Μισώ να σαγαπω

Φίλοι ή Φιλί?

Ανοίγω την πόρτα και τους βρίσκω όλους μαζί με υπέροχα ρούχα να με κοιτάζουν

"Χρόνια πολλά" φωνάζουν τα κορίτσια και πέφτουν πάνω μου

"Χρόνια πολλά" λέω στα αγόρια αφού με αφήσουν τα κορίτσια και πάνε στον Χρήστο και στον Πέτρο

"Γεια" ακούω μια φωνουλα.

Σκύβω το ύψος της

Αφήνω ένα φιλί στο μάγουλο της

"Είσαι πολύ όμορφη σήμερα" λέει γελώντας

"Και εσύ αγάπη μου. Άντε πήγαινε μέσα είναι ο Πέτρος σε περιμένει" της λέω μου δίνει το μπουφάν της και το αφήνω στην κρεμαστρα

Πάω στο σαλόνι και τους βρίσκω να έχουν καθίσει ζευγαράκια

Ακόμα και η Άννα με τον Πέτρο

Πάω δίπλα στον Χρήστο και κάθομαι αφού χαμογελάω στα παιδια

Τα κορίτσια ξεκινάνε να μιλάνε και νιώθω τον Χρήστο να με πλησιάζει

"Μετά θέλω να μιλήσουμε όταν φύγουν όλοι. Τώρα βρήκα το θάρρος" λέει πιάνοντας μου το χέρι

Εντάξει νιώθω πολλές πεταλούδες στο στομάχι μου

Γιατί το νιώθω αυτό?

Του γνέφω θετικά και γυρνάω το βλέμμα μου στα παιδια

[...]

"Πέτρο Άννα ελάτε αλλάζει ο χρόνος σε λίγο" φωνάζω τα παιδιά

"Δεν μπορώ σήμερα γέλασα όσο δεν έχω γελάσει ποτέ" λέει η Ζέτα στην αγκαλιά του Μάνου

Η Ρόζα στην αγκαλιά του Ιάκωβου

Και η Βασιλική του Σταυρού

Εγώ πάλι μπακουρι

Πάω και κάθομαι δίπλα στον Χρήστο

Φάγαμε ήπιαμε και σκάσαμε στα γέλια και τώρα περιμένουμε την αλλαγή του χρόνου

Θέλω απλά να πάει όπως πράγμα αυτοί οι μήνες

Θέλω όσα άτομα είναι σε αυτό το σπίτι να είναι γενικά στην ζωή μου

"Τι σκέφτεσαι?" Ρωτάει

"Απλά ότι θέλω όσοι είναι εδώ να παραμείνουν. Βαρέθηκα να στεναχωριέμαι συνέχεια" απαντάω

Με κοιτάζει στα μάτια

"Θα είναι όλοι αν το θες θα είναι" λέει χαϊδεύοντας το μάγουλο μου

"Αλήθεια ευχαριστώ για όλα" απαντάω

Με έχει βοηθήσει πολύ