MHA Characters x Reader (oneshots)

0.2

~The Neighbourhood - Baby Came Home 2/ Valentines~

Dinleyerek okuyun ^^

Bir hatırlatma;

Şu an benim kitabımdasınız, yani animeden olmayan şeyler burada olabilir, lütfen sorgulamayın sadece okuyun 😌

*telefonunuz çalar*

"Kim arıyor lan bu saatte?"

Telefonuma baktım ve Midoriya'nın ismini gördüm. Telefonu açıp konuşmaya başladım.

"Günaydın Midoriya."

"Günaydın Ryoko-san."

"Bana sadece Ryoko de. Bir şey mi oldu? Neden aramıştın?"

"Ha şey, hani biz konuşmuştuk ya bizimkilerle beraber sinemaya gidecektik. Geliyor musun diye sormak için aramıştım."

Telefonun mikrofonunu kapattım.

"HAY LANET-"

Tamamen aklımdan çıkmıştı. Saate baktım. 14:47'ydi. Ben bu saate kadar nasıl uyumuştum?

"Evet geliyorum Midoriya. Haber verdiğin için teşekkür ederim."

"Rica ederim Ryoko. Görüşürüz."

"Baybay."

Telefonu kapattığım gibi kendimi duşa attım, çıktıktan sonra da altıma siyah bir etek ve üstüme de koyu yeşil kapşonlumu geçirdim. Biraz ruj sürdükten sonra hazırdım. Saat gelince evden çıktım ve sinemanın önünde buluştuk.

"Selam çocuklar."

Midoriya bana baktı ve gözleri kocaman oldu.

"H-hoşgeldin Ryoko-san. Çok güzel olmuşsun."

Nazikçe gülümsedim.

"Teşekkürler Midoriya."

O sırada Bakugou Denkiyle konuşuyordu.

"Hangi filme gireceğiz?"

"Karlar ülkesi. Shoto'nun en sevdiği film olacağına bahse girerim."

"Çocuk filmine mi giriyoruz yani? Ben neden geldim ki sizinle ya."

"Abartma o kadar da kötü değil."

"Hey, karlar ülkesi mi? Karlar derken nasıl?"

Denki güldü.

"Selam Shoto. Evet karlar ülkesine gireceğiz. Ana karakterin ve senin özgünlükleriniz aynı."

Shoto etkilenmiş gibiydi. Tebessüm ettim ve sıra beklemeye devam ettik. Biletlerimizi alınca salona geçip oturduk. Midoriya ve ben yan yanaydık. Açıkçası film boyunca birbirimize bakıp durduk. Biraz utanç vericiydi. Ama film güzeldi. Sinemadan sonra Shoto'nun evine gittik. Touya de evdeydi. Bayan Todorokiye selam verip Shoto'nun odasına geçtik.

"Hadi doğruluk veya cesaret oynayalım."

"Peki. Önce kim çeviriyor?'

Şişeyi aldım ve çevirdim. Ben soruyordum, Denki cevaplıyordu.

"Doğruluk mu cesaret mi Denki?"

Biraz düşündü.

"Cesaret."

Kirishima güldü.

"Denkibro bu çok erkeksiydi."

Denki sırıttı. Bense şeytan bakışlarımı Denkinin üzerine çevirmiştim. Denki bana baktı.