Μισώ να σαγαπω

Τελικά όντως είμαι μαλακας

Χρήστος POV

"Πώς γίνεται να μην τον προσέχετε?" Φωνάζει εξαγριομενη η Χρύσα στην διευθύντρια του σχολείου του αδελφού της

"Χρύσα ηρέμησε σκέψου τον αδελφό σου"λέω ήρεμα

Μόλις ακούει την λέξη αδελφο ήρεμη

"Δεν θέλω να πάθει κάτι" λέει

"Δεν θα πάθει κάτσε κάτω μέχρι να έρθει ο γιατρός" της λέω

Κάθεται κάτω κοιτώντας το πάτωμα

Πώς γίνεται να κάνουν κάτι τέτοιο σε ένα μικρό παιδί

Και γιατί ειδοποίησαν την Χρύσα και όχι τους γονείς του?

"Για τον Πέτρο Ανδρέου?" Ρωτάει ο γιατρός

Η Χρύσα δίπλα σηκώνεται σπρώχνοντας τους πάντες

"Εγώ είμαι η αδελφή του πείτε μου" λέει γρήγορα

Από τα μάτια της κυλούν ακόμα δάκρυα

Με το μάτι μου βλέπω τα παιδιά πίσω μου να ακουνε τον γιατρό έχοντας ένα βλέμμα στεναχωρώ

"Ο ασθενής έχει χάσει αρκετό αίμα από την πτώση στις σκάλες έτσι ώστε να έχει εσωτερική αιμορραγία. Γίνεται να τον σωσουμε αλλά θα χρειαστεί το ποσό τον 10.000€. Έως τότε ο ασθενής να ζει απο τα μηχανήματα μπορείτε να πάτε να τον δείτε" 

Ολοκληρωενει τον μονόλογο του ο γιατρός

10.000?
,
Που θα τα βρουν όλα μέσα σε μια  μέρα?

Μόνο οι δικοί μου γονείς έχουν τόσα μέσα σε ένα σπίτι

"10.000? Που σκατα θα βρω 10.000 ευρώ?" Φώναζει η Χρύσα

"Χρύσα..."παω να πω αλλά με δικοπτει

"Χρήστο δεν έχω τόσα λεφτά"λέει ψυθιριστα και παει να φύγει

"Που πας?" Ρωταει η Ροζα

"Στον μπαμπά μου"απαντάει ψιθιριστα

Αφού φύγει γυρνάω στα παιδιά

"Γιατί κάνει έτσι δεν έχει 10.000 ο μπαμπάς της?" Ρωτάω

Όχι έρθω ειρωνικά αυτήν την φορά

Ρωτάω σοβαρά

"Χρήστο ο μπαμπάς της Χρύσας έχει πεθάνει"λέει η Ζέτα

Τι?

Όχι όχι δεν άκουσα καλά

"Όχι όχι μάλλον δεν άκουσα καλά έτσι?" Ρωτάω και κάθομαι δίπλα από τον Σταύρο

Δεν γίνεται ο πατέρας της να έχει πεθάνει και εγώ να της λέω συνέχεια για αυτόν

Να της θυμίζω συνέχεια ότι ο πατέρας της δεν ζει