My Instagram Follower Slash Stalker

The Come Back

After one month, nawala na ang rashes ko. Since bukas narin ang classes namin dahil Monday bukas, papasok na ako sa school. Sana naman walang masyadong O.A. sa pagbalik ko. Lalo na 'yung mga tsismosa diyan!

"Hello?" Sagot ko sa caller na tumatawag sa phone ko. "Babalik ka na ba sa school mo bukas?" Tanong ni Laura sa'kin sa tawag. "Yes, I am coming back already, Laura."

"Mabuti naman!" She said happily. "So pwede mo nang ma-meet si jandrèmeek?" Dagdag pa niya emphasizing the name 'jandrèmeek'.

Meet agad? Baka mangangati na naman ako. My stalker? Nakapag 'my' talaga ako sa stalker na word?

"Maybe," sagot ko sa kanya. "Okay bye, bes. See ya tomorrow!" Paalam ni Laura sa akin.

Since 8 p.m. na, matutulog na ako para maaga ako magising bukas. Good night!

______
5:00 a.m.
Good morning, Monday! It's another day in school kaya dapat energetic ako. Maliligo muna ako para pagkatapos kong maligo, kakain na ako ng breakfast.

______
5:30 a.m.
Since tapos na akong maligo, magbibihis na ako para bababa na ako.

"Ma'am Lorraine! Ma'am Lorraine! Tapos ka na po bang magbihis?" Sigaw ni Ate Rica. "Malapit na po!" I shouted back.
______
5:35 a.m.
"Ano po ba ang pagkain?" Tanong ko kay Ate Rica habang bumababa. "Pancakes, bacon, garlic rice and garlic bread po," sagot ni ate. "Tsaka butter narin," dagdag pa ni ate.

Ang sasarap naman ng pagkain na sinabi niya. Kakain nalang ako.

After praying para kumain, inuna kong kinain ay ang garlic bread. Ang sarap talaga!

"Pwede po bang magpa-timpla ng hot chocolate?" Sabi ko kay Ate Rica.

Yes, mag-isa lang ako kumain dahil natutulog pa sina mommy at daddy. Mamaya pa sila gigising kasi 9 a.m. pa naman 'yung work nila sa office namin.

"Sure po," sabi ni ate.

Habang ini-enjoy ko ang food ko, may nag-text! Ang aga-aga namang nag-text nito.

-------------
From: Best Laura
What time ka pupunta ng school?
--------------

Si Laura lang naman pala.

--------------
To: Best Laura
Pagkatapos kong kumain. Siguro mga 6 or 6:30. Bakit?
--------------
Since 8:30 pa ang time na dapat nasa school na kami, hindi ako masyadong worried kasi maaga-aga pa naman. Kasi I think one hour o thirty minutes lang ang travel papunta sa school namin. Malayo-layo din kasi ang bahay namin sa school, eh. Pero hindi super duper malayo as in Alabang to Cainta.

Pagkatapos kong magsend ng reply ko, hindi na nag-reply si Laura. Since tapos na akong kumain, aalis na ako papuntang school. "Ate Rica, pwede po bang pasabi kay Manong Freddie na ipa-ready na ang car." Pautos ko kay Ate Rica para maready na ang car ko. Car ko nga pero hindi naman ako marunong mag-drive. Hindi pa kasi ako tinuturuan, eh.

Yes, car ko nga. Yaman namin, diba? Haha! Masasabi ko man na mayaman kami sa sarili ko pero hindi ko naman masabi sa ibang tao. I want to stay humble to everyone.

"Ma'am Lorraine, ready na po ang car," tawag sa akin ni Manong Freddie. "Okay po."

_________
7:00 a.m.

Thirty minutes din pala ang aming trinavel. Mabilis-bilis lang dahil hindi pa talaga super traffic.
_________
7:05 a.m.

"Bes!" Sigaw sa akin ni Laura habang hinahanap ko pa siya. "Hi, bes! Nandiyan ka lang pala." Sagot ko sa kanya dahil nakita ko na siya. "Hali ka muna, bes. May pupuntahan tayo," sabi niya sa akin habang ginagrab niya ako.

May pupuntahan? Saan? Anong gagawin niya sa akin? Wait! Imimeet ba namin si jandrèmeek? Go with the flow nga nalang ako.

Nang nakarating na kami, nakita ko ang dalawang lalake. I knew it! Si Marco nga and another guy. I don't know the other guy. Pero sure ako na si jandrèmeek siya.

