Çiğdem (Tamamlandı)

19. Aile

Nükhet Duru - Beni Benimle Bırak

20 bölümde final olacak dedim ama bu konuda şimdiye kadar hiçbir zaman hedefi tutturamamış biri olarak final olmasına en az iki bölüm daha var diyebilirim. 

Bu arada hikayenin ilk bölümlerini kaldıracağım. Bölüm sayısı değişmese de olayları biraz daha detaylı yazmaya karar verdim 🥰 Düzenleme yaptıkça eski bölümleri geri yükleyeceğim. Herkese iyi okumalar. 

"Urfa'dan döndüğünden beri farklı görünüyorsun Çiğdem."

"Boğulduğumu hissediyorum abla. Yanlış anlama isyan etmiyorum, ama bazen diyorum ki sen ne için yaşıyorsun Çiğdem?"

"Seni böyle düşünmeye sevk eden ne?"

"Zerrin Hanımı almaya gittiğimiz zaman, abimi gördüm abla."

Bilge, günlerdir ruh gibi gezen kızın sorununun ne olduğuna dair tahminde bulunmak yerine aklındakileri direkt sormayı tercih etti.

"Abini görünce neler hissettin?"

Yumruk yaptığı ellerine bakan Çiğdem "Ablamı ve beni hiç görmediği için ondan nefret ettiğimi bir kez daha hatırladım. Onu, bizden üstün yapan tek şey cinsiyetiydi. Bu nasıl bir üstünlükse eve gelmediği zamanlar kimse onu sorgulamazdı. Onu sorgulamayan zihinler saçımın teli görünse beni namussuzlukla suçlardı," dediğinde boğazından bir hıçkırık koptu.

"Bir seferinde ablamla birlikte gülüyoruz diye babam ikimizi de dövdü. Sesimiz dışarıdan  duyuluyormuş. Sesinizi kime duyurmak istiyorsunuz şerefsizler diye bağırdı bize. Öz babamız biri henüz çocuk, diğeri de hayatının baharında olan iki kızına  kolayca şerefsiz dedi. O gece ablamla birbirimize sarılarak ağladık. Ağlarken de  sesimizi duymasınlar diye kendimizi çok sıktık. Bütün bunlar olurken ise her zaman olduğu gibi annem tepkisizse  bizlerin çaresizliğini izledi yine. Abimin arkasından hayır duaları eden kadın, konu biz olunca hep  kör sağır oldu. Aradan ne kadar yıl geçerse geçsin onları asla affetmeyeceğim."

Çiğdem'i dinleyen Bilge, kucağında uyuyan oğluna sevgi dolu gözlerle baktıktan sonra teselli vermek amacıyla "Her anne baba öyle değildir canım. Bir gün senin çok iyi bir anne olacağına dair inancım tam. Şimdi sana ne söylesem boş. Bir gün o çok beklediğin şifana kavuşacaksın mutlaka. Tek ihtiyacın biraz zaman," dedi.

"Anne, bizim karnımız acıktı."

Bilge, paldır küldür odaya dalan kızına ve oğluna bakıp "Kardeşiniz uyuyor. Ben, onu beşiğine yatırayım. Siz de Çiğdem ablanızla birlikte mutfağa gidin geliyorum," dedikten sonra sevgiyle gülümsedi.

"Ben, seninle geliyoyum."

Bilge,  kendine olan düşkünlüğünü her fırsatta belli eden Umut'a gülümsedi. Daha sonra da  kucağında uyuyan Arman'ı bir koluyla iyice sardı. 

 "Gel bebeğim."

 Boşta kalan elini oğluna uzatan kadın, bebeğini beşiğine yatırmak için Çiğdem'in yanından ayrıldı. Mutfağa Umut ile birlikte döndüğünde ise  kızının bilmiş bir ifadeyle Çiğdem ile konuştuğunu gördü. Bir süre kızını izleyen  genç kadın "Benim kızım şifadır, baldır ablası," dedikten sonra Sevgi'yi öptü.  Bilge'nin kızına sarılmasını izleyen Çiğdem, ruhunu saran kasvetten bir nebze olsun kurtulduğunu hissetti. 

"Gerçekten de şifasın ta kendisi. Onunla konuşurken bütün dertlerimi unutuyorum. Çocukların çok güzel abla, size bakınca  farkında olmadan kendimi gülümserken buluyorum."

