Μισώ να σαγαπω

Μωρό?

2 χρόνια αργότερα

"Τέλειο τέλειο" εξακολουθεί να λέει η μαμά του Χρήστου

"Μαμά εντάξει εντάξει σταμάτα να το λες χίλιες φορές" δυσανασχετεί ο Χρήστος

"Ο απορώ πως σε αντέχει η Χρύσα" λέει σιγά

"Κορίτσι μου εγώ φεύγω ότι θελήσετε θα είμαι εδώ" λέει χαρούμενη και φεύγει

Κοιτάζω γύρω γύρω και δαγκώνω το κάτω χείλος μου

"Λοιπόν πως σου φαίνεται?" Ρωτάει καθώς με αγκάλιαζει από πίσω

Βάζει το κεφάλι του στον λαιμό μου και αφήνει ένα φιλί εκεί

"Χρήστο είναι υπέροχα αλλά είσαι σίγουρος ότι δεν ήθελες να μείνουμε άλλου?" Ρωτάω

"Μωρό μου όμορφο αυτό το σπίτι είναι γεμάτο αναμνήσεις για εσένα και τον Πέτρο γιατί να θέλω να θέλω να φύγετε από εδω?" Ρωταει

Να σας βάλω λίγο στο κλίμα

Εδώ και ένα χρόνο με τον Χρήστο είμαστε καλύτερα από ποτέ

Έχουμε περάσει μάλλον έχω περάσει στην σχολή που θέλω η οποία ειναι η φιλοσοφική σχολή Αθηνών

Ο Χρήστος μπήκε σε σχολή δημοσιογραφίας

Για το πτυχίο μόνο ισχυρίζεται αφού δεν σκέφτεται να ασχοληθεί με αυτό

"Και δεν σε πειράζει που θα είναι και ο Πέτρος εδώ?"

"Όχι ζωή μου καθόλου ίσα ίσα δεν θα παίζω μόνος μου"

Αχου μωρέ το μωρό μου σήμερα έκλεισε τα 10

"Να σου πω σήμερα που έχω γενέθλια θες να κάνουμε κάτι διαφορετικό?" Με ρωτάει φιλώντας τον λαιμό μου

Η ανάγκη όμως για εμετό διακόπτει κάθε πονηρή σκέψη του Χρήστου έτσι τρέχω στην τουαλέτα

"Πάλι? Ρε μωρό μου να αρχίσω να ανησυχώ?" Ρωτάει καθώς πλένω τα δόντια μου ώστε να φύγει η απαίσια γεύση του εμετου

"Όχι δεν χρειάζεται σου είπα μάλλον έχω κολλήσει καμία ίωση"

"Ναι ναι όλες αυτά λέτε και μετά είστε έγκυος. Αλλά σε εμάς δεν συμβαίνουν αυτά αφού έχω πάρει όλα τα προφυλακτικά της Ελλάδας " λέει γελώντας

Ξεροκαταπινω και τακτοποιώ την οδοντόβουρτσα μου

"Εντάξει τα παιδιά είναι ωραία"

"Ναι δεν λέω απλά όχι για δύο εικοσάχρονα παιδιά. Όπως και να έχει εμείς έχουμε χρόνο ακόμα"

"Μην είσαι σίγουρος" λέω σιγά

"Τι?" Ρωτάει

"Λες ρε μωρό μου ότι ο μη γένοιτο προκύψει αυτό δεν μπορούμε να το παραβλέψουμε"

"Καλό θα ήταν να μην γίνει. Αν γίνει όμως υπάρχουν λύσεις. Τέλος πάντων εγώ φεύγω μωρό μου υποσχεθηκα στον Σταυρό να τον βοηθήσω με τα ρούχα του μωρού λες και ξέρω από αυτά. Τα λέμε" λέει γρήγορα

Αρπάζω γρήγορα το κινητό μου

"Βασιλική. Πάρε τα κορίτσια και τεστ εγκυμοσύνης και ελάτε γρήγορα εδώ"

[...]

Κοιτάω ξανά το τεστ και κλαίω πιο δυνατά

"Χρύσα μου ηρέμησε" λέει η Ρόζα χαϊδεύοντας τα μαλλιά μου

"Κορίτσια δε-δεν θελ-θελει παιδιά" λέω έντονα

"Ηρέμησε στα λόγια όλοι αυτά λένε αλλά οι πράξεις άλλα δείχνουν" λέει η Ζέτα

"Δίκιο έχει η Ζέτα. Έρχεται σε λίγο πες του εσύ και θα δεις πόσο θετικά θα αντιδράσει" απαντάει η Βασιλική

Λίγα λεπτά αργότερα ακούγεται η πόρτα

Μπαίνει ο Χρήστος μέσα χαρούμενος με μια σακούλα

"Γεια σας κορίτσια. Γεια σου μωρό μου" λέει χαρούμενος

Φιλάει τα χείλη μου και μου δίνει μια σακούλα

"Τι είναι αυτό?"

"Για να αποφύγουμε αυτά που λέγαμε το πρωί" απαντάει καθώς κατευθύνεται στην κουζίνα

Ανοίγω την σακούλα και βρίσκω αντισυλληπτικά

Πώς έχω μπλέξει έτσι? 

"Τι είναι αυτά?"ρωτάτε η Ροζα

Τους δείχνω το κουτί

"Μπορείτε να φύγετε? Θέλω να του μιλήσω"

"Ναι και ήρεμα. Άμα γίνει κάτι έλα στο σπίτι μας εκεί είναι και ο Πέτρος εντάξει?" Με ρωτάει η Βασιλική

Κουνάω καταφατικά το κεφάλι μου

"Χρήστο έλα. Θέλω να σου μιλήσω για κάτι"

Γεια σας αγάπες μουυυ

Πώς μου είστε?

Καλά Χριστούγεννα με υγεία και χαρά ❤️

Συγνώμη που δεν ανέβασα εχτές αλλά ξεχάστηκα

Ελπίζω να σας άρεσε το κεφάλαιο και θα τα πούμε σύντομα

Φιλιά 💜

Αντίο 💘