"Hi, guys!" Sabi ni Laura sa mga boys. "Hey, Laura!" Sabi ng other guy kay Laura. "Ay oo nga pala, Jan. Si Lorraine, best friend ko. Lorraine si Jandrè 'yung kinukwento mo sa akin," pa meet and greet ni Laura sa aming dalawa. Wow! Meet and greet lang ng mga artista ang peg, ha. "Ahh... Hi, Jandrè." Sabi ko sa kanya kahit awkward. "Hi. We finally met!" Mukhang happy ka pa, Jandrè. "Thanks for your floodlikes. Haha!! Weirdo." Sabi ko sa kanya. He simply said, "No problem, Lora!"

Lora? I'm not Laura, I'm Lorraine. Mahirap ba pangalan ko?

"Haha! Lora nalang tawag ko sa'yo tsaka Laura kay Laura," he told me. "Okay."

"Guys, nandito pa ako. Baka kasi nakalimutan niyo na ako, eh." Sabi ni Marco sa amin kasi nga he was so silent kaya siguro nagpapansin sa amin. "Oh, hi there, Marco!" Pansin ko sa kanya. "Jandrè, we have to go to our class na. Bye!" Sabi ko while the two, Marco and Laura, nodded. "Bye!" Sabi ni Jandrè.
_______
Dismissal

"Mauna na ako, bes," sabi ni Laura. "Okay, bye, bes!" Sabi ko kay Laura. "Ako narin, bye." Paalam ni Marco. "Bye! Well, I don't really care," sabi ko kay Marco. "Whatever!" Whatever din sa'yo, Marco!

Ako na naman mag-isa dito. Kaya pupunta nalang ako sa library.

"Hi!" Jandrè bumped on me near sa door ng library. "Oh, hi! Tinakot mo naman ako." Medyo natatakot talaga ako sa mga gumugulat sa akin. "Sorry," sabi niya.

"Dito ka, oh." Sabi niya sa akin habang pinapa-upo niya ako sa chair na inoffer niya sa akin. "Thanks but you don't have to be nice to me." Pasalamat ko sa kanya. Mabait din pala siya. Pero pag hindi mo pa siya kilala at first, parang bad boy ang dating niya. Angas!

"Bakit ka palagi kang tumatambay dito?" Tanong niya sa akin habang nagbabasa ako. "Are you stalking me? Wala kasi akong nakakausap kapag umuuwi na si Laura pagkatapos ng classes kaya dito ako tumatambay para magbasa, gumawa ng assignments tsaka study." Sagot ko sa kanya.

Stalker ko ba talaga 'tong mokong na 'to? Ano ba? Naguguluhan ako. Stalker pero mabait. Well, it doesn't mean that all stalkers are mean.

"Grabe ka rin pala kung makapag react, noh? Stalker? Maybe but I don't think so. Dito rin kasi ako minsan." Sagot niya sa akin sa malakas na boses. "Don't shout. Nasa library tayo, hindi sa market." I warned him baka kasi masali ako pag pinagalitan siya ng librarian. "Okay po, madam." Sabi niya sa akin. "Good. Teka nga! I'll get back to my reading." Sabi ko sa kanya kasi parang nagchi-chikahan lang kami dito, eh. "Ay, sorry."

_______
5:00 p.m.

"Matagal ka pa ba? 5:00 na kasi, eh." Sinabi niya sa akin as if pinahihintay ko siya. "Mamaya pa ako uuwi kasi wala pa sundo ko. Plus, hindi ko naman sinabi sa'yo na maghintay ka sa akin, eh. Bakit nga ba naghihintay ka sa akin?" Sagot ko sa naghihintay.

Caring? Caring ba ang tamang description para sa kanya?

"Maybe because I care? Kasi nga diba sabi mo kanina na wala kang nakakausap kapag wala na best friend mo? Kaya dito lang ako kasi willing ako maghintay." Sabi niya.

Willing siya? Maghintay? Sweet naman. Pero totoo nga ba sinasabi niya sa akin? Maybe.

I simply said, "Okay."

______
5:30 p.m.

Thirty minutes passed, and the guard paged me. "Paging Lorraine Agustin! Lorraine Agustin!" Narinig ko sa speakers ng school namin malapit sa library.

"Sige, bye, Jandrè! Mauna na ako, ha. Thank you sa paghintay," paalam ko kay Jandrè habang inaayos ko ang chair at kinukuha ko ang mga gamit ko sa table. "Bye. No problem. Uuwi na rin ako kasi ikaw lang naman ang hinihintay ko, eh." Sabi niya sa akin.

Ayun na nga! Umuwi na kami.
_________________________________________
Thank for reading, people! Happy New Year! Happy birthday narin sa akin. Haha!