Chapter 17
It is monday in the morning and yes! What happened last night consumed alot of energy with me! I didn't get enough of sleep as I am heading in my school and it's pretty sucks!
Walang sumapit na oras na hindi ko naiisip ang mga nangyari kagabi. Ang mga nanlilisik na mata ng tatay ni Melody, ang pagiyak nito sa akin at ang pagsisinungaling niya sa harapan ng polisya. I still can't get over with it and I guess it will keep on running in my mind for a whole day here in campus.
I immediately get my phone so I can text Melody for this morning.
You:
Goodmorning. I have a class for this day. Hope to see you!
Pagdating ko sa university ay ipinarada ko agad ang aking sasakyan. Naging matao ang school ngayon dahil back to class na ang lahat matapos ang one week na foundation week.
"Bro! Goodmorning!"
Pababa pa lang ako ng sasakyan eh rinig ko na agad ang nakakaasar na boses ng kaibigan ko. Agad naman ako nitong inakbayan at dinaluhan sa paglalakad.
"What's good with morning kung ikaw agad ang bumungad sa'kin?" I said with full of sarcasm.
"Hmmm don't be a douchebag! May nangyari ba sainyo ni Melody kagabi?" Malisyoso nitong tanong.
Agad ko naman siyang bineltukan at kumalas mula sa kaniyang pagkakayakap! Siraulong 'to! Baka nakakalimutan niyang mas nakakahiya ang mga inasta niya kagabi atsaka hinatid pa—hinatid siya ni Steven! Hmmm? Hindi pa din malinaw ang lahat sa'kin dahil sa dalawang 'to.
"Hmmm what's with that look Troye? Did you scored already?"
"Back off! Walang ganon na nangyare okay?! And I am still confused on how you and Steven acted last night. And he also take you ho—"
"Fuck you! Straight ako bro! What the hell are you thinking?!" He responded aggressively.
"What the hell are you thinking?" I repeat what he said, sarcastically.
"Nothing!" He then turned his gaze away from me.
Okay there's something going on with what happened last night. This is not you Lance, this is not you.
"Really? Then why your face are reddish right now? Are you blushing Lan—"
"Back off! I need to go now! Goodbye!" He then ran very fast and left me puzzled out.
Okay Lance! I see you, Bro!
Tahimik ko na binaybay ang daan patungo sa aking classroom. Nasa labas pa lang ako eh rinig na rinig ko na ang sigawan at ingay ng aking mga kaklase sa buong pasilyo. Pagdating sa loob ay tumambad sa'kin ang mga kaklase ko na nagbabatuhan ng papel akala mo eh mga senior high school pa lang, ang ilan ko namang kaklase ay abala sa pag gamit ng kolorete at ang ilan ay abala sa pagbabasa ng libro. Agad naman akong naglakad at naupo sa aking pwesto.
"Goodmorning Par!" Bati sa'kin ng katabi ko na si Sean.
Nginitian ko naman ito bilang pagtugon. Kinuwa ko ang aking phone para tignan kung may message na ba si Melody sa'kin pero wala, kaya kinuwa ko na lang din ang earphone ko para makinig sana ng music ng Green Day at dahil wala pa rin naman ang aming professor sa first subject. Uob-ob pa lang sana ako para makakuwa ng masarap na tulog nang mapansin ko ang isang babae na nakatayo sa aking harapan, she's holding a card. Agad ko naman itong nilingon—it's Hannah.
What the hell are you doing here?
"Ahmm Troye oh!" Sabay abot ng card sa kamay ko.
"Ano 'to?" Ang tangi kong nasambit.
BINABASA MO ANG
'Til Your Last, Melody.
Romance'Til your last, melody. Music and rythm find their ways to hit into the chamber of your soul. From the high notes of your voice until the low notes of your life, music will served as the medicine of what we are feelin' deep inside. Just like any oth...
