Even later zie ik Amine binnen komen en zonder dat ik het wil maakt mn hart een sprongetje. "Yo mi broski hoe is het met je" zegt Kevin tegen Amine. Daarna groet Amine mij ook.

"Bro je doet niks toch met mn chikkie" zegt Amine tegen Kevin. Ik kijk hem niet begrijpend aan en zie Kevin nee schudden en de keuken uitlopen. Ben je gek ofzo Amine? "Gek op jou" zegt Amine. Wollah je bent echt gek waarom zeg je dat? "Ik hoorde dat je hem uitschold dus ik dacht het zou vast niet iets goeds zijn" Dus je hebt ons afgeluisterd? "Nee ik liep de keuken in en hoorde je dat zeggen" Hmm. "Waarover hadden jullie het?" vroeg Amine nieuwsgierig. Ik vroeg hem waar hij zin in had om te eten en toen zei hij dat hij zin had in mij en begon aan zn lip te likken en ik kon daar niet tegen. "Oh"
Ik zie Amine zijn kaken spannen en zie hem opstaan. Blijf zitten je gaat niet naar hem toe.

"Laat me" Amine niet doen anders vertel ik je voortaan helemaal niets meer. "Oke vooruit maar als hij het weer doet wollah ik vermoord hem met mn eigen handen" ik zucht en kook verder. Als dit maar goed komt...

BABES NIEUW DEELTJE VERGEET NIET TE STEMMEN EN REAGEER VOOR EEN NIEUW DEELTJE XOXOXO
GOODNIGHT LIEVERDS🧡.