"Anne, benim karnım çok aç."

"Benim de!"

Çocuklarının isyanı ile yiyecek hazırlama işine girişen Bilge, mutfak işlerinden pek anlamasa da zaman zaman çocukları ile vakit geçirmek adına onlarla birlikte mutfağa girmeyi çok seviyordu. Genç kadın domatesleri keserken, ara sıra göz ucuyla oğlunun ve kızının küçük elleriyle tek tek kopardıkları yeşilliklere bakıyordu. Sonra aklına gelen fikir ile Çiğdem'e döndü.

"Sen en son ne zaman kendin için bir şey yaptın?"

Hazırladığı ayranı masaya bırakan Çiğdem "Bilmiyorum abla. Öylesine yaşıyorum işte," dedikten sonra bardakların olduğu dolaba doğru yürüdü.  Bilge, önce çocuklarına sonra da Çiğdem'e bakıp aklına gelen düşünce ile gülümsedi, ancak  tek kelime etmedi.

"Anne bak bitti."

Bilge, çocuklarını sırayla öpüp "Elinize sağlık," dediğinde Çiğdem hayatında ilk defa anne olmanın nasıl bir his olduğunu merak etti. Bilge'nin kızına baktığında küçücük kızda gördüğü özgüvenin onda birine sahip olmadığını düşündü.

"Sevgi, benden ve ablamdan o kadar farklı ki. Hele de sana ve Çınar abiye naz yaptığı anlarda içimden bir şeyler koptuğunu hissediyorum. Size çok imreniyorum."

Çiğdem'in sırtını sıvazlayan Bilge "Evlenmiş olmak için  evlenme sakın. Karşına seni anlayan biri çıktığı zaman da  bir an bile düşünme. Seni anlayan, kıymet veren bir hayat arkadaşının olması hele de ondan çocukların olması çok güzel bir duygu. Belki de ihtiyaç duyduğun şey bir ailedir. Bunu hiç düşündün mü?" diyerek kızı inceden inceye işlemeye başladı.

"Korkuyorum abla."

Çiğdem'e sarılan Bilge "Ne olursa olsun sana destek olacak bir ablan olduğunu sakın unutma. Bir şeyler yolunda gitmezse bana söylemen yeter," dediğinde genç kız bir anda ağlamaya başladı.

"Aylardır bir ayağım hep bu evde. Bir gün olur da benden bıkarsan, bana söylersin değil mi abla?"

Çiğdem'in Ayla ile yaşadığı olayın etkisinden kurtulamadığını bildiği için Bilge, doğru kelimeleri bulmakta zorlandığını hissetti.

"Canan ve Ayperi ablanla aramızda kan bağı yok. Tıpkı seninle kan bağımızın olmadığı gibi. Sence biz bunu umursuyor gibi mi duruyoruz? Kan bağı, gönül bağı olunca güzel. Kan bağının tek başına bir anlamı yok canım. Bunu sakın unutma."

Çocukların kendine şaşkın şaşkın baktığını gören Çiğdem, hemen gözyaşlarını kurulayıp gülümsedi.

"Sizinle olmayı çok sevdiğim için biraz duygulandım."

Sevgi anında "Annem de çok mutlu olunca ağlıyor Çiğdem teyze. Babam da anneme mutlu bile olsan ağlamanı istemiyorum diyor hep. O yüzden sen de ağlama tamam mı?" dedi. Küçük kızın söylediklerine Çiğdem ve Bilge, aynı anda gülerken annesinin güldüğünü gören Umut da gülmeye başladı.

"Bu akşam yemeğe Devrimler gelecek. Senin için de değişiklik olur. Anladım ki seni, kendi kendine bırakmak iyi bir fikir değil. Anında içine kapanıyorsun."

Bilge'nin itiraz istemediğini belli eden bakışı ile Çiğdem, derin bir nefes aldı. 

"Tamam abla."

Sevgi, duyduğu habere "Oley!" diye tepki verirken Umut da ablasını taklit etti. Çocuklar etraflarına saçtıkları neşe ile Çiğdem'in hayatını sorgulamasına neden olurken genç kız ilk defa aile sahibi olma fikrine sıcak bakmaya başladı.