Píso

Chapter 2

PAPIKIT-PIKIT kong iminulat ang aking mga mata saka sinuri ang paligid matapos makapag-adjust.

'Where am I? '

Ang tanong na paulit ulit kong inuusal sa aking isipan.I feel weak because I didn't fight to those who kidnapped me. But that's not my intention, ang gusto ko yung may thrill para mas lalong exciting.

I'm not weak, I just feel it.

I suffer a lot, way back where i born, so I run, but here i am, suffering again. I don't want this because all i wanted is for me to have a better life, full of happy mem'ries in my mind.

Is this meant for me? If it is, then... i gave up. God knows that this is too much than too much.

Ang drama ko naman...Tsk.

I'm a half colded person but I feel the worst weakest point that you also feels.

"Ohh, buti nagising kana mahal na prinsesa, kanina pa ako naghihintay sa pag-gising mo, pero napasarap naman yata ang pagkakahiga mo?" note the sarcasm of what he said.

Sino naman itong lalaking ito? Bakit puro kalalakihan ang nakakasalamuha ko buhat nung nag-punta ako sa bansang ito?

Bumangon ako sa pagkakahiga at tiningnan ng maayos ang paligid. Nasa isa akong kwarto, pero hindi ko alam kung nasaan ako. Pero infairness ang ganda ng design ng kwarto, yayamanin ang nagdala sakin dito.

"Malambot ba ang kama prinsesa? Hindi bale alam kong mapapakinabangan ka naman namin kaya ayos lang na madumihan mo ang kama ng pangit at marumi mong sapatos" saad nito na nang aasar. Sa sobrang haba talaga ng pasensya ko wala pa akong nagagawang katarantaduhan pero mukhang sa sinasapit ko ngayon makaka-patay na agad ako.

Pinagmasadan ko pa ang buong kwarto, binalewala ang pang aasar nito. Nakita ko ring kumuha ito sa bulsa ng isang pack ng sigarilyo saka binuksan ang lalagyan at kumuha ng isang piraso.Inilagay ito sa bibig saka sinindi-sindihan ng lighter hanggang sa bumaga at hinithit.

Sanay din ito sa hithitan. Mukhang naka-tira lang kanina kaya mukhang patay na bangkay ang hitsura.

Napaubo-ubo ako dahil basta na lamang nitong ibinubuga ang usok na siyang bumabalot sa buong kuwarto dahil naka sarado din naman ang pinto.

"Uhmmm" napaungol ako dahil may salpak ng panyo ang aking bibig hindi basta makaimik. Ang kamay at paa ko ay nakatali at talagang sinigurado nila nahindi ko ito makakalas.

Ano ako bibitayin nila? Pero hindi ko nalamang pinansin ang hitsura kong bruha na ngayon.

Ngumisi ang lalaki."Ang sarap naman sa pandinig ng ungol mo!" aniyang nang-aakit. "Hindi ka makakawala dyan, kaya huwag mo ng pilitin" dagdag pa nito. Nakita ko rin na unti unting umu-umbok ang nasa gitna nitong hita na tagong nakapag pangisi sa akin. Ang lakas talaga ng karisma ko sa mga lalaki.

I stared coldly to him.

Lumapit ang lalaki sa akin saka tinanggal ang tali ng panyo sa aking bibig. Pero kumunot ang noo nito sa pag aakalang natatakot ako sa kaniya na magpupumiglas ako sa paglapit niya.

Never.

Agad akong nagsalita.

"Ano bang kailangan nyo sa akin?" Ani ko, binabalewala ang pagkakatali sa katawan. Kaunti nalang malulusaw na ang pasensyang inipon ko buhat ng magawi ako dito na kung tuluyang pipigtasin ay kakawala.

Lumapit pang lalo ang lalaki sa akin saka kinalas ang tali ko sa paa.

"Malalaman mo rin iyon, sa ngayon sumama ka muna sa akin, ipapakilala at dadalhin na kita kay boss, " sabi pa nito habang hinahaplos ang aking mukha na sobrang dumi na dahil sa alikabok na dinaanan namin kanina. Binalewala ko ang mga haplos nitong nakakabastos.