promise?

■ chapter 29

Το επομενο πρωι

Νιωθω καποιον να μου δινει φιλια στον λαιμο και αμεσως καταλαβαινω ποιος ειναι και χαμογελαω. Βγαζω εναν αναστεναγμο. Αχχ θα με πεθανει αυτο το παιδι. Ακομα και απο το πρωτο δευτερολεπτο που σηκωνομαι απο το κρεβατι με φτιαχνει. Αυτος ακουει τον αναστεναγμο μ και καταλαβαινω να χαμογελαει.

"Ξυπνησε η γατουλα μ;" λεει αυτος ενω με κοιταει στα ματια.

"Μμ ναι...και με τον καλυτερο τροπο" του λεω με ενα χαμογελο και αμεσως αρχιζουμε τα φιλια. Τεσπα σαλιαριζαμε για πολυ ωρα μεχρι που δν καταλαβαμε τι ωρα πηγε.

"Παιδια ετοιμο το... πρωινο" λεει ΧΩΡΙΣ να χτυπησει την πορτα ο Μιχαλης και κανει μια παυση αναμεσα στο 'το' και μετα συνεχιζει 'πρωινο' μολις μας βλεπει.

Εμεις τον κοιταμε με ενα δολοφονικο βλεμμα. ΜΑΛΑΚΑ ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞ ΣΕ ΚΡΕΒΑΤΙ ΑΓΚΑΛΙΑ, ΑΛΕΞ ΧΩΡΙΣ ΜΠΛΟΥΖΑ=ΧΑΙΔΕΜΑ ΚΟΙΛΙΑΚΩΝ= ΑΠΟΛΑΥΣΗ:))). ΠΩΣ ΤΟΛΜΑΣ ΝΑ ΔΙΑΚΟΠΤΕΙΣ; Νταξει μην γινομαστε υπερβολικες. Η αληθεια ειναι οτι πεινασα λιγακι. Αν και θα ετρωγα τον Αλεξ.

"Μαλακα μονο η δικια μ δν εχει ορεξη τα πρωινα; μου λεει 'μετα το πρωινο για να παρουμε δυναμεις' " μας λεει ο Μιχαλης ενω καθεται χαλαρα στο κρεβατι μαζι μας και στο τελος προσπαθει να κανει την αποτυχημημενη φωνη της Νεφελης .

"Εμ... τι να σ πω η Μαρια δν εχει τετοια προβληματα οποτε... απλα μιληστε" λεει ο Αλεξ.

"Αχα τεσπα αν θελετε κατεβητε" μας λεει και φευγει.

Ετοιμαζομαι στα γρηγορα και κατεβαινω κατω για να φαμε.

[...]

"Ελα πες μ που με εφερες; δν μπορω να εχω ακομα κλειστα τα ματια μ." Λεω στον Αλεξ.

"Ενταξει... μπορεις να τα ανοιξεις" μ λεει.

"Επιτελους" λεω και ανοιγω τα ματια μου. Με αυτο ομως που βλεπω μενω. Ενα αεροστατο. ΘΑ ΠΑΩ ΒΟΛΤΑ  ΜΕ ΑΕΡΟΣΤΑΤΟ:). ΜΑΛΑΚΑ. ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕΙ;;;;;

Αμεσως πευτω στην αγκαλια του. Δεν μπορωω. Ωρες ωρες γινεται πολυ ρομαντικος. Ειναι απλα ΥΠΕΡΟΧΟΣ.

"Αντε με ελειωσες βρε μωρο μου ας ανεβουμε" μ λεει ο Αλεξ και με περνει απο το χερι και μπαινουμε μεσα στο αεροστατο.

Κανει κατι νοηματα με  τα χερια του σε εναν κυριουλη για να ξεκινησουμε λγκ. Σιγα σιγα αρχιζει να σηκωνεται το αεροστατο και πηγαινουμε ολο και πιο ψηλα και πιο ψηλα. Εγω απλα εχω μεινει να κοιταω το θεαμα ενω ο Αλεξ ειναι ακριβως απο πισω μου και εχει περασει τα χερια στην κοιλια μ.